Այսօր բոլորն ուզում են «պայքարել» Ամուլսարի համար, սակայն Սևանն «անտեր են» թողել. Ինչո՞ւ

Ուշադրություն կարելի է դարձնել, թե ինչ քանակի մարդիկ են գրեթե «ամենօրյա» ռեժիմով «պայքարում» Ամուլսարի բնապահպան վիճակը «փրկելու» համար: Եթե կողքից դիտորդ լիներ, ապա կզարմանար, թե ինչ աստիճանի «բնապահպան են» հայերը:

Սակայն,  եթե այս ամենը դիտարկենք ոչ թե կողքից, այլ ներսից, ապա կտեսնենք բոլորովին այլ բան:

Այսօր գրեթե բոլորը խոսում են Ամուլսարի խնդրի մասին, սակայն այդ խոսողներից քչերն են անկեղծ իրենց մղումներում:

Քանզի մեր աչքի առջև իսկական ողբերգություն է կատարվում Սևանի էկոհամակարգի շուրջ: Սակայն այդ խնդրի մասին «բնապահպաններն» լռում են, բացառությամբ այն անկեղծ և իսկական բնապահպանների, որոնք բարձրացնում են այս խնդիրը: Սակայն հանրության ուշադրությունը կարելի է դարձնել միմիայն պիկետներով և ճանապարհ փակելով, իսկ նման գործողություն Սևանի շուրջ չենք տեսնում:

Պատճառն նույնպես հայտնի է: Սևանի  մասով, հայտնի «բնապահպանները» դրսից պատվեր չեն ստացել և ուրեմն ճանապարհ փակելու համար  ռեսուրսներ չկան: Իսկ դա նշանակում է, որ Սևանի շուրջ ոչ մի պիկետ չի լինի: Հո «բնապահպաններն» հիմար չեն, որ իրենց հաշվին պլակատներ պատրաստեն և օրավարձով կլոր տարի ճանապարհ փակողներին վարձատրեն:

Այդ որոշումները կայացվում են ոչ թե մեր երկրում, այլ  Հայաստանից դուրս, իսկ պիկետավարների կազմակերպիչներն   այդ որոշումների միայն շարքային կատարողներն են:

Այսօր արդեն խոսվում է, որ  Սևանում նույնիսկ վնասակար է այն վայրերում լողանալը, որտեղ ջուրը կանաչել է:

Պատկերացնում եք ինչպիսի ցինիզմ, այս խնդրի շուրջ «սորոսա-բնապահպանների» կողմից նույնիսկ ձևական աղմուկ չի հանվում: Նույնիսկ ձևական գոնե մեկ սեմինար չի նվիրվում այս խնդրին, որպեսզի կողքից թվա, թե այս մարդիկ իրոք մտահոգ են երկրի խնդիրներից:

Բայց այստեղ զարմանալու ոչինչ չկա:

Ինչպես որ կեղծ եին «մարդու իրավունքների պաշտպաններն», որոնք տարիներ շարունակ, իբր «պայքարում եին»մարդկանց իրավունքների համար, այնպես և կեղծ են նույն կենտրոններց ֆինանսավորվող «բնապահպանները»:

Քանզի սրանց իրական օրակարգում երբեք չեն եղել հայաստանյան խնդիրները:

Օրինակ` այսօր Հայաստանում գործում է  ութ մետաղական հանք, սակայն ինչո՞ւ միայն Ամուլսարի հարցն է սկսել հուզել ներկայիս «բնապահպաններին»: Այս հարցի պատասխանը ստանալուց հետո հայտնի կդառնա, թե ինչ են ծրագրում դրսում Հայաստանի վերաբերյալ այդ հայտնի շրջանակները:

Իսկ ինչ վերաբերվում է ներկայիս իշխանության պահվածքին, ապա կարող ենք ասել, որ նրանք հայտնվել են իրենց իսկ փորած փոսում: Քանզի առաջին անգամ պոպուլիստական իշխանությունը զգացել է իր մաշկի վրա, թե ինչ աստիճանի վնասակար է պոպուլիզմը; Ինչպես է այս երևույթը քանդում երկրի անդորրը, խոչընդոտում երկրում ներդրումային միջավայրի ձևավորման համար:

Սա է իրականությունը:

Դավիթ Մկրտչյան