Բաքուն իր շուրջն է հավաքում ռուսական շոու-բիզնեսի աստղաբույլը, իսկ Հայաստա՞նը... (Տեսանյութ)

Այս օրերին Բաքվում է հավաքված ռուսական շոու- բիզնեսի ողջ աստղաբույլը: Բաքուն անցկացնում է հատուկ ռուսական աստղերի համար «Жара» անվանումով երաժշտական փառատոն, որին մասնակցում են Ալլա Պուգաչովան, Սոֆիա Ռոտարուն, Ֆիլիպ Կիրկորովը, Նիկոլայ Բասկովը և այլն:

Նշել, որ սա միայն երաժշտական փառատոն է, ճիշտ չի լինի: Բաքվի համար սա նաև քաղաքական և հասարակական նպատակ է հետապնդում:

Այս փառատոների միջոցով Բաքուն փորձում է հասարակական կարծիք ձևավորել Ռուսաստանում: Անշուշտ, հասարակական կարծիքի ձևավորման համար միայն փառատոներ անցկացնելը քիչ է:

Իսկ ինչ են անում Հայաստանի իշխանությունները, բացառությամբ պարբերաբար հակառուսական արշավներ կազմակերպելուց, մեր իշխանություններն այլ բանի ուղղակի ընդունակ չեն:

Շատերը կասեն, որ Ադրբեջանը փող ունի, Հայաստանը` ոչ: Այս վարկածը, մեղմ ասած, ծիծաղելի է պարզապես: Իրականությունն այն է, որ Ադրբեջանի իշխանություններն ունեն առաքելություն, ունեն նպատակ և փորձում են այդ նպատակին հասնել տարբեր միջոցներով: Հայաստանի իշխանությունները նման են հոգնած ծերունուն, որի մեռնելու ժամանակն եկել է, բայց վճռական հիվանդությունը դեռ վրա չի հասել, որ մեռնի: Իսկ հետո մենք զարմանալու ենք, թե ինչու այս կամ այն երկրի հասարակական կարծիքն ավելի բարենպաստ չէ մեր համար:

Մենք մեր եղած բոլոր դրական ձեռքբերումները փուլ առ փուլ կորցնում ենք, մինչդեռ ադրբեջանցիները գրեթե զրոյից ստեղծում են նոր ու նոր աշխատանքային ճակատներ` իրենց երկիրն ուժեղացնելու և իրենց խնդիրները լուծելու համար: Նրանք գործ են անում, իսկ մենք ամպագոռգոռ հայտարարություններով խաբում ենք սեփական ժողովրդին: Արդյունքում նրանք վարում են հավասարակշռված քաղաքականություն, իսկ մենք անհավասարակշիռ, իրարամերժ քաղաքական շարժումներ, որը նման է, ավելի շատ, հարբած մարդու քայլերին: Հենց դրա պատճառով է, որ մենք փորձում ենք եվրաասոցացվել Եվրոպայի հետ, բայց դա մեր մոտ չի ստացվում, և արդյունքում հայտնվում ենք եվրաասիական չուլանում: Եվ այս ամենի մեղքը ոչ ռուսներինն է, ոչ էլ` Եվրոպայինը:

Եթե մենք ազգովի գոնե մեկ անգամ համարձակվենք նայել հայելու մեջ, ապա կնկատենք մեր բոլոր թերությունները և կսկսենք ազգովի առողջանալ: Բայց ցավոք, այսօր մենք հայտնվել ենք վիրտուալ մեկ այլ իրականության մեջ, զբաղված ենք կատարյալ ինքնախաբեությամբ, և ավարտելու ենք այնպես, ինչպես որ ավարտեցինք մեկ դար առաջ: Նախապես զգուշացնում ենք Զորի Բալայանին, որ այդ ողբերգության մեղքը չգցի Ռուսաստանի, Թուրքիայի, Եվրոպայի կամ Ադրբեջանի վրա, քանզի մեր ողբերգության իրական ճարտարապետները մենք ենք` մեր գավառական ու կաշառված քաղաքական, տնտեսական վերնախավով, ռաբիզ գավառական լրագրողներով, խմբագիրներով և վայ- քաղաքագետներով:
Սա է իրականությունը:

Արտակ Հակոբյան