17 զոհ, 0 պատասխանատու. Ո՞ւմ պատվին այս անգամ Փաշինյանը արձան կկանգնացնի

Օրեր առաջ Երևանի ավագանու մշակույթի հանձնաժողովի անդամները դրական եզրակացություն է տվել «Մարտի 1-ի զոհերի հիշատակին նվիրված հուշարձանի» տեղադրմանը Երևանի Զաքյան, Բեյրութի և Գրիգոր Լուսավորիչ փողոցներով շրջապատված Մանկական այգում։ 

Այս տեղեկության հետ կապված մի քանի հարց կա, որոնք պատասխանի կարիք  ունեն:

Առաջին հարց.  իշխանության ներկայացուցիչներից ո՞վ ունի բարոյական իրավունք մասնակցել Մարտի 1-ի զոհերի հիշատակին նվիրված հուշարձանի բացմանը: Ունի արդյո՞ք այդ իրավունքը Նիկոլ Փաշինյանը, մարդ՝ ով Մարտի 1-ի իրադարձությունների ժամանակ բարիկադներ կառուցեց,  ով կոչ էր անում « ազատագրել քաղաքը ղարաբաղցի տականքներից» և մարդ ով այդ իրադարձություններից հետո փախավ և վերադարձավ միայն այն ժամանակ, երբ իշխանությունն ու ընդդիմությունը քաղաքական երկխոսության մեջ էին և ակնհայտ էր, որ Փաշինյանի կալանավորումը երկար չէր տևելու:

Թեման շարունակենք, բայց մեկ այլ ահրցի մասին եւս ասենք. սեպտեմբերի 3-ին մեր երկրում արձանագրվել է ալկոհոլային թունավորման, կարելի է ասել, աննախադեպ քանակով՝ 38 դեպք: 17 քաղաքացի արդեն մահացել է թունավորման հետևանքով։

Հարց երկրորդ. Մարտի 1-ը դարձել է այս իշխանությունների հիմնական քարոզչական գործիքներից մեկը: Նիկոլ Փաշինյանը փաստացի դարձել է ոչ թե ժողովրդին վարչապետը, այլ՝ Մարտի 1-ի վարչապետը: Հիշեցնեմ, որ այդ ողբերգրական իրաարձությունների պատճառով 10 մարդ  մահացավ Երևանի փողոցնրում տեղի ունեցած բախումների արդյունքում: Հիշեցնեմ նաև, որ  Փաշինյանի իշխանության գալուց հետո  զոհերի հարազատները բազմամիլիոնանոց փոխհատուցումներ ստացան:

Դուք կարող եք հարցնել, թե ի՞նչ կապ ունեն այս իրադարձությունները միմյանց հետ: Առաջին հայացքից թվում է՝ կապ չունեն, բայց այստեղ կա մի շատ կարևոր հանգամանք: 10 զոհը այս իշխանությունների ձեռքում դարձել է քաղաքական գործիք և ավելի քան 12 տարի մարդիկ թմբկահարում են այն թեզը, որ միմիյան իշխանություն է պատասխանատու Մարտի 1-ի զոհերի համար, և այս թեզի շուրջ իրենք իրենց քաղաքականությունն են կառուցում, այս թեզի շուրջ պտտվում է իրենց ողջ քաղաքական օրակարգը:

Իսկ ահա հիմա հարց. ուզում եմ հասկանամ հիմա ալկոհոլային թունավորման այս 17  զոհի համար ո՞վ է պատասխանատվություն կրելու: Արդյո՞ք այս թեման դառնալու է քաղաքական օրակարգի մաս, արդյո՞ք կոչեր են հնչելու դատեն Փաշինյանին միջազգային դատարանում:  Ձեզ մոտ հարց կարող է առաջանալ, թե ի՞նչ կապ ունի այս ամենի հետ իշխանությունը: Տեղեկացնեմ ձեզ, որ Արմավիր քաղաքում այն մարդուն ով վաճառում էր սպիրտը վաղուց  շատ լավ ճանաչում էին. նա տասնամյակներ զբաղվում էր այդ գործով, և նոր իշխանությունը ավելի քան 2.5 տարի ունեցել է, որ կանխի նրա գործողությունները կամ գոնե վերահսկողություն սահմանի, բայց դա չի արվել ու մինչ այս պահն էլ ոչ ոք դրա համար չի պատժվել:

Իսկ Մարտի 1-ի արձանի հետ կապված առհասարակ կա հարց, որը պետք է բոլորն իրենց տան, թե ինչո՞ւ իշխանությունը գումար է  հատկացնում  Մարտի 1-ի զոհերի հիշատակին նվիրված հուշարձանին, այլ ոչ թե Ապրիլյան հերոսամարտի զոհերի հիշատակին նվիրված հուշարձանին, ի՞նչ է «Նիկոլի համար մահանալը ավելի է արժեքավորվում «Նոր Հայաստանում»», քան հանուն հայրենիքի անձնազոհաբար պայքար մղած հերոսներ սխրանքը:

Սևակ Դանիելյան