Մենք ու մեր խնդիրները
Քաղաքագետ Բենիամին Մաթևոսյանը նկատում է. ««Մենք ու մեր խնդիրները»։ Թերևս այսպես կարելի է ձևակերպել այն իրողությունները, որոնց հետ մնացինք եվրոպական գագաթնաժողովից հետո։ Եկեք արձանագրենք հետևյալը. օրինակ՝ ի՞նչ ստացավ Հայաստանը, և ոչ թե Նիկոլ Փաշինյանը, քանի որ դրանք երկու տարբեր սուբյեկտներ են։
Ի՞նչ ստացավ Հայաստանը եվրոպական գագաթաժողովի արդյունքում։ Օրինակ՝ 30 միլիոն եվրո Խաղաղության եվրոպական հիմնադրամից՝ պաշտպանունակության ամրապնդման համար։ Թվում է՝ լավ է, այնպես չէ՞։ Բայց նրանք՝ մեր հարգարժան եվրոպացի գործընկերները, մի առանձնահատկություն ունեն. որքանով և ինչպես որ աջակցում են Հայաստանին նշված հիմնադրամից, նույնկերպ աջակցում են նաև Ադրբեջանին։ Հետևաբար ստացվում է, որ Երևանում անցկացված գագաթնաժողովի արդյունքում Ադրբեջանը նույնպես կարող է ստանալ 30 միլիոն եվրոյի աջակցություն։ Սա՝ առաջինը։
Երկրորդ. մենք ականատես եղանք մի հետաքրքիր իրողության։ Մի կողմից Հայաստանում շատ է խոսվում ինքնիշխանության և դրա կարևորության մասին, բայց մյուս կողմից տեսնում ենք, որ ինքնիշխան Հայաստանի Հանրապետության տարածքում Էմանուել Մակրոնն իրեն թույլ է տալիս կարծիք հայտնել այն մասին, թե որ երկրի զորքերը կարող են գտնվել Հայաստանում, իսկ որինը՝ ոչ։ Հայաստանի Հանրապետության իշխանությունները սրան ոչ մի գնահատական չեն տալիս։
Ավելին, Էմանուել Մակրոնը նաև հայտարարում է, որ մենք երկար տարիներ եղել ենք մեկ այլ պետության, մասնավորապես՝ Ռուսաստանի Դաշնության արբանյակը (սատելիտը)։ Միայն թե չմոռանանք, որ 2018 թվականին հենց ինքը՝ Էմանուել Մակրոնը, ժամանել էր Հայաստան՝ Ֆրանկոֆոնիայի գագաթնաժողովին մասնակցելու համար։ Այսինքն՝ ստացվում է, որ Մակրոնը գիտեր, որ Հայաստանն այլ երկրի արբանյակ է, բայց միևնույն է՝ եկավ այստեղ։ Իսկ գուցե Հայաստանը երբեք էլ ոչ մեկի արբանյակը չի եղել, պարզապես այս փուլում անհրաժեշտ էր անցկացնել այդ գագաթնաժողովը՝ Նիկոլ Փաշինյանին սատարելու և Հայաստանի միջոցով Ռուսաստանին վնաս հասցնելու համար։
Սակայն ամենակարևոր հարցի պատասխանն այդպես էլ չհնչեց. լավ, ենթադրենք՝ Մակրոնի ասածները կյանքի են կոչվում, բայց ո՞վ է զսպելու Ադրբեջանին ու Թուրքիային։ Մակրոնի հիշատակած Frontex-ն է զսպելո՞ւ նրանց, թե՞ իրենք՝ իրենց։
Ի դեպ, չմոռանանք նշել նաև Նիկոլ Փաշինյանի և Էմանուել Մակրոնի նմանությունները. Նիկոլ Փաշինյանը հանձնեց Արցախը, իսկ Էմանուել Մակրոնը հանձնեց ու կորցրեց Աֆրիկայի գաղութները, որոնք գտնվում էին Ֆրանսիայի տիրապետության կամ ղեկավարման տակ։ Այսինքն՝ երկուսն էլ պատմության մեջ կմնան որպես հողեր հանձնած ու կորցրած անհատներ։
Ինչո՞ւ ենք սա ասում։ Լավ, ենթադրենք՝ Մակրոնի ասածը տեղի ունեցավ, և Հայաստանն իսկապես հրաժարվեց Ռուսաստանի հետ ռազմատեխնիկական համագործակցությունից։ Ֆրանսիա՞ն է զսպելու Ադրբեջանին։ Ֆրանսիան կամ Frontex-ը զսպելո՞ւ են Թուրքիային և Ադրբեջանին՝ Հայաստանը «Արևմտյան Ադրբեջան» վերածելուց։
Սրանք հարցեր են, որոնք իրոք անպատասխան մնացին եվրոպական գագաթնաժողովից հետո։ Միևնույն ժամանակ ակնհայտ է, որ Ռուսաստանի հետ մեր խնդիրներն է՛լ ավելի են խորանալու։ Արդյունքում Նիկոլ Փաշինյանն այս գագաթաժողովի ընթացքում հայկական բյուջեից ծախսեց մի քանի տասնյակ միլիոն, եթե ոչ ավելի (հնարավոր է՝ 100 միլիոն դրամ, թվերը կիմանանք մոտ ապագայում)։
Ի վերջո, Ադրբեջանը, հնարավոր է՝ մեզ պես, Եվրամիությունից ստացավ 30 միլիոն եվրոյի աջակցություն, իսկ մենք այս ամենի հետևանքով ստացանք խնդիրներ Ռուսաստանի Դաշնության հետ։ Մտածեք, թե ով է այս ամենի իրական շահառուն։ Հնարավոր է՝ այն, ինչ Ադրբեջանն ու Թուրքիան չեն կարողանում անել բացահայտ, այստեղ անում են Մակրոնի ձեռքերով»։
Տեսանյութը՝ հղումով
https://www.facebook.com/reel/977413291444066
Տեսանյութը՝ հղումով
https://www.facebook.com/reel/977413291444066

