Հայաստանում առավել քան մեծ է գազի ու էլեկտրաէներգիայի սակագների բարձրացման հավանականությունը

Դոլարի փոխարժեքի կտրուկ ու անվերահսկելի աճը հասունացնում է «Գազպրոմ Արմենիա» ընկերության կողմից ՀԾԿՀ սակագների բարձրացման հայտ ներկայացնլու որոշումը: Հիշեցնեմ, ի դեպ, որ նախքան թավշյա կլոունադան «թալանչի» ու «կոռումպացված» իշխանությունների կողմից բանակցություններ էին նախաձեռնվել Ռուսաստանի հետ գազային առևտուրն ազգային արժույթով իրականացնելու վերաբերյալ: Հայկական կողմը բազմիցս հայտարարել է, որ դա կարող է ավելի կանխատեսելի դարձնել գնային քաղաքականությունն ու խուսափել ներքին շուկայում սակագների կտրուկ տատանումներից: Մինչդեռ 2018-ից հետո իշխանության եկած դիլետանտները՝ նպատակ դնելով ավիրել Հայաստանի էներգետիկ անվտանգության համակարգը, այս կապակցությամբ հայտարարում էին ԵԱՏՄ-ում միասնական սակագների հաստատման անհրաժեշտության մասին՝ չհասկանալով անգամ, որ ԵԱՏՄ օրակարգում նման հարց երբևէ չի դրվել: ԵԱՏՄ-ում ժպտում էին ու անցնում առաջ:

 

Այսպիսով, եթե զարգացումներն ընթանան բացասական սցենարով, ապա կստացվի, որ մեկ տարվա ընթացքում գազի սակագները Հայաստանում կբարձրանան երկրորդ անգամ: Հիշեցնեմ, որ վերջին անգամ գազի սակագները ներքին շուկայում բարձրացվեցին ս.թ. հուլիսի 19-ին: 12 դոլարով բարձրացավ սակագինը ջերմոցային ու վերամշակող տնտեսությունների համար: 10 000 խմ-ից ավել գազ սպառող այլ բաժանորդները վճարում են 255,91 դոլար` նախկինում գործող 242,1-ի փոխարեն։ Այդքանով է բարձրացել սակագինը նաև էլեկտրաէներգիա արտադրող ՋԷԿ-երի համար (օգոստոսի 1-ից):

 

Ի դեպ, ՋԷԿ-երի մասին: Դրանք, ինչպես գիտենք, ապահովում են Հայաստանում էլեկրաէներգիայի արտադրության ավելի քան 40%-ը: Ուստի, գազի սակագնի բարձրացումը դրանց համար ստեղծում է առավել քան շոշափելի ռիսկեր: Հարկ է հաշվի առնալ նաև այն հանգամանքը, որ 2021-ին Հայկական ԱԷԿ-ը կանգնեցվելու է 140 օրով՝ վերանորոգման նպատակով: Այդ ընթացքում հիմնական գեներացիոն բեռն իրենց վրա են վերցնելու ՋԷԿ-երը՝ էապես բարդացնելով երկրում էլեկտրաէներգիայի սակագների զսպումը, քանզի հենց ՋԷԿ-երն են ապահովում Հայաստանի էլետրագեներացիայի ամենաբարձր ինքնարժեքը:

 

Այս ամենին ենք գումարում նաև էներգետիկ համակարգում կուտակված հսկայական վարկային բեռը, սպառման համեստ դինամիկան, արտահանման ռազմավարության ձախողումը (օրինակ, Վրաստանի ուղղությամբ արդեն էլեկտրաէներգիա չենք արտահանում) ու ստանում ենք մի իրավիճակ, որից դուրս գալու համար իրենց իշխանություն համարող Տվողները չունեն ոչ կամք, ոչ հնարավորություն: