Օֆշոր կարող ես ունենալ, քանի դեռ պետք ես

Արթուր Սարգսյանը¸ ով ավելի հայտնի է որպես «Հաց բերող»¸ արդեն ավելի քան 15 օր հացադուլ է անում: Իշխանությունը այս հիվանդ մարդուն շարունակում է անազատության մեջ պահել միայն այն պատճառով¸ որ Արթուրը¸ դուրս գալով իշխանության անարդարության դեմ¸ գնաց ինքնազոհողության և «Սասնա Ծռերի» տղաներին իր սեփական մեքենայով ուտելիք հասցրեց¸ հաց բերեց:

Արթուր Սարգսյանը պետք չէ Սերժ Սարգսյանին: Արթուր Սարգսյանին հնարավոր չէ օգտագործել սեփական ծրագրերը իրականացնելու մեջ¸ որովհետև նա իր տեսակով հանդիսանում է այս իշխանության բացարձակ հակապատկերը: Սերժ Սարգսյանի իշխանության օրոք անձնական և հասարակական¸ պետական շահի բախման ընթացքում միշտ հաղթել է Սերժ Սարգսյանի անձնական շահը¸ իսկ Արթուր Սարգսյանի համար շահերի նման հակադրություն անգամ գոյություն չունի¸ այդ պատճառով էլ նա գնաց ինքնազոհողության:

Անձնական և պետական շահերի բախման կիզակետում հայտնվել էին նաև Հայաստանի Հանրապետության նախկին վարչապետ Տիգրան Սարգսյանը և ԴԱՀԿ նախկին պետ Միհրան Պողոսյանը: Բայց իրենց մոտ ինչպես և Սերժ Սարգսյանի մոտ¸ պետական շահը ջախջախիչ պարտություն կրեց և այդ պատճառով էլ իրենք գրանցեցին օֆշորներ օտար երկրում¸ ձևավորեցին բանան ներկրելու մոնոպոլիա¸ «Նաիրիտի» արտադրական հոսքերը տեղափոխեցին Չինաստան¸ «Հազարամյակի մարտահրավերներ» ծրագրի 16.6 մլն դոլարը յուրացրեցին:

Սակայն այսօր Տիգրան Սարգսյանը Եվրասիական Տնտեսական Հանձնաժողոի Կոլեգիայի նախագահն է¸ իսկ Միհրան Պողոսյանը անդամագրվել է Հայաստանի Հանրապետական կուսակցությանը և այս օրերին¸ «բարեգործություն» անելով¸ մասնակցում է նախընտրական պյաքարին և իր խոսքերով՝ դա անում է թիմի համար և այն բանի համար¸ որ հայտնվի այն օղակում¸ որտեղ նրա օգտակար գործողության գործակիցը կլինի ամենաբարձրը¸ նույնիսկ Սպորտի նախարարությունում: Մեր երկրում ցավոք սրտի ամեն ինչ ավելի քան պարզ է. քանի դեռ այս կամ այն պաշտոնյան պետք է անձամբ Սերժ Սարգյանին¸ քանի դեռ նա կարող է «թիմի» համար ձայն բերել¸ այդ մարդը կարող է և´ օֆշորներ ունեալ և´ պետական պաշտոն զբաղեցնել և ներկայացնել Հայաստանը միջազգային կառույցներում և էլի շատ ու շատ բաներ անել¸ որոնք կայացած երկրում հնարավոր չէ պատկերացնել:

Միհրան Պողոսյանի¸ Տիգրան Սարգսյանի և Արթուր Սարգսյանի օրինակները շատ հստակ գալիս են մեզ ապացուցելու¸ որ մեր երկրում ցավոք սրտի բոլոր¸ քիչ թե շատ կարևոր որոշումների կայացումը պայմանավորված է մեկ անձի ցանկությամբ¸ այն էլ այնպիսի անձի¸ ում մոտ պետականը միշտ երկրորդական դերում է՝ անձնականի համեմատ:

Այն նույն հարցազրույցում¸ որում Միհրան Պողսյանն ասաց¸ որ ինքը պետք է թիմին¸ նա նաև նշեց¸ որ ամեն ինչի պատասխանը տալու է ժամանակը և ժամանակն է ցույց տալու¸ ով ով է և ով ինչ է արել երկրի համար: Մեր բոլորիս նպատակը պետք է լինի այն¸որ մենք ինչքան հնարավոր է արագ մոտեցնենք այն ժամանակը¸ երբ մեր երկում պատասխանատավության կկանչվեն այն անձինք¸ ովքեր վերջին տարիներին իրենց գործունեությամբ Հայաստանի տնտեսությունը հասցրել են մահամերձ վիճակի¸ ինչի արդյունքում էլ մենք ունենք զոհեր առաջին գծում:

Մենք վերջապես պետք է այնպիսի մթնոլոտ ձևավորենք¸ որ մեր գիտակցության մեջ ամրացված լինի այն թեզը¸ որ երկիրը թալանողը ոչնչով չի տարբերվում ադրբեջանցի դիպուկահարից և դիվերսանտից:

Տիգրան Ափունց