Փաշինյանն ու Մարուքյանը՝ միմյանց մեղադրելով, երկուսն էլ ճիշտ դուրս եկան

Այսօր կայացավ «Ելք» դաշինքի այսպես ասած՝ փրայմերիզը, ներքին ընտրությունը, որով այս «թունդ ընդդիմադիրները» որոշում էին ցուցակի ճակատագիրը։ Բան չունեմ ասելու, լավ գաղափար էր, բայց այն, ինչ կատարվեց հետո, բավականին զավեշտալի էր։ Հիշեցնեմ, որ «ելքականները» իրենց ներկայացնում են որպես ընդդիմադիր։ Հիշեցնեմ նաև, որ այսօր իշխանությունը ՀՀԿ-ի ձեռքում է, մի փոքր էլ՝ «Դաշնակցության»։

Բայց արի ու տես, որ այս ընդդիմությունը մի տեսակ, դասականի խոսքով ասած, թարս բուսնած ընդդիմություն է։ Այս դաշինքի առաջնորդների քննադատության հիմնական թիրախը դարձել է նորաստեղծ Օհանյան-Րաֆֆի-Օսկանյան դաշինքը, որը նույնպես, կամ ոչ նույնպես, բայց հաստատ ընդդիմադիր է։ Հիմա ո՞րն է ընդդիմադիր ուժին քննադատող, վատաբանող ուժի դերն այս ընտրություններում։

Ակնհայտ է, որ նման պահվածքը հետապնդում է միայն մեկ նպատակ՝ թուլացնել թիրախ դարձած ուժի դիրքերն ընտրություններից առաջ։ Ո՞վ է դրանից շահում․ միանշանակ՝ Հանրապետականը, միքիչ էլ «Դաշնակցությունը»։

Այստեղից էլ կարող ենք պարզ հետևություն անել, որ նորաստեղծ «Ելք» դաշինքը սպասարկում է ՀՀԿ-ի, միքիչ էլ «Դաշնակցության» շահերը։ Եվ իհարկե, անում է դա ոչ առանց սեփական շահի։ Շահն էլ այս դեպքում թուլլափայ փողը կարող է լինել, պատգամավորական մանդատները կամ էլ երկուսը միասին։

Հիշեցի, թե ինպես էին Մարուքյանն ու Փաշինյանը Գյումրիի ու Վանաձորի ավագանու ընտրությունների ժամանակ միմյանց մեղադրում իշխանական պռոեկտ լինելու մեջ։ Պարզվում է՝ երկուսն էլ ճիշտ էին, Արամ Զավենիչն էլ՝ որպես բոնուս։ Դե նա նորվա՝ Սերժ Սարգսյանի սպասավորը չի։

Անդրանիկ Վարդանյանի ֆեյսբուքյան էջից