Ադրբեջանը հերթական անգամ մշակութային ապտակ է հասցնում Ռուսաստանին

Ինչպես հայտնի է,  ադրբեջանցի երգիչ և մեծահարուստ Էմին Ագալարովի նախաձեռնությամբ 2016-ին հիմնվել էր «ЖАРА» երաժշտական փառատոնը, որտեղ մասնակցում էին ռուսական շոու-բիզնեսի ներկայացուցիչների մեծ մասը:

Ակնհայտ էր, որ հենց սկզբից այդ նախաձեռնությունը աջակցություն էր ստանում պաշտոնական Բաքվի կողմից, նպատակ ունենալով փոխել հանրային կարծիքը Ռուսաստանում ի օգուտ Ադրբեջանի:

Այս փառատոնի միջոցով նաև նպատակ էր դրվում ավելի սերտ մարդկային հարաբերություններ հաստատել Ռուսաստանի և Ադրբեջանի տարբեր մշակութային շերտերի միջև:

Հանուն արդարության, պետք է նշել, որ մեծամասամբ ադրբեջանցիները հասան իրենց նպատակին: Ավելին, հետագայում այս փառատոնը ընդլայնեց իր գործնեության սահմանները: Փառատոնը  հաջորդ տարիներին սկսեցին  անցկացնել ոչ միայն Ադրբեջանում, այլև այլ երկրներում:

2019-ին փառատոնը անցկացվեց Դուբայում, իսկ հաջորդը՝ 2020 թվականին՝ Ռուսաստանում՝ Սոչիում:

2021 թվականին ադրբեջանցիներին հաջողվեց փառատոնն անցկացնել Մոսկվայում և դա մեծ հաջողություն համարվեց նրանց կողմից:

Այս տարվա ծրագրերում նախատեսված էր, որ կրկին փառատոնը պիտի անցկացվեր Բաքվում: Սակայն պարզվեց, որ ռուս-ուկրաինական պատերազմից հետո Բաքվին այլևս պետք չի գալու Մոսկվայի հետ սերտ հարաբերությունների պահպանումը: Գրեթե բացահայտորեն Բաքվի իշխանությունները նշում են, որ հենց այդ գործոնը հաշվի առնելով, իրենց համար նպատակահարմար չի եղել անցկացնել այս փառատոնը Բաքվում: Քանզի ռուս երգիչ երգչուհիների շարքում մեծ քանակ են կազմում նրանք, ով բացահայտորեն աջակցում են Կրեմլի որոշմանը՝ Ուկրաինայի հարցում:

Եվ, ահա, այս հանգամանքը հաշվի առնելով, փառատոնի մենեջերները ստիպված որոշել են այն անցկացնել Ղազախստանում:

Այսպիսի քաղաքական ապտակ Մոսկվային Բաքվի կողմից շուտվանից չէին տվել, եթե, իհարկե, հաշվի ճառնենք այն փաստը, որ ռուս-ուկրաինական պատերազմը սկսվելուց անմիջապես հետո ադրբեջանական պետական քարոզչամեքենան ամբողջությամբ դարձավ հակառուսական բնույթի:

Մնում է հասկանալ, թե երբ են բացահայտորեն չեղյալ հայտարարելու  պատերազմի նախօրեին կնքած ռուս-ադրբեջանական «դաշնային» համաձայնագիրը, թեև առանց դրա էլ պարզ է, որ այդ «դաշնային» կոչվող համաձայնագիրը, ձևական բնույթ է կրել, և Բաքվում իր հյուսիսային հարևանին հարգելու են այն դեպքում, երբ այնտեղից իրենց համար կտեսնեն վտանգ, կամ ուժ:

Իսկ մինչ այդ փոխանցենք մեր «բարևները» Իգոր Կոռոտչենկոյին, Սերգեյ Մարկովին և նրանց կրեմլյան հովանավորներին:

Դավիթ Մկրտչյան