Փաշինյանը այսուհետ դիմակ կարող է չկրել, սակայն շարքային քաղաքացիներին դա չի վերաբերվելու

Եվ այսպես, Առողջապահության նախարար Արսեն Թորոսյանի հրամանով հաստատվել է
անհատական պաշտպանության միջոցների ցանկը, կիրառման դեպքերն ու կարգը: Այսպիսով.
Փակ տարածքներում դիմակ կրելը պարտադիր է բոլորի համար,

բացառությամբ՝

մինչև 5 տարեկան երեխաների, բնակության վայրում, անձնական ավտոմեքենաներով երթևեկելիս, ծխելիս, խմելիս, սնվելիս, ինչպես նաև Առողջապահության նախարարի կողմից հաստատված սանիտարական կանոններով սահմանված այլ դեպքերի:

Բնակության վայրի բնակելի տարածքից դուրս գտնվելիս հանրային բաց տարածքներում դիմակ կարող են չկրել.

-մինչև հինգ տարեկան երեխաները,
- Հայաստանի Հանրապետության նախագահի, Ամենայն հայոց կաթողիկոսի, վարչապետի,
Ազգային ժողովի նախագահի, Սահմանադրական դատարանի նախագահի, Բարձրագույն
դատական խորհրդի նախագահի գլխավորությամբ անցկացվող արարողակարգային
միջոցառումների ժամանակ ելույթ և ուղերձ ունեցողները և միջոցառման անմիջական
մասնակիցները (բացառությամբ հանդիսականների, հյուրերի, լրագրողների և սպասարկող անձնակազմի),

-քրոնիկ շնչառական հիվանդություններ ունեցողները՝ ասթմա, թոքերի քրոնիկ օբստրուկտիվ հիվանդություն, էմֆիզեմա կամ բրոնխիտ` ծանր շնչառական անբավարարություն, 3-րդ, 4-րդ ֆունկցիոնալ դասի քրոնիկ սրտային անբավարարություն՝ պայմանով, որ նշված անձինք իրենց մոտ ունենան համապատասխան հիվանդության փաստը հաստատող բժշկական փաստաթուղթ,

-ֆիզիկական վարժություններ կամ հեծանվավարություն իրականացնողները և այլ:

Ուշադրություն դարձնենք այն հանգամանքի վրա, որ դիմակ կրկել և չկրելու հարցը
նախկինում չէր շաղկապված մարդկանց կարգավիճակի հետ: Թե Արսեն Թորասյանը և թե
մյուս անձինք, դիմակներ կրելու հարցը միշտ կապել են առողջապահական խնդիրների հետ:

Ավելին, քարոզվում էր այն թեզը, թե դիմակ կրելը հատկապես անհրաժեշտ է, քանզի
քաղաքացին կարող է չիմանալ, որ հիվանդ է և կարող է վարակել դիմացինին:
Այսինքն, դիմակ կրել-չկրելու խնդիրը չի կարող կապված լինել մարդու կարգավիճակի հետ:
Սակայն այս վերջին որոշումից պարզ է դառնում, որ այս հարցը, բացի առողջապահականից, ունի նաև այլ բնույթ: Հակառակ դեպքում չի հասկացվում, թե ինչու որոշ բարձրաստիճան անձանց կողմից կազմակերպված միջոցառումների դեպքում, նրանց համար դիմակ կրելը պարտադիր չէ, իսկ շարքային քաղաքացիների կողմից անցկացվելիք միջոցառումների դեպքում այն պարտադիր է:
Ինչ է, ՀՀ նախագահը, կամ վարչապետը, տեղյակ չլինելով, չե՞ն կարող հիվանդ լինել:

Հատկապես ցինիզմի դրսևորում է, երբ այդ բարձրաստիճան անձանց կողմից հրավիրված
միջոցառումների ժամանակ նրանք կարող են լինել առանց դիմակի, իսկ ահա նրանց
սպասարկող անձնակազմը, հյուրերը և լրագրողները՝ ոչ:
Հայաստանի պատմության ընթացքում, այս չափի ցինիկ որոշում, որտեղ մարդկանց
պաշտոնապես բաժանեին «բարձր» և «ցածր» կարգավիճակ ունեցողների, երբեք չի եղել:
Արսեն Թորոսյանի այս որոշումը ցույց է տալիս, թե ինչ աստիճանի են կտրվել ներկայիս
իշխանությունները իրականությունից՝ այս երեք տարվա ընթացքում:
Ցանկացած հեղափոխություն, իր բոլոր բացասական կողմերի հետ մեկտեղ, գոնե մի ինչ որ ժամանակահատվածի համար վերացնում է բոլոր տեսակի արտոնությունները և մարդկանց՝ «բարձր» և «ցածր» կարգերի սորտավորումները: Հիշենք, թե ինչպես էր Փաշինյանը նշում, որ «Հայաստանում պիտի լինի 3 մլն վարչապետ»:
Սակայն ամեն մի հեղափոխությունից հետո, մի ինչ որ ժամանակ անց, առաջ են գալիս
մարդկանց նոր տեսակի սորտավորումներ: Հենց այդ ժամանակահատվածից էլ վերջանում է հեղափոխությունը:
Արսեն Թորոսյանի այս որոշումը արտացոլում է հենց այդ հանգամանքը: Երբ Փաշինյանին
մի շարք բարձրաստիճան անձնաց տալիս է հնարավորություն, քարոզել մյուսներին
դիմակներ կրել, իսկ իրենց ազատել այդ պարտականությունից:

Արսեն Թորոսյանը շարքային չինովնիկ է և կարող է չհասկանալ իր որոշման հետևանքի
մասին, զուտ բարոյական տեսանկյունից:
Մինչդեռ, եթե Փաշինյանն է սկսել չհասկանալ սույն հանգամանքը, դա նշանակում է, որ
հեղափոխական պաթոսը վերջնականապես է ավարտվել ներկայիրս «հեղափոխականների» մոտ, և նրանք սկսել են իրենց զգալ «նոր ընտրյալների» կարգավիճակում, ինչն իր հերթին նշանակում է, որ սրանց վերջը մոտեցել է: Այդ են վկայում բոլոր տիպի հեղափոխությունների ավարտի պատմությունները:
Սա է իրականացթյունը:

Դավիթ Մկրտչյան