«Հայկական Ժամանակ»-ի հոդվածը ոչ սթափ վիճակում գրված վերլուծություն է և չարժե դրան ուշադրություն դարձնել

Արդեն մի քանի օր է, ինչ հայրենի վերլուծական միտքը քննարկում է վարչապետի ընտանիքին պատկանող լրատվամիջոցի վերլուծականը, որտեղ առաջարկվում է փոխել ներկայիս բանակցային ֆորմատը և դրանում ներքաշել նաև Թուրքիային: Ընդորում դա էլ քիչ է, առաջարկվում էր ԼՂՀ-ի հարցը շաղկապել նաև ցեղասպանության և ընդանրապես հայ-թուրքական հարաբերությունների հետ:

Այս հոդվածը այն աստիճանի հակապետական և հակահայկական բնույթ ունի, որ հնարավոր չէ հավատալ, որ հոդվածագիրը այս վերլուրծությունը գրելու ժամանակ եղել է սթափ վիճակում:

Այսօր բոլորը լուրջ դեմքով քննարկում են այս մարազմը և նշում, որ դեմ են բանակցային ֆորմատի փոփոխությանը:

Պարզ է, որ այս բանակցային ֆորմատի փոփոխությանը միշտ կողմ է եղել Թուրքիան: Ավելին, հենց Անկարան է միշտ ցանկացել դառնալ ակտիվ բանակցային խաղացող և ավելին, հենց թուրքերն են ցանկացել միշտ շաղկապել ԼՂՀ-ի հարցը ցեղասպանության և հայ-թուրքական հարաբերությունների հետ:

Ասել, որ ՀԺ-ն գործի է ընդունել թուրք գործակալի՝ չի՛ կարելի: Ավելին, այս հոդվածը այն աստիճանի անմեխսունակ բնույթ ունի, որ համոզված եմ, հոդվածագիրը բոլորովին այլ միտք է փորձել փոխանցել:

Երբ հոդվածագիրը նշել է թե Հայաստանը պետք է բանակցի Թուրքիայի հետ, հավանաբար, համարել է, թե դրանով կարող էր ամրանալ Հայաստանի դիրքերը: Մանավանդ, որ այս պատերազմից հետո Փաշինյանին կարող է թվալ, որ եթե պատերազմում մասնակցում են թուրքական պրոքսի ուժերը, ապա ինչու՞ նա չպետք է բանակցի Էրդողանի հետ, հատկապես եթե հաշվի առնենք, որ այս պատերազմում Ադրբեջանին վերապահվել է  երկրորդ պլանի դերակատարումը:

ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին թվացել է, թե նման առաջարկով Հայաստանի դիրքերը կարող են ամրանալ: Սա ցույց է տալիս Փաշինյանի  պարզունակ և տղայական պատկերացումները բանակցային գործընթացի մասին:

Հնարավոր է նաև, որ այս հոդվածը գրողը իր վերլուծության ժամանակ եղել է ոչ սթափ վիճակում, և դրանով բոլորին ավելորդ խուճապի մեջ է գցել: Իսկ աղմուկն էլ առաջացել է այն պատճառով, որ  հոդվածը դուրս է եկել վարչապետի ընտանիքին պատկանող լրատվամիջոցում:

Անկախ ամեն ինչից արժե մոռացության տալ այս հոդվածը, պայմանով, որ ՀԺ-ն այդ հոդվածը չի թարգմանի անգլերեն և ռուսերեն և Հայաստանին դրսում չի խայտառակի:

Դավիթ Մկրտչյան