Իսկ ինչի՞ Սերժ Սարգսյանին մարտի 1-ի մասին չեն հարցնում

Երեկ Վարդան Օսկանյանի ֆեյսբուքյան ասուլիսին էի հետևում․ մեկ ժամից ավելի է տևել և այդ ժամանակահատվածի հալալ կեսը Օսկանյանը ստիպված էր խոսել մարտի 1-ի մասին։ Լավ, ինչքա՞ն կարելի է մարդկանց արյունը քաղաքական շահարկումների թեմա դարձնել։ «Դուք ձեզ մեղավոր զգում եք», «Բա խի մարտի 2-ին հրաժարական չտվեցիք», «Ինչի կազմակերպիչների անունները չեք տալիս» ու նման լիքը անհեթեթություններ։

Հիմա հարց եմ տալիս, բա ինչի՞ Սերժ Սարգսյանը հրաժարական չտվեց։ Ինչի՞ չհրաժարվեց արյան գնով նվաճած իշխանությունից։ Ինչի՞ էտ հարց տվողները Բաղրամյան 26-ի դիմաց նստացույցեր, բողոքի ակցիաներ չեն անում ու չեն պահանջում, որ Սերժ Սարգսյանը պատասխան տա։

Օսկանյանի մեղքը ո՞րն էր։ Հենց մենակ Օսկանյանին այդ օրը տեսանք, որ փորձում էր արյունահեղությունը կանխեր։ Նույն այդ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը, որ իր աջակիցներին մենակ էր թողել փողոցում, ինչի՞ չխոեց։ Ինքը առոք-փառոք տանը նստած էր ու սպասում էր, թե ինչով այդ ամենինչը կվերջանա։ Եվ այդ դեպքերից հետո ինքն այլևս նույն ռեժիմի մաս չկազմեց։ Հիմա որ մարտի 2-ին այլ ոչ թե ապրիլի 14-ին լիազորությունները վայր դներ, ասելու էին բա խի՞ հենց մարտի 1-ին դա չարեց, որ մարտի 1-ին արած լիներ, մեղադրելու էին, որ առաջին կրակոցին զուգահեռ դա չի արել, նույն պահին չի դատապարտել և այլն։ Մարդու մտքին տեղ լինի։

Լավ, եթե ոմանց համար անձնապես ընունելի չէ Վարդան Օսկանյանը, իր հանդարտության կոչը, ի սեր Աստծո, մի ընտրեք Օսկանյանին, լիքը այլ կուսակցություններ կան, որոնց կարող եք ձայն տալ։ Բայց ինչի՞ եք ձեր անձնական վերաբերմունքը քաղաքական շահարկման թեմա դարձնում և ջուր լցնում Սերժ Սարգսյանի ջրաղացին։

Տենց որ լինի, բոլոր պետական ծառայողներին, պետական բուհերի այդ ժամանակվա ուսանողներին պետք է մեղադրենք, որ մարտի 1-ից հետո գործից դուրս չեն եկել և ուսումը չեն դադարեցրել։ Աբսուրդ է՝ վերջ տվեք։

Հրանտ Ենոքյանի ֆեյսբուքյան էջից