Պատերազմ Արցախում
Ուղիղ խոսք
«Սպանեցին ձագիս ամենազազրելի ձևով ու թողեցին միայն հիշողությունս, որ կարոտից ամ...
Դավադրությունը կազմակերպվեց երկնքից ու երկրից, հատուկ դավադրություն։ Սպանեցին ձագիս ամենազազրելի ձևով. Հանեցին սիրտս՝ տեղը թողեցին դատարկ մի անցք, որ էլ ոչինչ չսիրեմ, կտրեցին թևերս, որ էլ չգրկեմ, ոտքերս, որ չընթանամ կյանքում, այլ մնամ նույն կետում գամված։ Թողեցին միայն աչքերս, որ հավերժ լացեմ, գիտակցությունս, որ անվերջ մտածեմ, ու իհարկե հիշողությունս, որ կարոտից ամեն րոպե խելագարվեմ։ Ու սա կոչվում է կյանք, կամ էն ինչ թողե...
Մենք շարունակ կորցնում ենք, որովհետև մեր մեջ գրեթե բացակայում է կողքինի ցավն զգա...
«Մենք շարունակ կորցնում ենք, որովհետև մեր մեջ գրեթե բացակայում է կողքինի ցավն զգալու ազնիվ մղումը... Մի արժեք, որի մասին պատեհ ու անպատեհ առիթով սիրում ենք պոռոտախոսել ամենուր, բայց ոչ երբեք պահանջված տեղում և պահանջված պահին...
Հետո, տասնամյակներ հետո, երբ ամեն ինչ կորսված կլինի, աշխարհի մի հեռավոր անկյունում՝ գաղթականանի խեղճությամբ հանգրվանած հայը, տակավին կբողոքի կամ ճակատագրից, կամ <<անարդար աշխարհից...&...
Չէ, ներեցեք մեզ, շարունակեք ձեր «տրապիզան», անուշ լինի, մենք կլռենք. Լուսանկար
Տեսարժան վայրեր
Ինձ թվում է ոչ մեկին սա այլևս չի հետաքրքրում։ Երևի, որովհետև անտրտունջ կրում ենք մեր չարչարանքները։ Որևէ մեկն Արցախում ամաչում է ասի գլուխս կամ սիրտս ցավում է, ճնշումս բարձր է, կամ` խիստ ցածր։ Երբ ասում են շուտով այս քիչ լույսն էլ չի լինի, անտարբեր ուսերն ենք շարժում։ Երբ ասում են կռիվ է սպասվում, ամեն գնով ձգտում ենք չվերհիշել նախորդը,այլ ջայլամի պես գլուխներս ենք թաքցնում կիսատ֊պռատ ու անկ...
Մի օր...դուք հաստատ չեք լինելու, բայց ԱՐՑԱԽՆ ու ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ մնալու են... Մետաքսե Հ...
«Ընդամենը մի քանի տարի առաջ...մեր ժպիտն իրական էր, ծիծաղը՝ լիաթոք, մեր աչքերում երջանկության փայլն էր...հազարավոր երիտասարդներ դպրոցում լավ կամ վատ էին սովորում, խենթություններ էին անում, սիրահարվում, աչքերը փակում էին ու երազում... երազում այն ապագան, որտեղ իրենք էին ու անպայման՝ երջանի՜կ...Եկավ «ապագան», յոթգլխանի վիշապի վերափոխված, սարսափելի երախը բացած, ամենուր մահ սփռեց, ավերածություն ու չկշտացավ......