Հայաստանը չի կարող ասորիների, արաբների հայրենիքը լինել, նրանք կարող են լինել մեր հյուրերը, իսկ մեր առաջնահերթ խնդիրը մեր հայրենակիցներին ՀՀ վերադարձնելն է. Ժ. Պեոճեքյան

Այլ ազգերի այն ներկայացուցիչները, որոնք ուզում են գալ և Հայաստանում ապրել և կենթարկվեն ՀՀ-ում գործող օրենքներին, պայմաններին և մշակութային արժեքներին, բարի գալուստ իրենց: Բնականաբար,ե ոչ մի ազգի դեմ Հայաստանը, հայ ժողովուրդը ոչ մի խնդիր չի ունեցել, բայց այսօր մեր առաջնահերթ խնդիրը մեր հայրենակիցներին ՀՀ վերադարձնելն է:

Այս մասին Tert.am-ի հետ զրույցում ասաց ՀՅԴ Հայաստանի Գերագույն մարմնի հայրենադարձների խորհրդատվության գրասենյակի ներկայացուցիչ Ժիրայր Պեոճեքյանը՝ անդրադառնալով Սփյուռքի գործերի գլխավոր հանձնակատար Զարեհ Սինանյանի այն հայտարարությանը, որ պետք է ստեղծենք մի իրականություն, որ ապագայում Հայաստանը դարձնենք հայրենիք արաբների, ասորիների և այն ազգերի համար, որոնք վտանգ չեն ներկայացնում մեր ազգային անվտանգությանը:

«Մենք Հայաստանից դուրս 7 միլիոն հայ ունենք, որոնք ամեն օր ձուլվում են տարբեր ազգությունների հետ: Սա առաջնահերթ խնդիրն է: Այդ հարցը լուծելուց հետո կարելի է մտածել ուրիշ ազգերի մասին, բայց այնպես, ինչպես մենք մնացել ենք այլ երկրներում՝ որպես հյուր: Թող այլազգիները գան, ապրեն, աշխատեն, զարգանան այստեղ, բայց հայն այլ է: Սա ազգայնամոլություն չէ, պարզապես ամեն մի ժողովուրդ ունի իր բնօրրանը, հայրենիքը, և հենց այդ ազգն է, որ իր երկիրը պետք է զարգացնի ու զարգանա այդտեղ: Բարի գալուստ բոլոր ասորիներին, արաբներին, բայց իրենք մեր հյուրերն են, ոչ թե Հայաստանը իրենց հայրենիքը կարող է լինել»,-ասաց Պեոճեքյանը:

Նա նշեց, թե ՀՅԴ Հայաստանի ԳՄ հայրենադարձների խորհրդատվության գրասենյակի դիտարկմամբ՝ Սփյուռքի գործերի գլխավոր հանձնակատարի գրասենյակը հենց գրասենյակային աշխատանքներից բացի՝ ոչինչ չի արել, մինչդեռ հայրենադարձությունը գրասենյակում նստած ուսումնասիրություն անելը չէ:

«Հայրենադարձություն կազմակերպելը նշանակում է հայրենիք վերադարձող ամեն մի հայի ամեն մի փոքր խնդրի լուծմանն օժանդակել՝ առողջապահությունից, երեխաներին դպրոց տեղավորելուց, բանկային խնդիրներից, աշխատանքի տեղավորելուց սկսած: Գրասենյակը մինչև հիմա հայրենադարձների խնդիրները լուծելուն ուղղված գրեթե ոչինչ չի արել: Աղմուկով հայտարարում են, որ 100 մասնագետ պետք է բերեն՝ Հայաստանում աշխատելու: Որպես շոշափելի ծրագիր՝ այդ մեկն ունենք»,-նշեց նա:

Վերջինիս խոսքով՝ 30 տարի ի վեր Հայաստանը հայրենադարձության հայեցակարգի մշակման ուղղությամբ ոչ մի քայլ չի արել, ու գրասենյակից հիմնական ակնկալիքը այդ հայեցակարգի մշակումն է:

«Կարևոր չէ՝ կլինի սփյուռքի նախարարությու՞ն, թե՞ գրասենյակ: Անունները մեզ չեն հետաքրքրում, արդյունքն է պետք: Պետք է հայեցակարգ լինի, որ դրսից եկող մարդիկ իմանան՝ ինչ պայմաններ են լինելու, ինչ իրավունքներ ու պարտավորություններ ունեն: Մինչև հիմա միայն լսում ենք, որ պետք է մշակեն հայեցակարգ. ապառնիով են խոսում: Բայց թե այդ «պետք է»-ն երբ է, հստակ չէ: Այսօր էլ ունենք Լիբանանի օրինակը՝ ստեղծվել է իրավիճակ, երբ մեծ թվով մարդիկ ցանկություն ունեն Հայաստան տեղափոխվել, բայց օրինական իմաստով պետք է գան ու ընկնեն խառնաշփոթի մեջ»,-ասաց Ժիրայր Պեոճեքյանը: