А теперь я Наташа

Արսեն Թորասյանը երեկ լրատվամիջոցներից մեկին հայտարարել է, թե նախկինում կանխամտածված է ստել հանրությանը, թե դիմակները չեն օգնում քաղաքացուն վիրուսից պաշտպանվելուց, քանզի, ըստ նրա, այն ժամանակ դիմակներ խանութներում և դեղատներում չէին ճարվում և ինքը՝ Թորասյանը, չէր ուզում խուճապի մատներ քաղաքացիներին` նշելով դիմակների անրաժեշտության մասին: Իսկ այսօր, երբ արդեն դիմակների արտադրությունը հանրապետությունում արդեն պատրաստ է, ինքը՝ Թորոսյանն արդեն հորդորում է քաղաքացիներին անպայման կրել դիմակները  վիրուսից պաշտպանվելու համար:

Այսինքն` երկրի առողջապահության նախարարը հրապարակավ խոստովանում է, որ նախկինում ստել է ինչ- ինչ պատճառներով:

Իսկ այսօր ներկայացնում է, իբր «ճշմարտություն», քանզի արդեն կարելի նաև չստել:

Նախարարի այս աննախադեպ փարիսեությունը ցույց է տալիս, թե ովքեր են իրականում այս մարդիկ: Սրանց համար սուտ խոսելը բնական երևույթ է, քանզի Փաշինյանի «լայվերում» ներրկայացված թվերի 90 տոկոսը սուտ  են:

Սակայն ինչպես հայտնի է, որ մեկ անգամ սուտ խոսողը կստի նաև մյուս անգամ: Ավելին` նրա համար ստելը բնական երևույթ է և հանգամանքների բերումով կստի այնքան, ինչքան անհրաժեշտ է: Այսպիսին է սրանց բարոյական պատկերացումները «նոր Հայաստանի» կառուցման վերաբերյալ, սակայն նույնիսկ այս հարցում են նրանք ստում, քանզի նրանց նախկին սուտը այլ պատճառներ է ունեցել:

Փորձենք բացատրել, թե ինչ նկատի ունենք:

Արսեն Թորոսյանը նշում է, որ նախկինում ստել է դիմակների անհրաժեշտության մասին խոսելիս, որոհետև, ըստ նրա, այն ժամանակ դիմակների պակաս է եղել:

Նա սուտ է ասում, քանզի և  այն ժամանակ, և հիմա դիմակների առանձնակի մեծ դեֆիցիտ չկա ու չի եղել: Տարբերություն իհարկե եղել է, սակայն այն մեծ չի եղել:

Ավելին`  նույնիսկ այսօր ԱՀԿ-ն չի պնդում  դիմակների անհրաժեշտության մասին բաց տարածքներում:

Իսկ նրա նախկին սուտը պայմանավորված էր այլ հանգամանքով: Թորոսյանի նպատակն էր մեծ խուճապ չառաջացնել մարդկանց մոտ, քանզի ավելի վաղ և ինքը, և իր շեֆը համոզում էին հանրությանը, թե իբր այս վարակը մեծ վտանգ չի կարող ներկայացնել մարդկանց համար: Իսկ դա իր հերթին նրանց պետք էր, որպեսզի մարդիկ մասնակցեին հանրաքվեին Փաշինյանի «սրտի» ՍԴ-ի դատավորների համար, որպեսզի մարդկանց խաբելու միջոցով Փաշինյանն կարողանար երկրում հաստատել իր բացարձակ բռնատիրական ռեժիմը, որպեսզի մարդիկ չկարողանային հետագայում էլ հեռացնել Փաշինյանին իշխանությունից:

Սակայն ինչպես ռունենրն են ասում, որ  «Жадность фраера сгубила»: Այսինքն` Փաշինյանն իր ագահության զոհը դարձավ: Իր պատճառով Հայաստանում կորոնավիրուսի տարածման չափը գերազանցեց հարևան Վրաստանին և Ադրբեջանին իրար հետ վերցրած: Եվ դա այն դեպքում, երբ Հայաստանում բնակչության քանակը Ադրբեջանից պակաս է մոտ երեք անգամ, իսկ Վրաստանից մոտ 20 տոկոսով:

Այս խայտառակ ցուցանիշների հիմնական պատասխանատուներն են Փաշինյանն ու Թորոսյանը: Ահա,  թե ինչու նրանք այս հարցում շփոթված են իրենց զգում և անընդատ հակասական դիրքորոշումներով են հանդես գալիս:

Թորոսյանը հանուն իր շեֆի շահերի սպասարկման նույնիսկ պատրաստ էր զոհաբերել սեփական երեխայի առողջությունը, երբ կատակներ էր անում կորոնավիրուսի հարցում: Պա՞րզ չէ, որ իր համար Փաշինյանի շահն առավել ևս ավելի բարձր է, քան մեր հանրության շահը: Հենց այդ պատճառով էր նա ստում թե այն ժամանակ, և թե այսօր:

Սակայն մի հարցում է նա տարբերվում Փաշինյանից: Թորոսյանը Փաշինյանի նման փորձված աչպարար պոպուլիստ չէ և  նրա մոտ երբեմն, ժամանակ առ ժամանակ արթնանում է ամոթի զգացումը և արդյունքում անփորձ հայտարարություններով է հանդես գալիս: Փաշինյանն այդ «միամիտ» զգացումն չունի: Նա այս հարցում վաղուց է մրցում նացիստական Գերմանիայի պրոպագանդայի նախարար Գեբելսի հետ, ով ասում էր, թե «... ինչքան սուտ լինի խոսքը, այնքան ավելի շատ է հնարավոր հավատացնել մարդկանց այդ խոսքերի ճշմարիտ լինելու մեջ...»:

Սակայն մի հարցում նույնիսկ Փաշինյանն էլ է անփորձ: Գեբելսի խոսքերը ճիշտ էին տվյալ ժամանակահատվածի համար, երբ չկար ոչ ֆեյսբուք, ոչ էլ ինտերնետ:

Մեր ժամանակներում նույնիսկ մեկ տեսակետի դրժման դեպքում հանրությունը կարող է ոտքի ելնել:

Փաշինյանի պարագայում այդ ստերը չափից դուրս շատ են դարձել և այդ քանակը հաստատ որակ է դառնալու և մի գեղեցիկ օր նույնիսկ շատերի համար անսպասելի  Փաշինյանն տեսնելու է խաբված մարդկանց այն ծովը, որը 2018-ին իրեն էր աջակցում, քանզի նույնիսկ վերջին դեբիլներն նույնպես չեն սիրում, երբ իրենց խաբում են, չեք՞ հավատում, հարցրեք «կալբաս» Անահիտին  նա մանրամասն կբացատրի սույն պնդման իսկությունը:

Սա է իրականությունը:

Դավիթ Մկրտչյան