Լևոն Զուրաբյանը ակամայից խոստովանեց, որ Ծառուկյանի ու Քոչարյանի հանդեպ քաղաքական հետապնդում է իրականացվում. Տեսանյութ

Երեկ Հանրային կոչվող հեռուտաընկերության հյուրը Լևոն Զուրաբյանն էր: վերջինս պատասխանում էր Պետրոս Ղազարյանի հարցերին, սակայն հենց առաջին հարցի պատասխանով Զուրաբյանը խոստովանեց, որ Ծառուկյանի  և Քոչարյանի հանդեպ գործերը ընդգծված քաղաքական բնույթ ունեն:

Այսպես Պետրոսի այն հարցին, թե քաղաքական ուժերի մի մասի կարծիքով Ծառուկյանի հանդեպ քաղաքական հետապնդում է իրականցվում, և ի՞նչ կարծիք ունի այս առթիվ Լևոն Զուրաբյանը մեջ բերեց եվրոպական կառույցների կողմից ընդունված այն դրույթն, որտեղ նշված է, որ «...եթե նույնիսկ քաղաքական գործչին մեղադրում են քրեական հոդվածով, սակայն այն ընտրովի բնույթ է կրում, դա նշանակում է, որ սույն գործչի հանդեպ իրականացվում է քաղաքական հետապնդում...»: Այս մեջբերումից հետո Զուրաբյանը նշեց, որ իրենք կողմ են, որ Ծառուկյանը դատապարտվի, սակայն արձանագրեց, որ ընտրակեղծիքների մեջ ներքաշված են եղել նաև այլ կուսակցություններ` ՀՀԿ-ն, ԲՀԿ-ն, ՀՅԴ-ն և ՕԵԿ-ը:

Միայն այս թեզով ակամայից Զուրաբյանը հաստատեց, որ Ծառուկյանի դեմ  իրականացվում է ընտրովի դատավարություն, ինչը նշանակում է, որ նրա դեմ իրականացվում է քաղաքական հետապնդում:

Ավելին` թարմացնելով Զուրաբյանի հիշողությունը, նշենք, որ 1995-ի խորհրդարանական ընտրությունները այն ժամանակվա եվրոպական կառույցները պաշտոնապես էին արձանագրել, որպես կեղծված: 1995-ի ընդունված  Սահմանադրությունը նույնպես անցել էր կեղծիքով: Ավելին` դրա համար նույնիսկ առանց ամաչելու  Սահմանադրության քվեարկության  ժամկետը երկարացրել էին երկու ժամով, որպեսզի կարողանային այն անցկացնել: Ասել կուզի, նույնիսկ կեղծիքներով Սահմանադրությունը չէր անցել և Տեր-Պետրոսյանի թիմը ապօրինի կերպով երկարացրել էր ընտրության ժամանակը:

Այս ամենից հետո Լևոն Զուրաբյանը պիտի ամաչեր խոսել ընտրակեղծիքներից, քանզի ողջ հայ ժողովուրդը գիտի, թե ովքեր են եղել Հայաստանում ընտրակեղծիքների  հիմնադիրները, որոնք մինչ այսօր պատասխանատվության չեն ենթարկվել:

Հետո նա անցավ մարտի 1-ի գործին` նշելով, թե իբր  Քոչարյանի կողմնակիցները  իրենց հույսը  դրել են Վենետիկի հանձնաժողովի խորհրդակցական կարծիքի վրա, որպեսզի կարողանան լուծել ՀՀ 2-րդ նախագահի քրեական հետապնդումից ազատման խնդիրը:

Մի կողմ թողնենք, թե մարտի 1-ի գործի վերաբերյալ ինչ կարծիք կարող է հայտնել  Վենետիկի հանձնաժողովը:

Նույնիսկ, եթե ընդունենք Զուրաբյանի վարկածը Սահմանադրական կարգի տապալման վերաբերյալ, ապա կստացվի, որ սույն գործը նույնպես ընտրովի բնույթ ունի, քանզի իշխանությունն ընտրովի քննում է 2008-ի մարտի 1-ի գործը, սակայն «չի նկատում», որ 1996-ին Տեր-Պետրոսյանի հրամանագրով ժողովուրդին բռնաճնշել են զինված ուժերն օգտագործելով:

Ավելին` 2008-ի ընտրությունների կեղծման մասին իշխանության ներկայացուցիչների կողմից  ինքնախոստովանություն գոյություն չունի, մինչդեռ 1996-ի կեղծված ընտրությունների մասին փաստել են այն ժամանակվա իշխանության ներկայացուցիչներ՝ Վանո Սիրադեղյանն ու Կարապետ Ռուբինյանը: 1996-ի վերաբերյալ իրենց գնահատականն է տվել ԱՄՆ պետդեպը, իր տարեկան զեկույցում:

2008-ին հիմնական ընդդիմախոս Տեր-Պետրոսյանը հավաքել էր ձայների մոտ 23 տոկոսը, մինչդեռ 1996-ին իշխանության հիմնական ընդդիմախոս Վազգեն Մանուկյանը հավաքել էր ձայների ավելի քան 40 տոկոսը: 1996-ին ընդդիմությունը Մանուկյանին չհռչակեց «ընտրված նախագահ» ի տարբերություն 2008-ի, երբ 23 տոկոս հավաքածը «հռչակվեց նախագահ»:

1996-ին ընդդիմությունը հեղաշրջման կոչով չէր դիմում ուժային կառույցներին, 2008-ին դիմում էր, 1996-ին ընդդիմության ներկայացուցիչները  բռնություն օգտագործեցին երկու անձի հանդեպ, ինչը վատ էր,  2008-ին ընդդիմության կողմից  բռնության դեպքերը իշխանությանը ներկայացնողների հանդեպ զանգվածային բնույթ էր կրում:

2008-ին իշխանությունը վեհափառի միջոցով փորձեց երկխոսություն սկսել ընդդիմության հետ, 1996-ին իշխանությունն այդպիսի փորձով հանդես չեկավ:

Այսպիսով ստացվում է, որ եթե նույնիսկ շարժվենք Լևոն Զուրաբյանի թեզիսներով, այսօր Ռոբերտ Քոչարյանի դեմ իրականացվում է բացառապես քաղաքական հետապնդում: Ի դեպ 1998-ից հետո հանրության 99 տոկոսը պահանջում էր Ռոբերտ Քոչարյանից քաղաքական պատասխանատվության կանչել Տեր-Պետրոսյանին ու նրա թիմակիցներին: Քոչարյանը  մերժեց  կատարել հանրության պահանջը, որի պաճառով էլ այսօր գտնվում է այս վիճակում:

Քանզի նույնիսկ հեքիաթներից է հայտնի, որ «չարը պիտի պատժվի»,  եթե այն չի պատժվում, ապա հնարավորություն է ստանում կերպարանափոխվել և այլ փաթեթավորմամբ վերադառնալ, ինչ որ այսօր կատարվում է Հայաստանում:

Սա է իրականությունը:

Դավիթ Մկրտչյան