Հանդիսատեսն ինձ հետ ու իմ ապրումներով անցավ պոեզիայի արահետներով.Մանուշակ Շիրինյանն իր ասմունքի երեկոյի մասին(լուսանկարներ)

Սեպտեմբերի 27-ին Առնո Բաբաջանյան համերգասրահում տեղի ունեցավ Մանուշակ Շիրինյանի գրական-մշակութային երեկոն՝ «Պոեզիայի արահետներով» խորագրով: Ասմունքող, արվեստագետ, մշակութային լրագրող Մանուշակ Շիրինյանը հերթական անգամ հանդիսատեսին տարավ արվեստի աշխարհ, մոտեցրեց հայ մեծերի խորախորհուրդ մտքերին, անկեղծ ապրումներին՝ իր նույնքան անկեղծ ու ազնիվ տեսակով ներկայացնելով նրանց ստեղծագործությունները։ Վահագն Դավթյան, Վահան Տերյան, Համո Սահյան, Վիյլամ Սարոյան, նաև ժամանակակից բանաստեղծների գործեր՝ Մետաքսե, Էսթեր Դավիթյան, Արտակ Համբարձումյան, Անուշ Նագաշյան... Նրանց ստեղծագործությունները յուրովի հնչեցին Մանուշակ Շիրինյանի կատարմամբ։

Zham.am-ն Մանուշակ Շիրինյանի հետ զրուցեց միջոցառման ու նաև այլ հարցերի շուրջ:

-Տիկին Շիրինյան, Առնո Բաբաջանյան համերգսարհում երկրորդ անգամ տեղի ունեցավ Ձեր գրական-երաժշտական երեկոն, որը կրկին նույն խորագիրն ուներ՝ «Պոեզիայի արահետներով»: Նախ ինչո՞ւ է անփոփոխ մնում խորագիրը, և երկրորդ՝ պոեզիայի երեկոն արդեն իրականություն է, ի՞նչ տպավորություն է փոխանցել հանդիսատեսը:

-Խորագիրն այնքա՜ն տիպիկ է նկարագրում այն ճանապարհը, որն ինձ տանում է բեմ, համախմբում է հանդիսատեսին ու ճանապարհում, որ անգամ չփորձեցի փոխել այն: Իսկ երեկոյի առումով պարզապես կարող եմ փոխանցել հանդիսատեսի գնահատականը, դրանք բացառապես դրական գնահատականներ էին, որ դեռ շարունակում եմ լսել: Հանդիսատեսի ջերմ վերաբերմունքը, ինչու չէ, նաև անկեղծ ցանկությունը, որ ավելի հաճախ հանդիպենք, որ նման մշակութային երեկոներ պետք է նախաձեռնել ոչ թե չորս տարին մեկ, այլ չորս ամիսը մեկ, ոչ միայն պարտավորեցնում է, այլև այն համոզմանն եմ, որ երեկոն սպասված էր, հանդիսատեսն ինձ հետ ու իմ ապրումներով անցավ պոեզիայի արահետներով: Այժմ արդեն վստահ կարող եմ ասել, որ ամեն ինչ ճիշտ եմ արել և արժեր այդքան երկար աշխատել յուրաքանչյուրի մանրուքի վրա՝ երաժշտության, բանաստեղծությունների ընտրության, դաշնամուրային կատարման, թեմաների և այլն:

-Տիկին Շիրինյան, այժմ Հայաստանում ցանկացած միջոցառում կոմերիցոն նպատակ է հետապնդում, Ձեր երեկոն միայն հրավիրատոմսերով էր՝ տեղերը սահմանափակ էին, ցանկություն հայտնողները՝ շատ: Ի՞նչու մտածեցիք անցկացնել նման միջոցառում:

-Ես միշտ եմ առաջնորդվել հետևյալ սկզբուքնով՝ ամեն ինչ պետք չէ վերածել նյութականի, որովհետև այն հոգևորը, զգացմունքայինը, որ դու ստանում ես, կոմերցիոն շահով առանջորդվելու դեպքում միշտ չէ , որ կարող ես ստանալ:
Կոմերցիոն շահի խնդիրը Հայաստանում խորն է, դա ինչ-որ բան փոխել է արվեստում: Դա այլ հարց է, ես իմ երեկոյի վերաբերյալ կարող եմ ասել, որ այն նախաձեռնել էի մարդկանց համար, ովքեր ցանկանում էին լսել ինձ, ովքեր ինձ պարբերաբար դիմում էին նման միջոցառման ակնկալիքով, ովքեր ցանկանում էին լսել հայ մեծերին իմ ներկայացմամբ և բեմից ստանալ աննկարագրելի զգացմունքներ, ինչը, հենց հանդիսատեսի խոսքով, ինձ հաջողվել է:

-Տիկին Շիրինյան, սպասե՞նք կրկին նման միջոցառման, արդեն մտածո՞ւմ եք այդ մասին և ըստ Ձեզ՝ ի՞նչ տվեց ու ի՞նչ ստացավ հանդիսատեսը բեմից:

-Նախ հանդիսատեսի մասին. նրանք տարբերվող էին, զգում էին իմ ամեն մի բառը, ապրում էին ինձ հետ և չափից դուրս ուշադիր էին, ինչի համար հոգաչափ շնորհակալ եմ: Շնորհավորանքներն ու շնորհակալական խոսքեր ես դեռ ստանում եմ, երեկոյից երկու օր անց նրանք շարունակում են կիսվել իրենց տպավորություններով: Դե եթե այդքանը կա, ուրեմն անկախ քո կամքից սկսում ես մտածել հաջորդ միջոցառման մասին: Ի դեպ, շնորհակալ եմ հանդիսատեսին այդչափ զգայուն լինելու համար և ինչպես երեկոյի ավարտին ասացի՝ եկեք ծաղկուն պահենք մեր հոգու պարտեզը․․․