Թուրքիան մերժում է Ֆինլյանդիայի և Շվեդիայի՝ ՆԱՏՕ-ին անդամակցությունը. Ինչպե՞ս դա կարող է ազդել Հայաստանի վրա

Առաջին հայացքից այս երկու խնդիրները իրար հետ որևէ կապ չունեն: Ավելին, ՆԱՏՕ-ի կուլիսներում խոսում են այն մասին, թե Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը «շփոթել է եվրոպական այս կառույցը թուրքական բազարի հետ» և փորձում է էժանագին առևտուր անել, միաժամանակ բանակցելով և Վաշինգտոնի, և Մոսկվայի հետ:

Մյուս տեսակետն էլ այն է, թե Էրդողանը փորձում է ձգձգել այս խնդիրը, որպեսզի ցույց տա Մոսկվային, թե կարող է անաչառ միջնորդի դեր կատարել Ռուսաստանի և Ուկրաինայի միջև: Անուղղակի այս վարկածը հաստատեց նաև Եվրոմիության արտաքին հարաբերությունների հարցերով գլխավոր ներկայացուցիչ Ջոզեֆ Բորելի հետ, վերջերս հայտարարելով, որ «...Թուրքիան այն եզակի երկրներից է, որ կարող է ստանձնել այդ դերակատարումը Մոսկվայի և Կիևի միջև...»:

Սակայն անսպասելիորեն Էրդողանի այս պահվածքի մասին իր տեսակետն հայտնեց թուրքական  Haber 7 կայքը, նշելով, որ իր այս առաջարկությամբ Էրդողանն իրականում իր հեռուն գնացող ծրագրերի մասին է մտածում:

Ըստ այդ կայքի, ռուս-ուկրաինական պատերազմը էականորեն փոխելու է եվրապական թատերաբեմի ողջ քաղաքական և անվտանգային ճարտարապետությունը: Եթե ռուսները քաղաքականապես պարտված դուրս գան այս պատերազմից, նշում է թուրքական պարբերականը, ապա ՆԱՏՕ-ում շեշտակիորեն մեծանալու է Մեծ Բրիտանիայի կշիռը: Վերջինիս ակտիվ աջակցելու են Լեհաստանը, բալտյան և արևելաեվրոպական երկրները, գումարած պատերազմից «չպարտված» դուրս եկած Ուկրաինան:

Այս պարագայում, նշում է պարբերականը, ԱՄՆ-ն կարող է կանխամտածված ձևով զիջել իր դիրքը Մեծ Բրիտանիային եվրոպական թատերաբեմում, որպեսզի Ռուսաստանի հետ հակամարտության մեջ ուղղակի չմտնի: Բացի այդ, ԱՄՆ-ն պարտավորվածություններ ունի նաև Հունաստանի, քրդերի և արաբական երկրների նկատմամբ, ինչը թույլ չի տալու նրան բացահայտ աջակցել Թուրքիային: Մինջդեռ Մեծ Բրիտանիայի գերիշխության պարագայում, էապես կարող է մեծանալ Թուրքիայի դերը ՆԱՏՕ-ում, որպես նրա հարավային մասը: Բացի այդ, եթե Ռուսաստանի դեմ ճնշումներ սկսվեն և հյուսիսից, և հարավից, ապա Մոսկվան ստիպված զիջումների է գնալու, թե Մեծ Բրիտանիային, և թե Թուրքիային: Բացի այդ, Անկարան մեծ հնարավորություն ունի շեշտակի մեծացնել իր ազդեցությունը Կենտրոնական Սսիայի թուրքալեզու պետությունների և Ադրբեջանի վրա, ինչը նույնպես կթուլացնի Մոսկվային, էապես փոքրացնելով նրա մանևրի հնարավորությունները:

Հենց այդ տեսանկյունից դիտարկելով, նշում է թուրքական պարբերականը, Էրդողանը փորձելու է իր խաղը խաղալ, փորձելով մեծացնել իր ազդեցությունը ՆԱՏՕ-ում: Սակայն, շարունակում է պարբերականը, Էրդողանը իր վերջնական ընտրությունը կատարելու է, տեսնելով թե նժարի որ կողմն է լինելու ուժը:

Քանզի, եթե նա սխալ ընտրություն կատարի, ապա դա կարող է ճակատագրական դառնալ իր համար:

Արտակ Հակոբյան