Ադրբեջանին ուզում են դարձնել ՀԱՊԿ- ի անդամ . Իսկ ի՞նչ է մտածում այդ կապակցությամբ Հայաստանի իշխանությունը. Տեսանյութ

Աստանայում ընդունված վերջին որոշումները ցույց են տալիս, որ ընթանում է ինտենսիվ գործընթաց Ադրբեջանին ՀԱՊԿ-ի անդամ դարձնելու վերաբերյալ: Ընդ որում, այս գործընթացը ընթանում է մի քանի ուղղություններով: Նախ դրա մեջ ակտիվորեն շահագրգռված են Բալառուսն ու Ղազախստանը: Մոսկվան իր հերթին նույնպես դեմ չէ: Եվ եթե բոլոր կողմերը մեկ կոնսոլիդացված կարծիքի գան, ապա Հայաստանի տեսակետը ոչ մեկին հետաքրքիր չի լինի:

Ինչ վերաբերվում է Ադրբեջանին, ապա նա ուզում է հասկանալ, թե ինչի դիմաց է նա դառնալու այդ կառույցի անդամ: Իր ուզածը հասկանալի է, և այն վերաբերվում է ղարաբաղյան խնդրի լուծմանը:

Սակայն հայաստանյան վերջին իրադարձությունների հետ կապված, կտրուկ մեծացել է Ադրբեջանի դերն ու նշանակությունը ՀԱՊԿ անդամ երկրներում: Հայաստանը այստեղ սկսել է ընկալվել որպես օտարածին մարմին: Հայաստանին սկսել են չվստահել ոչ միայն Բելառուսում ու Ղազախստանում, այլև Ռուսաստանում: Այդ երկրի փորձագիտական շրջանակները մեծամասամբ սկսել են հետևյալ հարցադրումն անել՝ «Չափից դուրս թանկ չի՞ նստում արդյոք Հայաստանի պահանջները Մոսկվայի վրա»:

Ավանդական այն ձևակերպումները, թե Հայաստանը Մոսկվայի գլխավոր գործընկերն է տարածաշրջանում, սկսել է ավելի քիչ հոլովվել ռուսական քաղաքական վերնախավում: Այստեղ նկատում են, որ Ադրբեջանը ավելի ռազմավարական դիրք ունի, քան Հայաստանը, մյուս կողմից Բաքուն, դիվերսիֆիկացնելով իր կապերը Իրանի, Թուրքիայի, Վրաստանի, ԱՄՆ-ի հետ, Մոսկվայի հետ հարաբերություններում դիրքային առավելություններ է ստացել, որպես ուժեղ խաղացող: Մինչդեռ Հայաստանը բոլոր այս ուղություններով զգալիորեն զիջում է Բաքվին: Դա էլ էր քիչ, հիմա էլ իր ներքին քաղաքականությամբ լուրջ կասկածներ է սկսել առաջացնել Մոսկվայի մոտ:

Խաչատուրովի պատմությունը, հետո Քոչարյանի կալանովորումը մետաֆիզիկական ազդեցություն են թողել ռուսական վերնախավի վրա:

«Այսպիսի գավառական ու պարզունակ մոտեցումները կարող են համբերության բաժակը լցնել Պուտինի մոտ»,-  մտերմիկ զրույցների ժամանակ նշել էր Կրեմլին մոտ կանգնած ազդեցիկ գործիչներից մեկը: «Մի՞թե չեք հասկանում, որ մազից եք կախված, և եթե Մոսկվան վերջնական որոշում կայացնի, այլևս ձեր համար հետդարձի ճանապարհ չի մնա»,- ամփոփել էր միտքն այդ գործիչը:

Մոսկվայում հատկապես հիվանդագին են ընկալում այն հանգամանքը, որ հայաստանյան քաղաքական դաշտում անչափ մեծ դեր են սկսել խաղալ արևմտամետ ուժերը: Թեև խոստովանում են, որ այս հարցում զգալի մեղքը նաև իրենցն է: Չէր կարելի բոլոր կարկանդակները պահել մեկ զամբյուղի մեջ, և ահա նրանք քաղում են այն պտուղները, որ ցանել են:

Այն հիմնավորումը, որ Փաշինյանը հակառուսական գործիչ չէ, նրանց ամբողջովին չի համոզում: Նրանք Փաշինյանի մեջ տեսնում են անկանխատեսելիության մեծ պոտենցիալ: Եվ որպեսզի այդ կասկածները չխորանան, Փաշինյանից պահանջվելու է մեծ ջանքեր, և քանի դեռ մենք չունենք անվտանգության ապահովման այլընտրանքային տարբերակներ, ինչքանո՞վ է խելամիտ՝ նոր հիմքերը չստեղծած, քանդել հին կապերը:

Ի վերջո, այս ամենը կարող է ավարտվել ազգային աղետով, եթե որոշ մարդիկ իրենց նեղ ամբիցիաները շարունակեն վեր դասել երկրի շահերից:

Արտակ Հակոբյան