«Հարսնատես» Իմ քայլում. Ինչպես է իշխանությունը իրենից կախյալ ՍԴ ձևավորում

ՀՀ Ազգային ժողովում այս պահին ընթանում է նիստ,  և այդ նիստի ընթացքում քննարկվում է ՍԴ-ի թեկնածուի հարցը: «Գրատախտակի» մոտ  է  և «Իմքայլականների» հարցերին է պատասխանում կամ էլ գուցե կուզեք «հարսնատեսի» է մասնակցում Վճռաբեկ դատարանի գործող նախագահ Երվանդ Խունդկարյանը:

Ընթերցողների մոտ կարող է հարց առաջանալ, թե  ինչո՞ւ է նյութում շեշտվում այն, որ ՍԴ դատավորի թեկնածուն «հարսնատեսի» է և «գրատախտակի» մոտ պատասխանում է հենց «Իմքայլականների» հարցերին, սակայն փաստն այն է, որ մենք պարզապես ֆիքսում ենք իրականությունը, որովհետև ոչ միայն Երվանդ Խունդկարյանի թեկնածության հարցը այլ նաև առ հասարակ ՍԴ դատավորների թեկնածուների հարցը մեզանում վերածվել է «Իմ քայլի» որոշելիք խնդիրը, անկախ նրանից, թե ով է առաջադրել ՍԴ դատավորի թեկնածուին, ՀՀ նախագահը թե ԲԴԽ-ն այդ թեկնածուն պետք է բավարարի առաջին հերթին «Իմքայլականների» պահանջները:

Եթե նախկինում բոլոր իշխանությունները նույնպես ձգտում էին իրենց պահանջներին բավարարող ՍԴ  և  առ հասարակ դատական համակարգ ձևաավորել, բայց անում էին դա գոնե ինչ-որ ֆորմալ ընթացակարգեր պաշտպանելով, ապա ներկայիս իշխանությունը չի գնում անգամ « ձևականությունները» պահելու ետևից:

Դատեկ ինքներդ,  ՍԴ դատավորների թեկնածուները մինչև «ԱԺ մտնելը» պաշտոնապես անց են կացվում  «Իմ քայլի» «թրի տակով» և հրավիրվում են «Իմ քայլը» խմբակցության հետ քննարկումների, բայց դրա հետ մեկտեղ,  անգամ ձևի համար այդ թեկնածուներին չեն ուղարկում ԱԺ-ում ներկայացված այլ խմբակցությունների հետ հանդիպմանը:

ՍԴ դատավորի արդեն նախկին թեկնածու Վահրամ Ավետիսյանը «չդիմացավ» հենց այդ «Իմքայլական» «թրին» և հենց ինքը հրաժարվեց ՍԴ դատավորի թեկնածու լինելուց: Իրավիճակն այնպիսին էր, որ «Իմ քայլի» ներսում տարբեր թևերի կոնֆլիկտի զոհը դարձավ Ավետիսյանը: Ինչպես գիտեք իշխանության ներսում կան տարբեր թևեր՝ սորոսական, լևոնական և այլն, և փաստացի հենց այդ թևերի բախման արդյունքում պետք է որոշվի, թե ով է լինելու ՍԴ դատավոր,  չնայած որ խորհրդարանական կառավարման համակարգը իր տրամաբանությամբ նախատեսում է, որ Աժ-ում ներկայացված  քաղաքական ուժերի կոնսենսուսի արդյունքում   պետք է ձևավորվի ՍԴ-ի կազմը, սակայն այսօր  կարևոր չէ ԲՀԿ-ի կամ ԼՀԿ-ի կարծիքը, կարևոր չէ, թե  ում է առաջադրում՝ որպես ՍԴ դատավորի թեկնածու,  ՀՀ նախագահը կան ԲԴԽ-ն, կարևոր է, որ  թենածուն քայլականների սրտով լինի:

Հենց դրա պատճառով է, որ  ՍԴ դատավորների թեկնածուները գալիս են  ԱԺ, կանգնում «գրատախտակի» մոտ և իրենց միակ ցանկություն է հաճոյանալ «Իմքայլականներին» և, ըստ որոշ տեղեկությունների, սեփական գրպանում «Green Card» դրած պատգամավորին:

Սա է արդյո՞ք Ժողովրդավարությունը, սա է արդյո՞ք քաղաքական համակարգի մակարդակի բարելավումը:

Սևակ Դանելյան