Արայիկ Հարությունյանը Փաշինյանի տրոյական ձիու դե՞րն է ուզում ստանձնել Ղարաբաղում. Տեսանյութ

Վերջին օրերին, հատկապես Սասուն Միքայելյանի հայտնի վրիպակից հետո, ղարաբաղյան թեման դարձավ այս նախընտրական արշավի քննարկման գլխավոր թեմաներից մեկը: Սակայն ավաղ, այդ քննարկումները ոչ թե լուրջ հարթության վրա էին ընթանում, այլ դարձել էին բացառապես շահարկման առարկա:

Այն անքան խորացավ, որ նույնիսկ Փաշինյանն ընտրարշավի ընթացքում գրեթե բացահայտ մեղադրեց Լեռնային Ղարաբաղի ղեկավարությանը՝ Հայաստանի ընտրարշավին միջամտելու մեջ:

Քննադատության ֆորմալ պատճառն իհարկե որդիների ծառայել - չծառայելու հարցն էր, սակայն իրականում, ղարաբաղցի բարձրաստիճան պաշտոնյաների կողմից սուր քննադատությունն ուղված էր Սասուն Միքայելյանին՝ կապված նրա հայտնի խոսքերի հետ: Ու թեև այդ քննադատության հասցեատերը Սասունն էր, սակայն պարզ էր, որ դա անուղղակի վերաբերվում էր Փաշինյանին: ԼՂՀ ՊՆ-ի մամլո խոսնակը ուղղակի քննադատեց Սասուն Միքայելյանին, իսկ Բակո Սաակյանի մամլո խոսնակը պարզաբանումով հանդես եկավ ղարաբաղցի ղեկավարների որդիների ծառայության վերաբերյալ:

Առաջին անգամ, վերջին 20 տարվա ընթացքում, նման միջադեպ արձանագրվեց, որից հետո բոլորը սկսեցին խոսել այս իրավիճակի անթույլատրելիության մասին:

Մենք մեր վերլուծության մեջ նշել էինք, որ այս լարվածության պատճառները կապված էին թե ներքին, և թե արտաքին քաղաքական անորոշությունների հետ:

Սակայն քչերը նկատեցին, որ այս թոհուբոհի մեջ իր ուրույն դիրքորոշմամբ հանդես եկավ ԼՂՀ նախկին վարչապետ Արայիկ Հարությունյանը:

Նախ նա իր «անվերապահ աջակցությունը» ցուցադրեց Նիկոլ Փաշինյանին՝ վերջինիս հիշեցնելով, որ ներկայացնում է Ղարաբաղի «առաջատար քաղաքական ուժը»: Հետո, որոշ շրջանանկների կողմից ղարաբաղյան թեման արծածելը անվանեց «շահարկում»  (այստեղ ակնհայտորեն նկատի ունենալով ՀՀԿ-ականներին), իսկ հետո տարանջատվեց նույնիսկ ներկայիս ղարաբաղյան վերնախավից՝ «անթույլատրելի համարելով մամլո խոսնակների կողմից դրսևորած անպատասխանատու վարքագիծը» : Հիշեցնենք, որ ըստ Հարությունյանի, նման «անպատասխանատու» վարքագծով էին հանդես եկել Բակո Սահակյանի և Պաշտպանության նախարար Մնացականյանի մամլո խոսնակները:

Այս ամենից կարելի է եզրահանգել, որ Արայիկ Հարությունյանը, փաստացի, Փաշինյանի առաջ ուզում է ինքնառաջադրվել, որպես Ղարաբաղի ապագա ղեկավար:

Հարությունյանի հաշվարկը հետևյալն է. Բակո Սահակյանից հետո այստեղ առաջանում է քաղաքական բաց: Բոլոր նրանք, ովքեր քննադատել են Սասուն Միքայելյանին պետք է որ վատ ընկալվեն պաշտոնական Երևանի կողմից: Բացի այդ, լինելով Ղարաբաղի ամենահարուստ մարդկանցից մեկը, Հարությունյանը հեշտությամբ «լեզու է գտել» Ղարաբաղի գրեթե բոլոր «ընդդիմադիրների» հետ, ովքեր «անխնա» քննադատելով Բակո Սահակյանին և մյուս ուժայիններին, զարմանալիորեն «մոռանում են» տալ Արայիկ Հարությունյանի անունը: Պատճառը հայտնի է, փողը կուրացնում ու համր է սարքում նույնիսկ «երդվյալ հեղափոխականներին»:

Այսպիսով, Հարությունյանը հույս ունի, որ իր այս պահվածքը Փաշինյանի կողմից «կնկատվի» և «կգնահատվի» պատշաճ մակարդակով:

Եթե այս սցենարը կյանքի կոչվի, ապա կարելի կլինի արձանագրել հետաքրքիր մի իրավիճակ, երբ հայաստանյան հակաօլիգարխիկ հեղափոխության արդյունքում, Ղարաբաղը կարող է ունենալ նոր օլիգարխ ղեկավար:

Այստեղ է, որ ակամայից սկսում ես հիշել Ռուսաստանի նախկին վարչապետ Վիկտոր Չերնոմիրդինի հայտնի խոսքերը՝ «Хотели как лучше, а получилось как всегда»:

Արտակ Հակոբյան