Արմեն Մուրադյանը ցանկանում է դառնալ առողջապահության նախարա՞ր

Ինչպես գիտեք կենդանական աշխարհում տարբեր խաղի կանոններ կան։ Օրինակ՝ առյուծների պրայդի մեջ, եթե առյուծներից մեկը վիրավորվում է, ապա մյուս առյուծները փորձում են օգնել նրան։ Նույնն է արջերի, վագրերի և այլի դեպքում: Սակայն կան կենդանիներ, որոնց միջավայրում գործում են խաղի բոլորովին այլ կանոններ։

Օրինակ՝ գայլերի ոհմակում, եթե գայլերից մեկը վիրավորվում է, ապա ոհմակի մյուս անդամները նրան չեն օգնում, և նա ինքն է դառնում այլ գայլերի զոհը։ Այստեղից էլ առաջացել է «գայլերի ոհմակ» հասկացությունը։

Երբ իշխանությունը հայտնվում է ճգնաժամի մեջ, որի կառավարման համակարգում տիրում է անառողջ մթնոլորտ, ապա այդ իշխանական համակարգըը սկսում է խիստ նմանվել այն իրականությանը, որը կա գայլերի ոհմակում, որտեղ բոլորը բոլորի հետ ընկեր չեն, այլ` թշնամի:

Օրինակ,ակնհայտ ու հասկանալի է, որ մեր առողջապահական համակարգը կաթվածահար վիճակում է։ Սա փաստ է, որն արտահայտվում է վիճակագրության մեջ։ Օրինակ՝ Հայաստանում քաղաքացիների պատվաստումների մակարդակը խայտառակ ցածր է, և պատվաստումների տեմպերը չեն կարող համեմատվել մեր հարևանների՝ Իրանի, Թուրքիայի, Ադրբեջանի և Վրաստանի հետ։

Հասկանալի է, որ այս ամենի պատասխանատուն Առողջապահության ներկայիս նախարար Անահիտ Ավանեսյանն է։ Բայց արդյո՞ք նա է գլխավոր մեղավորը ստեղծված իրավիճակում։ Մինչ Անահիտ Ավանեսյանը առողջապահության նախարար Արսեն Թորոսյանն էր, որի օրոք իրավիճակն ավելի աղետալի էր, քան այսօր։ Հասկանալի է նաեւ, որ ներկայիս փլուզումը կրում է համակարգային և նույնիսկ քաղաքակրթական բնույթ։

Օրինակ, ոչ ոք լրջորեն չի քննարկում պատվաստման հարցը։ Իսկ պոտենցիալ մրցակիցները Անահիտ Ավանեսյանին փորձում են սարքել «քավության նոխազ»՝  իրենից նախարարական պաշտոնը խլելու համար։ Այս շարքում կարկառուն ներկայացուցիչը առողջապահության նախկին նախարար Արմեն Մուրադյանն է, ով իբրև  մտահոգված է ոլորտի աղետալի վիճակով, բայց ներկայիս ճգնաժամից դուրս գալու կոնկրետ լուծումներ չի առաջարկում։

Փոխարենը նա զբաղված է սեփական անձը փառաբանելով։ Միաժամանակ, չմոռանալով նշել, որ պատվաստումների հարցում իբրև  ավելի կոշտ դիրքորոշում ունի, քան ներկայիս նախարար Անահիտ Ավանեսյանը։

Իր վերջին գրառման մեջ նա նշել է, որ իր կառույցում (ԵՊԲՀ - Zham.am) պատվաստվել է իր աշխատակիցների մոտ 90%-ը, դրանով իբրև  Փաշինյանին հուշում է, որ եթե կարողացել է իր կառույցում պատվաստումների 90% ապահովել, ապա, եթե նշանակվի առողջապահության նախարարի պաշտոնում, ապա դա նրան անպայման կհաջողվի անել արդեն ողջ Հայաստանի բնակչության մաշտաբով։

Այլ երկրներում, երբ կոնկրետ ոլորտի ներկայացուցիչները փորձում են իրենց դրսևորել, նրանք հանդես են գալիս իրենց տեսակետներով, գաղափարներով և առաջարկում խնդիրների լուծումներ։ Բայց քանի որ Հայաստանում կան «մոզամբիկական կառավարման ավանդույթներ», կարևոր պաշտոններ զբաղեցնելու համար հայտ ներկայացնողները գործում են նույն «մոզամբիկական կառավարման կանոններով և նորմերով»։

Արմեն Մուրադյանին այս դեպքում չի հետաքրքրում ՀՀ քաղաքացիների կարծիքը կամ հարցը, թե ինչպես կարելի է լուծել պատվաստման խնդիրը, նրան հետաքրքրում է միայն մեկ բան՝ որպեսզի Անահիտ Ավանեսյանի դեմ դժգոհությունը երկրում աճի, և Փաշինյանը նկատի իրեն։ Հենց այս գործոններն են նրան հետաքրքրում, բայց դրանում նա էլ մեղավոր չէ, քանի որ Հայաստանում միջավայրն այդպիսին է դարձել։

Սա՛ է իրականությունը:

Արտակ Հակոբյան