Հիշատակի և սթափվելու օր. Լուսանկար

Այսօր Արամ Մանուկյանի հիշատակի օրն է։ Մարդ, ով կամք և հաստատակամություն ունեցավ գնալու մեր ժողովրդի համար արդեն գենետիկ բնավորություն դարձած՝ հարմարվողականության, գլուխ պահելու հոգեբանության դեմ։ Արամ Մանուկյանը կազմակերպեց 1915թ․ Վանի ինքնապաշտպանությունը։ 1918թ․ ի հեճուկս, այն ժամանակվա «խաղաղասեր»-թրքաբոլշևիկների քարոզչության, կազմակերպեց և հաղթանակեց Սարդարապատի, Բաշ-Աբարանի հերոսամարտերում։ Այո, եթե չլիներ Արամ Մանուկյանն իր կազմակերպչական ունակություններով, կամքով և , իհարկե համախոհ-նվիրյալներով,ինչպիսիք էին Դրոն, Նժդեհը, Սիլիկյանը, Փիրումյանը, ապա Հայաստան պետություն գոյություն չէր ունենա։ Այս տարածքը բաժանված կլիներ Թուրքիայի, Ադրբեջանի և Վրաստանի միջև, իր փոքրաթիվ հայ բնակչությամբ, որոնք էլ խեղճուկրակ քարշ կտային իրենց ողորմելի գիքորական գոյությունը։ Արդյոք, մերօրյա նեոթրքաբոլշևիկ-իմքայլականները չե՞ն իրականացնում այն նույն ծրագիրը, որ ավելի քան 100 տարի առաջ մերժեց Արամ Մանուկյանը։

Սթափվել է պետք, վաղը ուշ կլինի․․․

Ավետիք Իշխանյանի ֆեյսբուքյան էջից