Պատերազմ Արցախում
Ուղիղ խոսք
Քոչվոր ադրբեջանցին հողի, հայրենիքի ավելի խոր գիտակցում ունի, քան հազարամյակներ...
Ադրբեջանցիների հետ շատ եմ շփվել, նրանց մի մասի աչքերը նեղ են, քանզի ժառանգություն են մնացել անապատներից քոչած-եկած նախնիններից։ Ադրբեջանական ասույթների մեջ հայրենիքը հաճախ «յուրտ»՝ վրան բառով է արտահայտված։ Սակայն հիմա քոչվոր ադրբեջանցիների ժառանգները, որոնք դեռեւս կասկածում են՝ իրենք լրիվ թո՞ւրք են, թե՞ նաեւ՝ աղվանների ժառանգներ, Հարավային Կովկասում իրենց հողի տեր ու տնօրեն են զգում, քան բնիկ, բազմադարյան պատ...
Բերձորը, Աղավնոն և Սուսը թշնամուն նվիրելով՝ ևս մեկ քայլով մոտեցնում ենք նրան մեր...
Եթե ոմանց թվում է, թե Բերձորը, Աղավնոն և Սուսն ինչ-որ հեռու և անհասկանալի վայրում են, ապա դրանք մեր սրբազան Հայրենիքի պաշտպանական վահանի մի կարևոր մասն են, որը թշնամուն նվիրելով ևս մեկ քայլով մոտեցնում ենք նրան մեր բոլորի տներին։
Բայց այս ամենից զատ, ամեծանր բաներից մեկը ամոթն է՝ անսահման, անտանելի ու հոգեմաշ ամոթը, ամոթն այն բանի համար, որ ինչ-որ բարբարոսներ և նրանց կամակատար խմբակ անում են այնպես, որ մեր սերունդները թք...
Ամեն անգամ մեզ վրա կրակելուց հետո, երբ ազերական նավթի և գազի խողովակաշարը պայթեր...
Ամեն անգամ մեզ վրա կրակելուց հետո, երբ ազերական նավթի և գազի խողովակաշարը պայթեր՝ պատահաբար, Եվրոպան իրական մտահոգ կդառնար՝ ազիկների ականջները ձգելով և ամեն անգամ, երբ դրանք (պատահաբար) պայթեին, երբ մերոնց գերությունից ազատելուց հրաժարվեր՝ Եվրոպան անձամբ իր ձեռքով հետ կբերեր գերիներին:
Ազիկները վաղուց է, որ երես են առել, որովհետև սանձերը քաշող չկա: Իսկ դրանք, իրենց հովանավորյալներով հանդերձ, կորցնելու ավելի շատ բան ունեն...
Վերջին պահին նենց ա թռնելու գլխավոր առնետը, որ մնաք շիվարած, ասեք. բա ուր ա ու չ...
Գիտեք էս ամենը ինչից աԽղճուկ,
Հարմարվող,
Քչով բավարարվող,
Որտեղ հաց ընդեղ կաց,
Բան չասենք, որ մի բան դուրս չգա,
Մենք ով ենք որ,
Մեր ձեռն ինչ կա,
Ոնց էսի որոշի, ոնց էնի որոշ
իԵղունգ ունես գլուխդ քորի
Համակերպվեն,
Ձեն չհանենք, մեզ չկպնեն,
Դե վատ կլինի կգնանք
Մեզ էլ հասկացեք, ստեղ նենց չի որ հեշտա...
Վստահ դուք ավելի շատ նման մտքեր ու ընդունված արտահայտություններ գիտեք, հիմա մտքիս սա եկավ:
Այ էս տեսակի առկայութ...
Այսպիսի վիճակ էր նաև մահաբեր, կործանարար պատերազմի ժամանակ
ԱՆՏԱՐԲԵՐՈՒԹՅԱՆ ԲԱՑԻԼԸ
Ընկերոջս հետ հանդիպումից հետո Հյուսիսային պողոտայով տուն էի վերադառնում։ Եվ ի՞նչ․․․ Կարծես քայլում էի աշխարհի ամենաանվտանգ առողջարաններից մեկի ժամանցի վայրով։ Կարծես Արցախում, Գեղարքունիքում, Սյունիքում խաղաղ է, ապահով, կրակոցներ, զոհեր, վիրավորներ չկան։ Մարդիկ ուրախ-զվարթ ռեստորաններում քեֆ են անում, սրճարաններում կատակում, հռհռում․․․
Բոլորը երջանիկ են։ Այն ամենն ինչ կատարվում է Արցախում, Հայաստան...