Հայտնի ադրբեջանասեր Մարիա Կարապետյանը մեղադրում է ՄԻՊ Արման Թաթոյանին մեդիատեռորի մեջ. Խելքի աշեցեք. Տեսանյութ

Բոլորին էլ հայտնի է, որ ՄԻՊ Արման Թաթոյանը Նիկոլ Փաշինյանի թիմի համար յուրաին չէ: Այն, որ Փաշինյանի թիմը շատ նյարդային և բացասական վերաբերմունք ունի Թաթոյանի նկատմամբ, հասկանալի է, հատկապես պատերազմից հետո, Արման Թաթոյանն էր, ով բացահայտեց սահմանամերձ շրջանների բնակիչների առջև ծառացած խնդիրները:

Ինչպես պարզվեց, Թաթոյանի նկատմամբ ջղաձգությունն այնքան ուժեղ էր, որ իշխանությունների հրահանգով «Հանրային» կոչվող հեռուստաալիքը Արման Թաթոյանին ենթարկել էր «տեղեկատվական բլոկադայի»: Երեկ Թաթոյանն այդ մասին հրապարակավ հայտարարեց՝ նշելով, որ պետության կողմից կանխատեսելի քաղաքականության բացակայությունը Սյունիքի բնակիչների համար ստեղծել է անորոշության իրավիճակ: Սակայն ի՞նչ է իրականում տեղի ունենում:

Պատերազմից հետո, երբ հսկայական տարածքներ հանձնվեցին Ադրբեջանին, և Հայաստանի հարավ-արևելքում ավելի քան 500 կիլոմետր տարածք դարձավ սահմանամերձ, տեղի բնակչությունը անվտանգային լուրջ խնդիրների առաջ կանգնեց:  Ադրբեջանը, շատ լավ տեղյակ լինելով այս հանգամանքի մասին, սկսեց իրականացնել հոգեբանական տեռորի քաղաքականություն Սյունիքի բնակիչների նկատմամբ: Նրանց նպատակն ակնհայտ է. այս տեռորի օգնությամբ ստեղծել պայմաններ, որոնցից ելնելով տեղի բնակչությունը կթողնի այս տարածքները, իսկ Հայաստանի ողնաշար համարվող Սյունիքը կամայացվի կամ կվերածվի շատ թույլ բնակեցված տարածքի:

Ադրբեջանցիները լուրջ նպատակներ ունեն՝ փուլային տարբերակով գրավել Սյունիքը: Ակնհայտ է, որ այս պահին Սյունիքը Հայաստանի միջազգայնորեն ճանաչված տարածքի մի մասն է, և Սյունիքի գրավումը անհնար է, հատկապես հաշվի առնելով ռուսական գործոնը: Այնուամենայնիվ, ադրբեջանցիները փորձում են «հեռու նայել և պլանավորել երկարաժամկետ հեռանկարում»: Օրինակ, ո՞վ կարող էր 25 տարի առաջ մտածել, որ ադրբեջանցիները կարող են կրկին գրավել Շուշի:

Բայց մի կողմ թողնենք ադրբեջանցիների ծրագրերը: Այսօր տպավորություն է ստեղծվում, որ Սյունիքի հանդեպ Փաշինյանի իշխանության վերաբերմունքը զարմանալիորեն կրավորական է: Այլ կերպ ասած, Սյունիքի բնակիչների խնդիրները, մեղմ ասած, չեն հետաքրքրում Փաշինյանին, ավելին՝ նա անընդհատ նշում է, որ Սյունիքի անվտանգությունն ապահովում են ռուսները և կարծես ակնարկում է, որ «եթե Սյունիքի հետ ինչ-որ բան պատահի, ապա նույն ռուսները պատասխանատու են դրա համար»:

2 տարի առաջ նա նման մի բան ասաց Ղարաբաղում հնարավոր պատերազմի մասին: Նա նշեց, որ Ղարաբաղում պատերազմը վերսկսելու տարբերակը բացառվում է, եթե ռուսներին դա պետք չլինի: Այս շարքում մնում է միայն, որ Նիկոլը գնա Կապան և հայտարարի, որ «Սյունիքը Հայաստան է, և վերջ», և բոլորի համար պարզ կլինի, թե ինչ կլինի սրանից հետո: Այնուամենայնիվ, սյունեցիները, ի տարբերություն ղարաբաղցիների, պարզվեց, որ քաղաքականապես ավելի գրագետ են և թույլ չեն տվել, որ Փաշինյանը այցելի Սյունիք և փորձի հանրահավաք կազմակերպել այնտեղ: Արդյունքում, մենք կարող ենք հուսալ, որ գոնե հիմա Սյունիքը փրկվել է, ինչը, ըստ ամենայնի, շատ է մտահոգել Փաշինյանի թիմին:

Եվ այն փաստը, որ Թաթոյանը անընդհատ խոսում է սյունեցիների խնդիրների մասին, հավասարակշռությունից հանում է Փաշինյանին, հատկապես որ նույնիսկ չեզոք Արման Թաթոյանը չդիմացավ և հայտարարեց, որ իշխանությունները սխալ քաղաքականություն են վարում Սյունիքի նկատմամբ, և դրա համար որոշվեց պատասխանել Թաթոյանին: Սակայն, ի զարմանս շատերի, Թաթոյանին պատասխանեց ոչ թե Փաշինյանի քաղաքական թիմի «ծանր քաշայիններից» մեկը, այլ հայտնի ադրբեջանասեր և սորոսական Մարիա Կարապետյանի շուրթերով դա արեցին, որն ուներ սիմվոլիկ իմաստ, քանի որ բոլորը գիտեն, թե ով է Մարիա Կարապետյանը: Նա չի էլ թաքցնում, որ ունի ադրբեջանա-թուրքական շրջապատ, քանի որ նրա համար Շուշին «Շուշա է», իսկ Հայաստանի խորհրդարանում նա զբաղվում է ադրբեջանա-թուրքական լոբբիստական ​​գործունեությամբ:

Այս փաստն արդեն ամոթալի է հայ ժողովրդի համար: Այն ժողովրդի, որը անցել է 1915 թ.: Այն ժողովրդի, որը փորձություններ, սով, ողբերգություններ է տեսել, ցեղասպանություն և վերջին պատերազմի ընթացքում կորցրել ավելի քան 5 հազար կյանք և Արցախի ավելի քան 75% տարածքները: Այս ամենից հետո Փաշինյանը ոչ միայն չի խորշում պահել Մարիա Կարապետյանին իր թիմի շարքերում, այլ Կարապետյանի շուրթերով Արման Թաթոյանին պատասխանում է Սյունիքի խնդիրների մասին՝ դրանով բացահայտելով բուն Հայաստանի վերաբերյալ իրենց ծրագրերը:

Դժվար էր պատկերացնել նման անամոթություն մեր հասարակության մեջ, այնուամենայնիվ, ինչպես պարզվեց, սա է մեր իրականությունը, սա փաստ է: Եվ մենք բոլորս մեզ կտեսնենք հայելու մեջ, կտեսնենք մեր իրականությունը, քանի որ այսքանից հետո, եթե մարսենք կատարվածը, ապա իրավունք չենք ունենա կոչվել ոչ ժողովուրդ, ոչ պետություն:

 Սա՛ է իրականությունը

Դավիթ Մկրտչյան