Էրդողանն արդեն չորրորդ անգամն է մեկնաբանում Հայաստանում տեղի ունեցող իրադարձությունները և կրկին սատարում Փաշինյանին

Վերջին օրերին Հայաստանում շատ հետաքրքիր ու զարմանալի իրադարձություններ են տեղի ունենում: ՀՀ ԶՈՒ Գլխավոր շտաբի հայտարարությունը Թուրքիային ստիպեց «բաց խաղաքարտերով» խաղալ:

Գլխավոր շտաբի հայտարարության օրը Թուրքիան 3 տարբեր մակարդակներով հանդես եկավ՝ սատարելով Փաշինյանին: Սկզբում այս մասին խոսեց Թուրքիայի արտգործնախարար Մևլութ Չավուշօղլուն, որից հետո նրան ձայնակցեց Թուրքիայի նախագահի անվտանգության հարցերով խորհրդական Իբրահիմ Քալիմը, և, վերջապես նաև Էրդողանն ասաց իր վճռական խոսքը: Թուրքիան այնքան անհանգստացած է Փաշինյանի ճակատագրով, որ նույնիսկ Թուրքիայի «Գորշ գայլերի» ղեկավարը պաշտոնապես մեղադրեց հայկական բանակին իբրև պետական ​​հեղաշրջման փորձ կատարելու մեջ: Եվ վերջապես, երեկ Էրդողանը կրկին մեկնաբանեց Հայաստանում տեղի ունեցող իրադարձություններն ու զարգացումները:

Սակայն դա նույնպես բավարար չէր, և Թուրքիան այսօր փորձում է իր ողջ ներուժն օգտագործել Փաշինյանին սատարելու համար: Էրդողանը Երեւան է ուղարկում հայկական ծագմամբ թուրք լոբբիստին, որի նպատակը պետք է լինի Նիկոլին խորհուրդներ տալ, թե ինչպես պահպանել սեփական իշխանությունը:

Եվ վերջապես, պատերազմից 3-4 ամիս անց, Թուրքիան կրկին ակտիվացրեց իր «5-րդ շարասյան» աշխատանքը Հայաստանի քաղաքական դաշտում: Եթե ​​նախկինում նրանք լռում էին, ապա այսօր նրանք հայտարարություններ են անում և նույնիսկ փորձում երթեր կազմակերպել իբրև «ընդդեմ Ռուսաստանի օկուպացիոն քաղաքականության»: Բանը հասավ նրան, որ Էրդողանն իր ազդեցության գործակալներից պահանջում է բացահայտ աջակցել Թուրքիային, դա վերաբերվում է նույնիսկ Հայաստանի իբրև «սուպեր ազգայնական» ուժերին, որոնք նախկինում փորձում էին իրենց գործողությունները թաքցնել «ծայրահեղ հայրենասիրական» հռետորաբանության ներքո՝ «Կուր-Արաքսյան Հանրապետություն» ստեղծել, պահանջել Սևրը և այլն:

Այսօր նույն շրջանակներն անամոթաբար խոսում են հայ-թուրքական երկխոսության մասին, որին ենթադրաբար կարող են աջակցել Միացյալ Նահանգները: Սակայն, ինչպես հայտնի ասացվախքում՝ «Չկա չարիք առանց բարիք», ՀՀ ԶՈՒ գլխավոր շտաբն իր հայտարարությամբ իրականում Հայաստանի ամբողջ քաղաքական դաշտում իրականացրեց լյուստրացիա, և այսօր մենք կարող ենք հստակ արձանագրել, թե ովքեր են հանդես գալիս որպես Թուրքիայի ազդեցության գործակալներ Հայաստանի ներքաղաքական կյանքում:

Եվ մենք այդ մարդկանց մեկ առ մեկ գույքագրելու ենք և նրանց պատասխանատվության ենթարկելու Հայաստանում իշխանափոխությունից հետո, այլապես կկորցնենք մեր պետականությունը, քանզի, ինչպես  Գարեգին Նժդեհն էր ասում` «թրքաբոլշևիկ ներքին տականքը» շատ ավելի վտանգավոր է, քան արտաքին թշնամին:

Դավիթ Մկրտչյան