Բոլոր դեմոկրատիաները երջանիկ ու նման են իրար, իսկ ամեն մի բռնապետություն յուրովի է իր ժողովրդին տանում դեպի անդունդ (Տեսանյութ)

Հայտնի ռուս գրող Լև Տոլստոի խոսքերը՝ ընտանիքների երջանկության բանաձևի մասին, վերափոխելով կարող ենք արձանագրել, որ ոչ միայն լավ և երջանիկ երևույթներն են իրար շատ նման, այլև՝ վատ երևույթները:

Դատեք ինքներդ, մենք բոլորս հիշում ենք, թե 2017-ի խորհրդարանական ընտրություններին ինչպես մի քանի ՀՀԿ-ական օլիգարխներ «հավաքեցին» տասնյակ հազարավոր ձայներ: Նրանք այդ քայլով ոչ միայն ցույց տվեցին իրենց անպատժելիությունը, այլև ծաղրեցին մեզ բոլորիս: Բայց դրանից հետո նրանք չպատժվեցին, քանզի այդ այլանդակ երևույթները՝ տասնյակ հազարավոր ձայներ «հավաքելը», պարզվում է պահանջված եղավ նաև այս, իբր նոր, իշխանությունների համար:

Վերջին ընտրությունների ժամանակ, պարզվում է, հանրությունը այս անգամ էլ տասնյակ հազարավոր ձայներ էր շռայլել արդեն հայտ ներկայացրած պոտենցիալ նոր բդեշխներին:
Պարզվում է, որ այս նոր անհայտ մարզպետները, քաղաքական նորելուկները, որոնց մարդկանց մեծամասնությունը չէր էլ ճանաչում, օլիգարխիկ ձայներ էին ստանում:

Ու այս այլանդակությունից հետո էլ իշխող ուժի լրատվամիջոցը կարծես ծաղրելով իր ընթերցողներին գրում է, թե ՀՀԿ-ն վերացավ, բայց ՀՀԿ-իզմը՝ ոչ:

Այո, ՀՀԿ-ի ցինիզմը անտանելի էր, բայց այսօրվանների փարիսեությունը ավելի վտանգավոր է, քանզի սրանք հայտ են ներկայացնում մարդկանց հոգիները պղտորել:
Եթե ՀՀԿ-ն իրական կողմնակիցներ չուներ, ապա սրանք բուծել են «խունվեյբինների» մի հոծ բանակ:

Պարզ է, որ այս փուլը ավելի կարճ է տևելու, բայց մարդկանց հոգիների բուժումը դեռ երկար է շարունակվելու:

Քանզի որոշ ժամանակ անց, իրենց խաբված զգալուց հետո, այսօրվա զոմբիացած զանգվածը ոչ պակաս վտանգավոր է լինելու պետության համար:

Բայց այստեղ է , որ հռետորական հարցադրում է առաջ գալիս, իսկ այս ամենին հետո մեր պետությունը կդիմանա՞, չէ որ մենք աշխարհաքաղաքական վակուում չենք ապրում:

Դավիթ Մկրտչյան