Մամուլի ազատություն

Բժշկությունը և լրատվությունը քույր մասնագիտություններ են՝ երկու դեպքում էլ «մի վնասիր» կարգախոսը արդիական է և անհրաժեշտ։

Այսօր մամուլի «ազատության օրն է», լրատվամիջոցը իր հոդվածներով, հարցազրույցներով, մեկնաբանություններով ձևավորում է հասարակական կարծիք: Եվ որքանով առողջ է հասարակության մտածողությունը, այդքանով բժշկարար է եղել լրատվամիջոցների գործունեությունը: Կարելի է իմ այս թեզի հետ համաձայնել կամ ոչ, սակայն իրողությունը դրանից չի փոխվում։ Այսօր իմ և իմ գործընկերների մասնագիտական օրն է, որի մասին առաջին հերթին մոռանում ենք մենք ինքներս: Այսպիսին է մեր մասնագիտությունը, գործը՝ մենք հիշում ենք բոլորի խնդիրները, կիսում ենք բոլորի ուրախ և տխուր օրերը ներկայացնելով հանրությանը, բայց մտահան ենք անում մեր մասնագիտական օրը: Սա ևս օրինաչափություն է, քանի որ մենք ավելի շատ ապրում ենք հասարակության հոգսերով և խնդիրներով՝ երևի մասնագիտական «թերություն է» ...

Հաճախ տարբեր դիրքի, մասնագիտության և սոցիալական կարգավիճակ ունեցող անձանց հետ զրուցելիս լսում էս «լրատվամիջոցները կամ լրագրողն է մեղավոր» արտահայտությունը։

Մեղադրելը հեշտ է, իսկ գործ անելը՝ անաչառ, անկաշկանդ և հավասարակշռված լրատվությունը հասանելի դարձնելը բարդ խնդիր է, հատկապես երբ աշխարհում բարոյահոգեբանական արժեքների կտրուկ և շեշտակի փոփոխություններ են տեղի ունենում, որոնց դիրիժորը լրատվամիջոցները չեն։ Մտածել ե՞ք արդյոք թէ ինչ ազդեծություն ունեն սոց կայքերը հասարակության գիտակցության վրա։ Աշխարհով մեկ տարածում գտած ֆեյքերը, այսօր կոչված են «հիվանդացնել» հասարակության մտածողությունը, քանի որ այդպիսով ավելի հեշտ կլինի կառավարել այն։ Մինչդեռ մամուլի ազատության նպատակն է ունենալ առողջ հասարակություն։

Ժամին Վիլյան