Կարեն Կարապետյանը կդառնա Սերժ Սարգսյանի «քավության նոխա՞զը», թե Սամվել Կարապետյանի «տրոյական ձին»

Եվ այսպես, ներկուլիսային համաձայնության արդյունքում, Կարեն Կարապետյանին ապրիլից հետո կվերապահվի 1-ին փոխվարչապետի պաշտոնը, որի լիազորությունները գրեթե չեն տարբերվի ներկայիս վարչապետի լիազորություններից: Դա կլինի Սերժ Սարգսյանի ու Սամվել Կարապետյանի «կոմպրոմիսը»: Սերժ Սարգսյանին անհրաժեշտ են ներդրումներ Ռուսաստանից, իսկ Սամվել Կարապետյանին՝ այդ ներդրումների երաշխիք իշխանության մաս՝ լուրջ պաշտոնի ձևով: Ժամանակին Սամվելի եղբորը՝ Կարեն Կարապետյանին, Սերժ Սարգսյանը նշանակել էր ՀՀ նախագահի աշխատակազմի ղեկավարի պաշտոնում: Սակայն այդ պաշտոնը բավարար չէր եղբայրներին, և նրանք ձգտում էին ավելիին: Նրանց աստղային ժամի 1-ին փուլը եկավ 2015-ին, երբ երկրում առաջացել էր սուր ճգնաժամ՝ կապված Ծառուկյան - Սարգսյան լարված հարաբերություններին հետ: Այդ ժամանակվա ճգնաժամի հաղթահարումից Սամվել Կարապետյանը պլյուսով դուրս եկավ: Իր աստղային ժամի 2- րդ փուլը 2016-ի աշունն էր, երբ Սերժ Սարգսյանը կարողացավ ազատվել իր վտանգավոր մրցակից Հովիկ Աբրահամյանից, և այդ պաշտոնին նշանակեց Սամվել Կարապետյանի «մենեջերին»՝ Կարեն Կարապետյանին: Թվում էր թե Սամվել Կարապետյանը հասել էր իր նպատակին, նրա «մարդը» դարձել էր վարչապետ:

Սակայն, ինչպես ասում են, «ախորժակն ուտելիս է բացվում», և տեսնելով վարչապետ Կարեն Կարապետյանի վարկանիշի սրընթաց աճը, «ռուսական» թիմը հայտ ներկայացրեց ամբողջական իշխանություն ստանալ: Այդ ժամանակ խոսում էին, որ Սերժ Սարգսյանը իհարկե «անգործ չի մնա», բայց ապագա վարչապետի հարցը գրեթե «լուծված էր» համարվում: Սակայն ամեն ինչ փոխվեց 2016-ի ընտրություններից հետո, երբ պարզ դարձավ, որ «ռուսական» թիմը զուրկ է տարրական քաղաքական պատկերացումներից: Նրանց ոճի մեջ էր մեկ օրում 7000 մարդ ՀՀԿ-ացնելը, սակայն իրական հասարակական կարծիքը նրանց չէր հետաքրքրում: Նրանք անկեղծորեն համոզված էին , որ իշխանության հարցը կարելի էր լուծել ներկուլիսային պայմանավորվածություններով: Այս մարդիկ իրենց կոմերցիոն պատկերացումներից դուրս չեկան, դրա համար էլ լայն հանրության համար մնացին «օտար և անհասկանալի»: Այլ երկրներում մեծահարուստներ Թրամպը, Պորոշենկոն, Իվանիշվիլին հասկացան կոմերցիայի ու քաղաքականության տարբերությունը: Սամվել Կարապետյանը դա չհասկացավ, չհասկացավ նաև նրա «մենեջերը»: Դրա պատճառով էլ նրանք իրենց քաղաքական «ճակատամարտը» պարտվեցին:

Քանզի չլուծված ղարաբաղյան խնդրի պարագայում այստեղ առաջնային է դառնում ոչ թե կոմերցիոն մտածողությունը, այլ անվտանգության խնդիրների լուծման պատկերացումները:

Սակայն այդ թիմերի մրցակցությունը կշարունակվի նաև ապրիլից հետո: Եթե Սերժ Սարգսյանին հաջողվի լուծել «ներդրումների» հարցը, ապա Կարեն Կարապետյանին հեշտությամբ «քավության նոխազ» կդարձնի ժամանակի ընթացքում: Իսկ եթե դա նրան չհաջողվի, ապա երկրում ճգնաժամը էլ ավելի կխորանա, և Կարեն Կարապետյանը կարող է կատարել դժգոհների «տրոյական ձիու» դեր:

Բայց մեծ հաշվով երկրի առաջ կանգնած խնդիրները «բաց» կմնան, քանզի նրանց լուծումների համար անհրաժեշտ են «նոր մարդիկ», որոնք միաժամանակ պետք է ունենան և անվտանգության խնդիրների մասին հստակ պատկերացումներ, և քաղաքական բարեփոխումների տեսլականներ, և տնտեսական փոփոխությունների իրական ծրագրեր, որը և երկիրը զարգացման նոր որակի հարթության մեջ կդնի: եվ ամենևին էլ կարևոր չէ, թե այդ մարդիկ որտեղից ի հայտ կգան՝ իշխանաության համակարգի՞ց, թե՝ հասարակության ներսից:

Արտակ Հակոբյան