Ինչո՞ւ է Փաշինյանը հպարտանում իր ԱԺ խմբակցությունով

Երեկվա իր «լայվում» Փաշինյանը պատասխանելով մարդկանց այն հարցին, թե ինչու ինքը՝ Փաշինյանը չի փոխում իր թիմը Աժ-ում, պատասխանեց   ասիական տիպի բռնատիրոջ ձևակերպմամբ: Նախ հետաքրքիր է, որ իր «լայվի»  հարցերի ցանկում Փաշինյանի թիմը ներառել էր այդ հարցը: Իսկ դա  հուշում է այն մասին, որ հանրության մեծ մասը իր համար արձանագրել է, որ ԱԺ-ի Փաշինյանի խմբակցությունը, և նրա գործնեությունը ադեկվատ չէ այն իրական մարտահրավերներին, որն առկա է:

Բացի այդ նրանց մասնագիտական որակը նույնպես կաղում է: Նրանց նախկին քաղաքացիական պաթոսից այսօր ոչինչ չի մնացել: Մարդիկ արձանագրել են, որ նրանք  Փաշինյանի որոշումների շարքային դակիչների դեր են կատարում, որոնք ոչ ինքնուրույն տեսակետ ունեն, ոչ էլ փորձում են ձևացնել, թե կարող են ինքնուրույնություն դրսևորել:

Ժամանակին ԽՍՀՄ-ի առաջին դեմոկրատական խորհրդարանի կոմկուսի խմբակցությանը, դեմոկրատական շրջանակներից մեկը դիպուկ անվանեց «ստալինյանա-բրեժնևյան մեծամասնություն»: Այդ մեծամասնության խորհրդանիշներից մեկը այն ժամանակ դարձավ միջին ասիական հարապետություններից մեկը՝ պատգամավոր Ռաֆիկ Նիշանովը:

Հետագայում, երբ նորանկախ Հայաստանի խորհրդարանական աշխատանքները սկսեցին լճանալ մեզ մոտ էլ սկսվեցին ձևավորվել այդպիսի մեծամասնություններ:

2018 թվականի հեղափոխությունը կարծես առիթ էր հրաժարվելու այդ ավանդույթից: Սակայն փաշինյանական ԱԺ-ի ձևավորումից հենց առաջին օրը, երբ ԱԺ նախագահն ընտրվեց 130 ձաներով պարզ դարձավ, որ Փաշինյանի խորհրդարանը կդառնա ամենահնազանդներից մեկը նորանկախ Հայաստանի պատմության ընթացքում: Այդպիսին դարձավ, քանզի այն ձևավորվեց բացառապես Փաշինյանի հանդեպ էյֆորիայի շնորհիվ: Այսօր, երբ այդ էյֆորիան հանրության 80 տոկոսի մոտ արդեն անցել է ներկայիս ԱԺ-ի «նիշանովյան» էությունը ակներև է դարձել նաև այն շրջանակների համար, ովքեր 2018-ին դեռ  չէին նկատում դա:

Այսօր  դա արդեն նկատելի է նաև այդ շրջանակների համար, և հետաքրքիր է նաև Փաշինյանի պատասխանը: Նրա խոսքերը գրեթե չեն տարբերվում բոլոր ժամանակների ավտորիտար գործիչների խոսքերից, ովքեր պաշտպանում են իրենց ԱԺ-ի շարքային դակիչներին:

Սակայն մի հարցում Փաշինյանը տարբերվում է նրանցից, քանի որ 2018-ից շատ ժամանակ չի անցել նա հասկանում է, որ իր «ստալինյանա-բրեժնևյան» թիմը երիտասարդ «նիշանովները»  արդեն հոգնեցրել են հանրությանը: Փաշինյանը հասկանում է, սակայն այլ լուծում նա չունի: Եվ փորձում է տրաֆարետային, պարզունակ ձևով պաշտպանել իր քաղաքական «կոճակներին»: Քանզի, եթե այսօր ձևավորվեր նոր ԱԺ, երբ էյֆորիան այլևս չէր լինի,  նա չէր կարող ունենալ ԱԺ-ում իր հսկիչ փաթեթը էլ չասենք, որ նա չէր կարողանա անցկացնել իր շարքային անգրագետներին, որոնք այնտեղ են բացառապես այդ էյֆորիայի շնորհիվ:

Ինչ վերաբերվում է մաքուր և ազատ ընտրություններին, որոնց մասին խոսում է Փաշինյանը, ապա մարդկությանը վաղուց է հայտնի, որ այդպիսի ընտրությունները դեմոկրատական անվանել չի կարելի: Քանզի այդպիսի ընտրություններում ընթանում է ոչ թե քաղաքական ազնիվ մրցակցություն, այլ մեկ մարդու անձի ժամանակավոր պաշտպամունքի ներքո ձևավորվում է ԱԺ-ում նոր քաղաքական մոնոպոլիա: Իսկ այդ վերջին մոնոպոլիան շատ քիչ է տարբերվում ավտորիտար բնույթ ունեցող ընտրությունների արդյունքում ձևավորված մոնոպոլիաներից:

Սա է իրականությունը:

Արտակ Հակոբյան