Ինչո՞ւ Փաշինյանի քրեական ենթամշակույթով ապրող թիմը որոշեց ծեծել Էդմոն Մարուքյանին. Տեսանյութ

Նիկոլ Փաշինյանի և նրա թիմի փարիսեությունը սահմաններ չունեն: Երբ նրանք խոսում են ինչ- որ երևույթի մասին, փաստացի իրենք իրենց նկատի ունեն: Պարզապես ենթադրում են, որ հանրությունն էլ է իրենց պես մտածում: Բավական է դիտարկել Փաշինյանի ընկերների և նրանց ֆեյքերի հայոյանքային հռետորաբանությունը կյանքում և ֆեյսբուքում և պարզ կդառնա, թե ովքեր են իրականում ապրում քրեական ենթամշակույթային արժեքներով:

Այսօրվա ԱԺ-ի ծեծկտռուկը դրա ցցուն վկայությունն էր: Հանձնաժողովի նախագահ կոչվող անձը՝ Բաբկեն Թունյանը,  հանրության մի մեծ շերտին անվանում է բութ և սրիկաներ: Եվ այս ամենը նա կատարում է ԱԺ-ի ամբիոնից: Նա հավանաբար արդեն կորցրել է այն թույլատրելի  սահմանը, որով հանդես է գալիս ֆեյսբուքում և իրական կյանքում: Նա փաստացի իր ֆեյսբուքյան հռետորաբանությունը, որից վաղուց արդեն չի ամաչում, որոշեց տեղափոխել ԱԺ-ի ամբիոն:

Այսպիսի լկտիություն վերջին 30 տարվա մեջ իրենց թույլ են տվել 1996-ին, երբ ՀՀՇ-ական ոհմակը հարձակվեց Շավարշ Քոչարյանի վրա: Դրանից հետո մեկընդմեջ իրեն նման ձևով էր փորձում պահել ոչ անհայտ Շմայսը:

Այսօր կատարվեց նույնը և նախկին այդ վոհմակի նյու-ներկայացուցիչները հարձակվեցին արդեն Էդմոն Մարուքյանի վրա:

Այս ամենը պիտի դաս լինի ոչ միայն հանրության, այլև Մարուքյանի համար, որպեսզի վերջինս ժամանակից շուտ չփորձի «բոբիկանալ» իշխանության առջև` մտածելով, որ դրանից հետո իրեն «լավ աչքով» կսկսեն նայել: Մարուքյանը միշտ պետք է հիշի, թե ինչպես ավարտեց իր քաղաքական կարիերան Արթուր Բաղդասարյանը և փորձի ճիշտ հետևություն անել:  

Հակառակ դեպքում նա կարող է կորցնել հարգանքը բոլոր կողմերից: Ինչ վերաբերվում է այն սկզբունքին, որ «լավին լավ պետք է ասել, իսկ վատին վատ», ապա դա ճիշտ մոտեցում է, եթե հասկանում ես այդ սկզբունքի վերջնաարդյունքին հասնելու նպատակը:

Այդ առումով ժամանակին լավ էր արտահայտվել Ուինստոն Չերչիլը, երբ Չեմբեռլենին մեղադրում էր նացիստների հետ խաղեր տալու մեջ: Վերջինս էլ էր խոսում, որ նացիստների հետ շփվելիս «լավին լավ պիտի ասել, իսկ վատին վատ»: Եվ օրինակ էր բերում, թե ինչպես նա1938-ին Մյունհենում նացիստների հետ կնքեց «խաղաղություն»:

Այդ առիթով Չերչիլը զգուշացրեց իրեն և անգլիացիներին, որ «փորձելով մուրալ  նացիստներից խաղաղություն, վերջնաարդյունքում ստանալու եք և անպատվաբերություն, և պատերազմ»: Պատմությունը ցույց տվեց Չերչիլի խոսքերի ճշմարտացի լինելը:

Այստեց փաշինյանակններին նացիստների հետ համեմատելը ընդամենը սկզբունքի  տեսանկյունից է կիրառվել: Քանզի, եթե դիմացինդ բոլորին առհամարում են, բացի իրենից ոչ մեկին, որպես քաղաքական սուբյեկտ չի ընդունում դա նշանակում է, որ տառապում է ամբողջատիրական պատկերացումներով: Իսկ այդ պատկերացումները ինչ գաղափարական փաթեթավորում, որ ունեն նացիստական, կոմունիստական, թե պոպուլիստական արդեն կարևոր չէ:

Այդ դեպքում «մեք քայլ առաջ, երկու քայլ հետ»  սկզբունքով շարժվելը կնաշանակի մերժվել բոլոր կողմերից, որից էլ ԱԺ-ում ծեծ ուտելը ընդամենը կես քայլ կբաժանի:

Դավիթ Մկրտչյան