Դժվար է լինելու, բարդ է լինելու. եթե ուզում ենք հանգիստ ապրել մեր հայրենիքում՝ պետք է վաստակենք դրա իրավունքը

Ամենաէսթետիկ նկարս չի բայց դե)) Չէի դնելու, բայց հետը ասելիք ունեի, էնպես որ դնեմ, ոչ թե որ ցույց տամ որ գնացել եմ, որովհետև ես ուղղակի մի ժամով գնացել եմ, բայց օրերով տեղ դժվար բոյ տվող տղերք կան։ Այսինքն սա առանձնապես բան չի էլի, զուտ սիմվոլիկ։ Բայց անպայման տեղ գնալու ենք հանգիստ իջնենք առանց էս կասկայի (գլխիս էլ ծուռ նստեց հա:))։ Ուղղակի դրա համար ու ավելի հեռուն գնալու համար մեզ պետք ա ավելի լուրջ լինել, հավաքել բոլոր ուժերը ու թիկունք կանգնել մեր բանակին։ Պետք ա ամեն մեկս լինի այն տեղում, որտեղ կկարողանա ավելի մեծ օգուտ տալ։ Համենայն դեպս անի այն, ինչ կկարողանա։ 

Հա՛, դժվար ա լինելու։ Բարդ ա լինելու։ Պիտի լինի։ Եթե ուզում ենք ապրել հանգիստ մեր հայրենիքում՝ պետք ա վաստակենք դրա իրավունքը։ Դա տանը նստել ու սերիալ նայելով չի լինի հաստատ։ Ու պետք էլ չի դատարկ պաթոսի հետևից ընկնել։ Չէ՛, պետք ա ռեալ գնահատել ու անել առավելագույնը ու միասնաբար։ Պետք չի ընկրկել առաջին անհաջողության առաջ։ Ամենակարևորը երբեք պետք չի կոտրվել հոգեպես ու բարոյապես։ Էդ դեպքում կորած ենք հաշվեք։ Ու հա՛, չմտածեք հանկարծ որ ձեր տնից հիմա հեռու ա։ Ամեն մետրը հաշվեք արդեն ձեր տունն ա։ Եթե օրինակ պիտի գնաք սահման ու մտածում եք հեշտ ա լինելու՝ չէ։ Սկզբից իմացեք որ բարդ ա։ Բայց բարդությունը հաղթահարողը ու կոտրողը հաշվեք հենց մեկը դուք եք լինելու։ Էնպես որ հիմա ժամանակ չունենք կորցնելու։ Բոլորս փորձենք անել առավելագույնը ինչը կարող ենք անել։ Դա առաջինը վերաբերում է ինձ՝ հետո բոլորին։ Այ երբ էդպես կլինենք՝ էդ ժամանակ կստանանք էն՝ ինչը կվաստակենք։ 

Էլի եմ նշում. նկարը զուտ սիմվոլիկ է։ Խնդրում եմ շատ պետք էլ չեն մեկնաբանություններ ալյա «վայ հոքուրի գանձ», «հերոս զավակ» բան։ Մոռացեք էդ պաթոսը։ Տղերքը էսօր դաշտերում փոշոտ ու ցեխոտ կռվում են իմ ու բոլորիս պատվի ու կյանքի համար, ու դա ռեալ ա։

Տարոն Հովհաննիսյանի ֆեյսբուքյան էջից