Բայդենի հայտարարության հինգ հիմնական թեզերը

Երեկ ուշ երեկոյան Ուկրաինայի շուրջ խնդրի հետ կապված հատուկ հայտարարությամբ հանդես եկավ ԱՄՆ նախագահ Ջո Բայդենը: Եթե իր ելույթի լիրիկական մասը հանենք, ապա կարող ենք արձանագրել նրա ելույթի հինգ հիմնական թեզերը:

Առաջին

Ուկրաինայի սահմանին տեղակայված շուրջ 150 000–անոց ռուսական բանակի ներխուժման վտանգը դեռ ամբողջովին չեզոքացված չէ: Եվ ԱՄՆ-ն դիվանագիտական խողովակներով բանակցում է Մոսկվայի հետ՝ հարցի խաղաղ կարգավորման համար:

Երկրորդ

Ամերիկացիները Ուկրաինայի համար չեն պատերազմի, սակայն ներխուժման դեպքում  կօգնեն ուկրաինական բանակին զենքով ու զինամթերքով:

Երրորդ

Ռուսական բանակի ներխուժման դեպքում պատժամիջոցների կենթարկվի «Ռուսական հոսք-2»-ի արդեն պատրաստի գազամուղը, ինչի արդյունքում կտուժեն նաև եվրոպացիները: Վերջիններս պիտի պատրաստ լինեն այդ պարագայում գազի գնի թանկացմանը:

Չորրորդ

ՆԱՏՕ-ն իր դռները չի փակի Ուկրաինայի առջև, բայց միաժամանակ ԱՄՆ-ն պատրաստ է Պուտինի հետ կնքել հատուկ համաձայնագիր, ըստ որի ՆԱՏՕ-ն կամ ԱՄՆ-ն երբեք, ապագայում չեն տեղակայի Ուկրաինայի տարածքում հրթիռներ և կործանիչներ միջուկային գլխիկներով:

Հինգերրորդ

ԱՄՆ-ն Ռուսաստանի հետ անվտանգության հարցերի շուրջ բանակցային գործընթացը պատրաստ է դարձնել շարունակական բնույթի:

Փորձագետները միանգամից նկատեցին, որ Բայդենի հայտարարության մեջ չկար նախկինում խոստացված «ուժգին տնտեսական պատժամիջոցների» փաթեթը, որն իր մեջ կնեռարեր, օրինակ, Ռուսաստանի բանկային համակարգը SWIFT-ից անջատելու որոշումը:

Դիտորդները այս խնդիրը կապում են Բայդենի կողմից նախկինում հայտարարված այն թեզի հետ, թե «...եթե ռուսները փոքր տարածքներ գրավեն,  ապա պատժամիջոցների չափը նույնպես կլինի համարժեք...»: Ճիշտ է, հետո Բայդենը և նրա թիմակիցները սկսեցին հայտարարել, որ իրենց սխալ են հասկացել, սակայն պարզ դարձավ, որ ամերիկացիները ներքուստ համակերպվել էին, որ Ռուսաստանը գրավելու է Դոնբասի ու Լուգանսկի չճանաչված հանրապետությունները:

Իսկ այդ դեպքում, ԱՄՆ-ն պատրաստ չէր կիրառել պատժամիջոցների ամբողջ փաթեթը:

Այսպիսով կարող ենք արձանագրել, որ կոնֆլիկտը չի ավարտվել, նրա լուծումը ընդամենը հետաձգվել է: Եթե Ուկրաինան շարունակի հրաժարվել կատարել, այսպես կոչված, «Մինսկի համաձայնությունները», ապա Մոսկվան կունենա ավելի հիմնավոր պատճառ ճանաչել այդ չճանաչված հանրապետությունները, այնտեղ տեղակայելով իր զորամիավորումները:

Սա է իրականությունը:

Արտակ Հակոբյան