Թուրքմենիստանի նախագահի որոշումը հանձնել իշխանությունը որդում նյարդայնացրել է Իլհամ Ալիևին

Ինչպես հայտնի է, ներկայիս Թուրքմենստանի նախագահ Գուրբանգուլի Բերդիմուհամեդովը որոշում է կայացրել թողնել նախագահի իր պաշտոնը, պատճառաբանելով, որ «ժամանակն է եկել իշխանության բերել երիտասարդ կադրերին»: Իր կողմից նշած այդ «երիտասարդ կադրը» իր որդին է՝ Սերդար Բերդիմուհամեդովը, ով արդեն 40 տարեկան է դարձել, ինչը նշանակում է, որ այդ երկրի Սահմանադրության համաձայն կարող է ստանձնել նախագահի պաշտոնը: Ներկայիս նախագահը, ով ղեկավարում է երկիրը արդեն 15 տարի, սպասել է, որ իր որդին դառնա 40 տարեկան, որպեսզի կարողանա իշխանությունը հանձնել իր որդուն: Չնայած Գուրբանգուլի Բերդիմուհամեդովը ընդամենը 64 տարեկան է, զգալով ղազախական հետևանքները, որոշել է ռիսկի չդիմել և հեռանալ իշխանությունից այն հանձնելով իր որդուն:

Ի դեպ, որպեսզի որդուն հեշտ լինի ստանձնել իշխանությունը, հայրը որոշել է իր ձեռքում թողնել երկրի օրենսդիր մարմինը՝ Խալք Մասլախատը: Այդպես է կոչվում Թուրքմենստանի օրենսդիր մարմինը:

Այսպիսով սույն թվականի մարտի 12-ին Թուրքմենստանը կունենա նոր, ավելի երիտասարդ նախագահ: Այս լուրն ամենաշատը տխրեցրել է Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևին: Քանի որ միջինասիական, մահմեդական  երկրներից ինքը՝ Ալիևը և Տաջիկստանի նախագահ՝ Էմոմալի Ռահմոնն են, որ  կմնան, որպես «հին» գործիչներ: Ի դեպ, Իլհամ Ալիևի տարիքը շատ չի տարբերվում ներկայիս Թուրքմենստանի նախագահի տարիքից: Վերջինս 64 տարեկան է, իսկ Իլհամը՝ 61: Եվ վերջինս մտավախություն ունի, որ ադրբեջանցիները տեսնելով, որ նույնիսկ  Թուրքմենստանի նախագահն է փոխվում, կարող են նույն փոփոխությունը պահանջել նաև Ադրբեջանում: Ահա, թե ինչու Իլհամ Ալիևի հրահանգով արդեն սկսվել է  տեղեկատվական արշավ,  այսպես կոչված, «գունավոր հեղափոխությունների» դեմ: Առաջին հայացքից թվում է, որ վերջին պատերազմում հաղթանակ տարած Իլհամ Ալիևը ոչ մի խնդիր չպետք է ունենա իր իշխանությունը պահպանելու համար: Սակայն հաշվի առնելով մի շարք այլ հանգամանքներ, կարող ենք եզրակացնել, որ ներկայիս Ադրբեջանի նախագահը մեկ-երկու տարի անց կարող է կանգնել նույն խնդրի առջև, ինչի առաջ կանգնեց Նազարբաևը Ղազախստանում: Դա կարող է պայմանավորված լինել թուրքական գործոնով, քանզի 2023-ին այդ երկրում գրեթե բոլոր արևմտյան փորձագետները սպասում են քաղաքական խորը ճգնաժամ և նույնիսկ Էրդողանի հեռացում իշխանությունից:

Ինչ վերաբերվում է Հայաստանին, ապա եթե Ադրբեջանում բռնկվի ներիշխանական ճգնաժամ, ապա չի բացառվի, որ Ալիևը փորձի իր ներքին խնդիրները լուծի Արցախի և Հայաստանի հաշվին:

Ահա թե ինչու է մեզ մինջ այդ գործնթացները, պետք է պատրաստվել, որպեսզի կարողանանք դիմակայել այդ սպասվող մարտահրավերները: Ակնհայտ է նաև, որ ներկայիս փաշինյանական իշխանության պահպահման պարագայում, մենք գրեթե  պատրաստ չենք լինի այդ մարտահրավերների դիմակայմանը և այդ ամենի արդյունքում, կարող ենք ունենալ նոր կորուստներ:

Սա է իրականությունը:

Արտակ Հակոբյան