Սրանց բոլորի «կնքահայրը» անձամբ Սերժ Սարգսյանն է

Թվարկենք չորս տարբեր պայմանական գործիչների անուն-ազգանուններ և փորձենք բացատրել, թե ի՛նչ ընդհանուր կապ կա նրանց միջև.

Տխրահռչակ գեներալ Սեյրան Սարոյան, Սահմանադրական Դատարանի նախագահ Գագիկ Հարությունյան, «ընդդիմադիր» Արամ Զավենի Սարգսյան և «ընդդիմադիր», սակայն գործնականում «КГБ»-ական խմբագիր Արման Բաբաջանյան:
Առաջին հայացքից դժվար է հասկանալ, թե օրինակ ինչ ընդհանուր կողմեր ունեն անգրագետ գեներալ Սեյրան Սարոյանն ու իբր գրագետ սահմանադրագետ Գագիկ Հարությունյանը:

Նշենք, որ այս չորսի տարբերություններն արտաքուստ են, քանիզի մեկը քիչ է կրթված, մյուսը շատ է կրթված, երրորդը լրիվ անգրագետ է, չորրորդը «գեղացի արևմտամետ» է խաղում, սակայն սրանք բոլորը արտաքուստ են այդպես, մինչդեռ ներքուստ սրանց բոլորին միավորում է մեկ բան. բոլորը ծառայում են մեկ Բերիա-չեկիստական քրեաօլիգարխիկ համակարգին, որի գլխավոր կարգախոսն է՝ միևնույն է մեր դեմ խաղ չկա, նույնիսկ, եթե մեր ընդդիմախոսները 100 տոկոս ձայն հավաքեն, միևնույն է մենք նրանց իշխանություն չենք հանձնելու: Այս հանցագործության սահմանադրական հովանավորը հենց Գագիկ Հարությունյանն է, ով պատասխանատու է այսօրվա քրեաօլիգարխիկ համակարգի պահպանման համար:

Այս 25 տարվա մեջ փոխվել են երեք նախագահներ, սակայն չի փոխվել Գագիկ Հարությունյանը, և այսօրվա «սպիտակ եղեռնի» գլխավոր պատասխանատուներից է նաև ինքն անձամբ, ով նույնիսկ իր սպիտակ մազերից չի ամաչում  իր արարքների համար:

Սեյրան Սարոյանն այս ռեժիմի իրական դեմքն է՝ անգրագետ և թալանչի, սա մեր ժողովրդի խայտառակությունն է, ով վարկաբեկում է գեներալի կոչումը՝ դրանով իսկ հակագովազդ անելով սպայի գաղափարը հայ հասարակության մեջ:

Արամ Զավենի Սարգսյանը խայտառակության մարմնավորում է, ով իր պահվածքով և գործունեությամբ ցույց է տալիս, թե ինչպիսին չպետք է լինի քրիստոնյա մարդը:

Իսկ Արման Բաբաջանյանը մի ողջ էպոխայի լրատվական դաշտի դեմքն է, ով, խոսելով արևմտյան արժեքներից, գործնականում ապրում և կերտում է ոչ թե «КГБ»-ի, այլ «НКВД»-ի «ժամանակի» մեթոդներով:

Հենց այսպիսի մարդկանց վրա էր ժամանակին հենվում Ստալինը՝ Ռուսաստանում, Ադոլֆ Հիտլերը՝ Գերմանիայում, երբ ձևավորում էր Գեբելսյան քարոզչամեքենա:

Ըստ էության, Սեյրան Սարոյանի դեմք ունեցող այսօրվա ռեժիմը, առանց գեբելսյան քարոզչամեքենայի չի կարող երկար գոյատևել, ինչպես  ժամանակին Գերմանիայում հիմարեցնում էին մարդկանց, այսօր էլ՝ նույն այս մեթոդներով փորձում են հիմարեցնել հայ հասարակությանը:

Անշուշտ, կարելի է ժողովրդի մի մասին հավերժորեն խաբել, կարելի է ողջ ժողովրդին խաբել որոշ ժամանակահատվածում, սակայն ողջ ժողովրդին խաբել հավերժորեն հնարավոր չէ, քանզի հավերժ չէ նաև Սերժ Սարգսյանը, և գալու է քաղաքական լյուստրացիայի ժամանակը, որտեղ հայ ժողովուրդը վերջապես ճանաչելու է իր բոլոր «հերոսներին» և ապշելու է, թե ինչպես է խաբված եղել մինչ այսօր:

Դավիթ Մկրտչյան