Ինչու Փաշինյանն որոշեց փոխել ուժային կառույցների ղեկավարներին

Մեկ օրում միայնգամից երեք ուժային կառույցների ղեկավարների փոփոխություն, սովորաբար երկրի ղեկավարներն կատարում են ծայրահեղ պայմաններում: Փորձենք հասկանալ, թե ինչ ծայրահեղ պայմանները դրդեցին Փաշինյանին գնալու այդ քայլին:

Այն, որ նախկինում Փաշինյանն իր ուժային կառույցի ղեկավարներին ամբողջովին չէր վստահում գրեթե առանց ակնարկների մի քանի անգամ նշել էր անձամբ ինքը՝ Փաշինյանը:

Ըստ նրա`  երկրում ընդանում էր «հիբրիդային պատերազմ» իր դեմ, սակայն ԱԱԾ-ն այդպես էլ «չէր նկատում» դա: Ավելին`  Փաշինյանի ընտանիքին  պատկանող  թերթում լույս տեսավ հոդված դրա մասին, այդ թեման արծածվեց նաև իր կնոջ եղբոր կողմից, սակայն ԱԱԾ-ն այդպես էլ «չգտավ» կոնկրետ փաստեր այդ մասին:

Սա ցույց էր տալիս մեկ բան`  Փաշինյանն ուներ կասկածներ, որ իր դեմ ինչ- որ «դավադրություններ» են հյուսում, իսկ ԱԱԾ-ն դա չէր նկատում:

Ոստիկանությունը Փաշինյանին դուր գալու համար ընդդիմադիր երիտասարդ գործիչներին ասֆալտին փռելու օպերացիաներ էր կազմակերպում, իսկ Փաշինյանն դժոհ էր մնում այդ ամենից:

Առաջացել էր մի իրավիճակ, երբ Փաշինյանն դժգոհ էր իր ենթականերից, բայց չգիտեր, թե ինչու, իսկ ուժայիններն էլ իրենց հերթին չէին հասկանում, թե ինչու է երկրի ղեկավարն անընդհատ դժգոհ մնում իրենցից:

Այս երկկողմանի անորոշությունը նյարդայնացնում էր, թե մի և թե մյուս կողմին: Բայց, քանի որ առարկայական լուրջ վեճի թեմա չկար, ուժայինները իներցիայով շարունակում էին իրենց գործնեությունն, իսկ Փաշինյանն էլ շարունակում էր պասիվ ձևով դժգոհ մնալ իր ենթականերից:

Ամեն ինչ փոխվեց, երբ կորոնավիրուսի հետ կապված ճգնաժամը խորացավ,  Փաշինյանի վարկանիշը հանրության մեջ սկսեց կտրուկ անկում ապրել և զուգահեռաբար սկսեցին խոսել իր ՝ Փաշինյանի հրաժարականի մասին:

Իսկ,  երբ այդ խոսակցություններին միացան նաև Վանեցյանն ու Ծառուկյանը, Փաշինյանն հասկացավ, որ վիրուսի հետ կապված հումանիտար ճգնաժամը կարող է կատալիզատորի դեր կատարել զարգացող քաղաքական ճգնաժամի համար:

Քանի դեռ Փաշինյանի հրաժարականը պահանջողների մոտ դեռ չի ձևավորվել հստակ ուրվագիծ «ինչ, որտեղ, երբ և ումով» խնդիրները լուծելու համար, Փաշինյանն կարող է փորձել առաջ անցնել` հարվածներ հասցնելով իր հիմնական ընդդիմախոսներին:

Իսկ դրա համար,  նրան անհրաժեշտ են հավատարիմ մարդիկ ուժային կառույցներում: Հենց այդ պատճառով էլ նա գնաց ԱԱԾ պետի և Ոստիկանապետի փոփոխությանը:Բանակի ԳՇ-ի պետի փոփոխության խնդիրը  այլ թեմայից էր և մեծ հաշվով  կապ չուներ վերը նշված խնդիրների հետ, թեև նույնիսկ այս հարցում էլ երբեք չի կարելի ասել «երբեք»:

Ի՞նչ կարող է հետևել այդ փոփոխություններին, այսօր դժվար է կանխատեսել: Շատերն կարծում են,  որ այդ փոփոխություններից հետո սկսվելու են ընդդիմադիր գործիչների զանգվածային ձերբակալությունները: Քիչ հավանական է այս սցենարը, քանզի նման քայլով Փաշինյանն  ավելի շատ ոչ թե կհեռացնի իր համար իշխանափոխության վտանգը, այլ կմոտեցնի:

Մանավանդ որ ընդդիմադիրների մանյովրների դաշտը նույնպես շատ լայն չէ:

Ըստ էության ընդանում է երկկողմանի նյարդերի պայքար,  և այս պայքարում ում նյարդերը թույլ եղան, նա էլ տանուլ կտա այս քաղաքական պարտիան:

Սա է իրականությունը:

Արտակ Հակոբյան