Դժվարանում եմ հասկանալ այն մարդկանց, ովքեր քանակը գերադասում են որակից, մանավանդ, երբ խոսքը վերաբերում է Հայրենիքի լինել-չլինելուն
Դիտել նաև
««Նախկիների» ժամանակ՝ 2 անկախ պետականություն, «ներկաների» ժամանակ՝ արհեստական շնչառությամբ ապրող հարենիք»․ Սենոր Հասրաթյան
«Դժբախտության պատճառը ոչ թե զենքի բացակայությունն է, այլ նրանք, ովքեր մեր Երկիրը դարձրել են անհույս ու անկարող». Սենոր Հասրաթյան
Դժբախտաբար իմ տեսած բանակից մնացել է Եռաբլուրը. Սենոր Հասրաթյան
Կգա այն օրը, երբ ուժայիններից կխոստովանեն՝ ում զոհաբերությամբ հնարավոր եղավ անցնել Հակարիի կամուրջը. Հասրաթյան
Անտեր Հայրենիքի վերջն անխնամ գերեզմաններն են... Սենոր Հասրաթյան
Դժվարանում եմ հասկանալ այն մարդկանց, ովքեր քանակը գերադասում են որակից, մանավանդ, երբ խոսքը վերաբերում է Հայրենիքի լինել-չլինելուն: Կարևոր չէ, թե քանի հոգի է այսօր հավաքվել փողոցում կամ հրապարակում,կարևորը բարձրացված խնդրի էությունն է, որը շատ հաճախ կարող է անհասանելի լինել մեծամասնությանը... Օրինաչափորեն միշտ էլ ցանկացած հասարակությունում մտածողների թիվն ավելի քիչ է լինում, քան նրանց, ովքեր նախընտրում են գործել ականջահաճո լոզունգներով: Կյանքն ապացուցել և ապացուցում է՝ շահում են այն հասարակությունները, որոնց գործողությունների հիմքում դրված է ոչ թե քանակը, այլ մտածելու և գործելու որակը:
Սենոր Հասրաթյանի ֆեյսբուքյան էջից

