Պաշտոնական Պեկինի «խոսափող» Huánqiú Shíbào-ն Ղարաբաղի շուրջ բանակցությունների վերաբերյալ. «Մոսկվայի կողմից աջակցության կորուստը Բաքվին և Երևանին կդնի անբարենպաստ իրավիճակում»

Միջազգային հարաբերությունների ոլորտում մասնագիտացած չինական առաջատար թերթերից մեկը Huánqiú Shíbào-ն մեկնաբանել է ղարաբաղյան հիմնախնդրի շուրջ բանակցությունները։

«Վերջին շրջանում Եվրամիությունը ուժեղացնում է իր միջնորդությունը Լեռնային Ղարաբաղի հարցում։ Օրինակ, վերջերս Բրյուսելում տեղի ունեցավ Ադրբեջանի նախագահի և Հայաստանի վարչապետի հանդիպումը։ Սա առաջին անգամը չէ, որ ԵՄ-ն և Միացյալ Նահանգները փորձում են ներգրավվել Լեռնային Ղարաբաղի հիմնախնդրի կարգավորման գործում. այս տարվա փետրվարին, Մյունխենի համաժողովի շրջանակներում, երկու երկրների ղեկավարները հանդիպել են ԱՄՆ պետքարտուղարի հետ։ Իսկ այս ամիս Վաշինգտոնի Արլինգթոն արվարձանում զրուցել են Ադրբեջանի և Հայաստանի արտգործնախարարները և ԱՄՆ պետքարտուղար Էնթոնի Բլինկենը։ Փաստորեն, ուկրաինական հակամարտության սկսվելու պահից Եվրոպան ու ԱՄՆ-ն սկսեցին մեծացնել իրենց ներկայությունը Անդրկովկասում։ Լեռնային Ղարաբաղը վիճելի տարածք է Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև, և Խորհրդային Միության փլուզումից հետո երկու երկրների միջև երկարատև հակամարտություն առաջացավ։ Ներկայումս ԵՄ-ն և ԱՄՆ-ն փորձում են օգտվել հնարավորությունից՝ ընդլայնելու իրենց տարածաշրջանային ազդեցությունը՝ ակտիվացնելով միջնորդությունը այս հարցում:

Կարդացեք նաև՝ Վաշինգտոնից հետո հայերը նոյեմբերի 9-ի համաձայնագրին երանի են տալու, գումարած նոր պատերազմ իր կորուստներով

Օբյեկտիվորեն ասած, թեև Ռուսաստանը դժվարություններ է ապրում ուկրաինական հակամարտության պատճառով, այն դեռևս մնում է ամենաազդեցիկ կողմը հետխորհրդային տարածքում, այդ թվում՝ Կովկասի տարածաշրջանային անվտանգության ոլորտում։ Մոսկվան տարածաշրջանում ունի անվտանգության զգալի ուժեր, այդ թվում՝ Հայաստանում գտնվող Գյումրիի ռազմաբազան։ Նրա խաղաղապահ զորախումբը ներկա է նաև Լեռնային Ղարաբաղի տարածաշրջանում, որը, ըստ պայմանավորվածության, այնտեղ կլինի հինգ տարով, և այդ ժամկետը կարող է ավտոմատ կերպով երկարաձգվել երկու անգամ։

Ռուսաստանի համար Լեռնային Ղարաբաղի տարածաշրջանում հանգստությունը անուղղակիորեն կապված է նաև իր ներքին կայունության և միջազգային իրավիճակի հետ, միջէթնիկ հակամարտությունները կարող են տարածվել դեպի Հյուսիսային Կովկաս և ազդել Ռուսաստանի Դաշնության ներքին կարգի վրա, իսկ ԼՂ հարցում միջնորդի կարգավիճակի կորուստը կթուլացնի հետխորհրդային տարածքում երկրի կարգավիճակը։ Այդ իսկ պատճառով Մոսկվան երբեք երես չի թեքի Անդրկովկասից։

Այնուամենայնիվ, մինչ Վաշինգտոնը և Բրյուսելը մեծ «ոգևորություն» են ցուցաբերում Լեռնային Ղարաբաղի հարցում, արտաքին աշխարհն այնքան էլ լավատես չէ հակամարտության կարգավորմանն օգնելու նրանց հեռանկարների վերաբերյալ։ Բացի այդ, միջազգային հանրությունը զգուշանում է ԵՄ-ի և ԱՄՆ-ի դրդապատճառներից, որոնք նրանց դրդել են հանկարծակի ավելացնել իրենց դիվանագիտական ​​ներդրումները տարածաշրջանում՝ ուկրաինական հակամարտության ֆոնին։

Իրավիճակը Լեռնային Ղարաբաղում դեռ լավատեսություն չի ներշնչում. Ադրբեջանի և Հայաստանի համար Ռուսաստանի ժամանակավոր «շեղումը» դեպի Ուկրաինա չի նշանակում, որ Մոսկվան լքել է տարածաշրջանը։ Եվ մնում է սպասել, թե Արևմուտքն իր վերջին միջնորդական ջանքերով կհասնի՞ որևէ արդյունքի։

Համեմատած Ռուսաստանի միջնորդական և անվտանգության կարողությունների հետ՝ Եվրոպան և Միացյալ Նահանգները պատրաստ են շատ ավելի թույլ պարտավորություններ ստանձնել: 28 տարվա ընթացքում ԵԱՀԿ Մինսկի խումբը, որտեղ գերակշռում են եվրոպացիներն ու ամերիկացիները, ոչ մի արդյունքի չի հասել։

Լեռնային Ղարաբաղում վերջին զինադադարը նաև Մոսկվայի, Երևանի և Բաքվի միջև եռակողմ համաձայնագրի իրավական արդյունքն էր։ Այս հարցի շուրջ Եվրոպայի, ԱՄՆ-ի և Ադրբեջանի ու Հայաստանի միջև վերջին բանակցությունները նույնպես հիմնված են «եռակողմ համաձայնագրի» վրա, և ուշադրության կենտրոնում են տեղական և հումանիտար հարցերը»։

Huánqiú Shíbào-ն դա ամենօրյա հրատարակություն է, որտեղ նյութերի մեծ մասը նվիրված է միջազգային քաղաքականությանը: Այն ունի ինչպես տպագիր, այնպես էլ առցանց տարբերակ։ Հիմնադրվել է 1993 թվականին։ Անգլերեն տարբերակը հրատարակվում է 2009 թվականից։ Համարվում է պաշտոնական Պեկինի խոսափողներից մեկը:

Zham.am