Եթե Փաշինյանը կամովին, վաղաժամ հրաժարական տա իր պաշտոնից, ապա այդ դեպքում նա իրոք կտարբերվի նախկին երեք ղեկավարներից

Այսօր Փաշինյանը իր հերթական գրառումն էր հրապարակել, թե «Հայաստանի պատմության մեջ առաջին անգամ՝ երկրի գործող ղեկավարը Քննչական կոմիտեի հրավերով ներկայացել է և քննիչի աշխատասենյակում պատասխանում է նրա հարցերին»:

Այն, որ նրա Քննչական կոմետե այցելելը ձևական բնույթ էր կրում հասկանում են գրեթե բոլորը: Սակայն Փաշինյանի համար այս ձևական կողմը կարևոր է՝  ցույց տալու համար, թե իբր «իրեն` վարչապետին, բոլորի հետ հավասար կանչում են Քննչական կոմիտե հարցաքննելու»:  Սակայն այս պատկերը խառնեց Քննչական կոմիտեի նախագահն ով հարցաքննությունից հետո ծառայի կեցվածքով կարծես խոնարվելով  ուղեկցում էր վարչապետին: Բացի այդ պարզվեց, որ դեռ 2000 թվականին Քոչարյանը քննիչի կողմից հարցաքննվել է և ցուցմունք է տվել Հոկտեմբերի 27-ի գործով:

Այս  երկու գործոնները դավադիր կերպով խառնեցին  Փաշինյանի գրառման իմաստն ու նպատակը:

Բայց,  քանի որ Փաշինյանի գլխավոր նպատակը ամեն կերպ տարբերվելն է իր նախորդներից, ապա նրան կարելի է խորհուրդ տալ իսկապես արմատական քայլ կատարել, որով կարելի է տարբերվել նախկին երեք նախագահներից: Վերջիններից  ոչ մեկը  վաղաժամ և կամովին չի հրաժարվել իր պաշտոնից: 1-ին նախագահն 1998-ին հանրության և ուժային կառույցների ճնշման արդյունքում հրաժարվեց իշխանությունից: 2-րդ նախագահը  2008-ին ժամկետն ավարտվելուց հետո հեռացավ իշխանությունից, իսկ 3-րդ նախագահը 2018-ի ապրիլին  կրկին հանրության ճնշման տակ վաղաժամ հեռացավ իշխանությունից:

Այսպիսով, եթե Փաշինյանը  որոշի կամովին և վաղաժամ  հեռանա իշխանությունից, ապա այդ դեպքում  նա իրոք կտարբերվի նախկին ղեկավարներից: Մնացածը էժանագին PR  քայլեր են, որն արդեն նույնիսկ «պողոսների» վրա չի ազդում:

Սա է իրականությունը:

Դավիթ Մկրտչյան