Օրինակ` Շուռնուխում դա արդեն հանրային պահանջ է, այնտեղ արդեն դժվար է խոսել տնտեսական ծրագրերից, ասում են` փշալար բերեք

Հետաքրքիր է, արդյո՞ք մենք այս վիճակին կհասնեինք, եթե մեր երկրում առաջնահերթություն սահմանվեր մշտապես պատերազմի պատրաստ լինելը` հաշվի առնելով, որ հարևանների հարցում մեր բախտը չի բերել և գոյության պայքարը բոլոր ժամանկներում արդիական է։ Փաստ է, որ մեր բանակը իր խնդիրը հստակ կատարող է, մենք ունենք դժվար պահերին համախմբվելու բացառիկ ունակություն, որքան էլ տարակարծություններ ունենանք, դժվար պահերին պատրաստ ենք իրար օգնել, մտքի ճկունության և մտավոր ունակությունների առումով մրցունակ ենք, գաղափար թելադրող և վերջապես հայի ոգի ունենք, որ ուրիշ տեղ չես գտնի, հետևաբար գուցե առաջնահերթություն ձևակերպելու խնդիր ունենք՞, որ նախ պետք է միշտ պատրաստ լինենք պատերազմելու, մեր ինքնությունը պահելու համար` զուգահեռ մտածելով ինչպես ենք զորեղանում։ Օրինակ` Շուռնուխում դա արդեն հանրային պահանջ է, այնտեղ արդեն դժվար է խոսել տնտեսական ծրագրերից, ասում են` փշալար բերեք։

Գորիսի փոխքաղաքապետ Իրինա Յոլյանի ֆեյսբուքյան էջից