Իշխանությունները պարտվեցին Գորիսում և Գյումրիում. Ի՞նչ է սա նշանակում

Տեղական ինքնակառավարման մարմինների ընտրությունների ժամանակ, որոնք տեղի ունեցան հոկտեմբերի 17-ին 6 համայնքներից 3-ում, Նիկոլ Փաշինյանի «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցությունը պարտվեց: Գորիսում ընդդիմությունը կարողացավ հաղթել իշխող կուսակցությանը՝ հավաքելով գրեթե երկու անգամ ավելի ձայն, Գյումրիում Բալասանյանի թիմը հավաքեց մոտ 10%-ով ավելի ձայն, քան Նիկոլ Փաշինյանի կուսակցությունը: Փաշինյանը պարտվեց անգամ Մեղրիում: Պարտված իր «գրպանային ընդդիմությանը»: Ինչ վերաբերում է մյուս 3 համայնքներին, ապա Փաշինյանի թիմը այնտեղ նույնպես համոզիչ հաղթանակ չարձանագրեց, չնայած որ այս բոլոր համայնքներում Փաշինյանը ընտրություններից առաջ (իսկ Գորիսում նաեւ ընտրությունների օրը) օգտագործեց իր ողջ վարչական ռեսուրսը: Հիմա փորձենք հասկանալ, թե ինչ են նշանակում այս բոլոր ցուցանիշները:

Գորիսում կայացած ընտրությունները մի յուօորինակ հանրաքվե էր կալանքի տակ գտնվող քաղաքի ներկայիս քաղաքապետ Առուշ Առուշանյանի և Նիկոլ Փաշինյանի միջև: Ընդ որում, Գորիսում ընդդիմությունը փաստացի հանդես էր գալիս միասնական թեկնածուով, և արդյունքն այն էր, որ Փաշինյանը պարտվեց ընդդիմությանը՝ հավաքելով գրեթե 2 անգամ ավելի քիչ ձայն, քան Առուշ Առուշանյանը:

Գյումրիում ընդդիմությունը ոչ միայն չներկայացվեց միասնական թեկնածուով, այլ ընդհանրապես ներկայացվեց թույլ թեկնածուներով, և նույնիսկ այս դեպքում Նիկոլ Փաշինյանը հաջողացրեց պարտվել տեղի «հայ Բրեժնևին»՝ Գյումրու քաղաքապետ Բալասանյանին: Հիշեցնենք, որ ժամանակին Բալասանյանը հանդես էր գալիս ՕԵԿ-ի շարքերում, որից հետո դարձել էր «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության անդամ, որից հետո փորձել է Հանրապետական ​​դառնալ: Եվ ինչպես պարզվեց, նույնիսկ նման «քաղաքական կենսագրություն» ունեցող մարդը գիտի, թե ինչպես հաղթել Փաշինյանի թիմին: Եվ դա այն պայմաններում, երբ Նիկոլը օգտագործեց Գյումրիի վարչական ապարատի ողջ զինանոցը: 

Հիշեցնենք, որ 2016 թվականին, Գյումրիի ընտրությունների ժամանակ, երբ Նիկոլը չուներ վարչական ռեսուրսի աջակցությունը, «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցությանը հաջողվեց հավաքել ընդամենը 400 ձայն:

Հոկտեմբերի 17-ի ընտրությունների արդյունքները ցույց են տալիս մեկ բան. վերջին ընտրություններից հետո Նիկոլը վերջնականապես կորցրեց վստահությունը հայ հասարակության ճնշող հատվածի մոտ: Եվ արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններից ընդամենը 4 ամիս անց նույնիսկ Նիկոլի կողմնակիցները հասկացան, որ այս իշխանությամբ երկիրը չի կարող ապագա ունենալ:

Հասարակության մեջ նույնպես մեծ պահանջ կա՝ փոխել իրավիճակը երկրում նոր օրակարգով և նոր մարդկանցով: Թյուր է նաեւ այն կարծիքը, որ իբր Նիկոլը շրջաններում և գյուղերում բնակչության մեծ աջակցությունն ունի: Հոկտեմբերի 17-ի ընտրությունները նույնպես ցրեցին այս քաղաքական առասպելը:

Փաշինյանի հեղինակությունից եւ 2018 թվականի վարկանիշից մնացել են միայն փշրանքներ: Եվ այստեղ տեղին է հիշել Աբրահամ Լինքոլնի հայտնի արտահայտությունը. «Դուք կարող եք անընդհատ խաբել ժողովրդի մի մասին, և ամբողջ ժողովրդին որոշ ժամանակով, բայց չեք կարող ամբողջ ժողովրդին անընդհատ խաբել»:

Արտակ Հակոբյան