Ռուսաստանցի թյուրքագետը Երևանի գիտաժողովում. ռուսաստանյան էներգապաշարները հնարավոր չէ փոխարինել որևէ այլ պաշարով

«Էներգետիկ հարցերն, անկասկած, Հարավային Կովկասի տարածաշրջանի պետությունների ու տնտեսությունների զարգացման առանցքային խնդիրներից են:

Ակնհայտ է, որ էներգետիկ անվտանգության ապահովումը բոլոր երկրների առաջնահերթություններից է։ Այս համատեքստում սկզբունքորեն կարևոր է հասկանալ, որ որքան էլ Եվրոպական միությունն ու Արևմուտքի երկրները փորձեն փոխարինել Ռուսաստանին, նույնիսկ նրանց դա չի հաջողվում իրենց ներքաղաքական գործընթացների շրջանակում»։ Այս մասին այսօր՝ հուլիսի 4-ին, Երևանում «Հարավային Կովկասի էներգետիկ անվտանգությունը. Հայաստանի ընտրությունը» միջազգային գիտափորձագիտական համաժողովի շրջանակում լրագրողների հետ զրույցում ասել է ռուսաստանցի թյուրքագետ, քաղաքական գիտությունների դոկտոր Վլադիմիր Ավատկովը։

«Առավել ևս, չնայած բոլոր խոստումներին ու «գեղեցիկ խայծերին», որոնք եվրոպացիները մատուցում են տարածաշրջանի երկրներին, դա չի հաջողվի նաև այս պետությունների, հատկապես Հարավային Կովկասի երկրների պարագայում, թեկուզ միայն այն պատճառով, որ ռուսաստանյան էներգապաշարները հնարավոր չէ փոխարինել որևէ այլ պաշարով»,- ասել է Ավատկովը։

Ըստ ռուսաստանցի փորձագետի, տարածաշրջանին սահմանակից Թուրքիան կարող է իրեն էներգապաշարներով ապահովել ընդամենը 10%-ով։

«Թուրքիան էներգապաշարներ է գնում ուրիշներից, այդ թվում՝ Ռուսաստանից՝ և՛ «Թուրքական հոսքով», և՛ «Երկնագույն հոսքով», ու սեփական կարիքները հոգում է ընդամենը 10%-ով։ Գրեթե անհնար է պատկերացնել, որ, օրինակ, Հայաստանի հետ դրական հարաբերությունների զարգացման ու սահմանների և հաղորդակցությունների բացման դեպքում Թուրքիան կկարողանա Հայաստանին էներգապաշարներով ապահովել։ Եթե նույնիսկ դա տեղի ունենա, ապա գինը մի քանի անգամ կգերազանցի ռուսաստանյանը, որն առանց այդ էլ շուկայականից ցածր է՝ Հայաստանի հետ մեր դաշնակցային հարաբերությունների բերումով։ Իսկ Թուրքիայի Հանրապետությունը միանշանակ չի պատրաստվում և մտադիր չէ վնասով էներգապաշարներ մատակարարել Հայաստանին»,- նշել է Ավատկովը։

Ինչ վերաբերում է էներգապաշարներ ունեցող Ադրբեջանին, ապա, ըստ թյուրքագետի, նախ՝ նրա պաշարները սպառվում են։

«Դա բոլորին հայտնի է։ Երկրորդ՝ նա պայմանագրային համաձայնագրերի շրջանակում ունի դաշնակցային պարտավորություններ։ Ակնհայտ է, որ նա չի խախտի դրանք հանուն Հայաստանի հետ հարաբերությունների բարելավման՝ նույնիսկ տեսականորեն։ Այդ մատակարարումների հնարավորության դեպքում էլ գինը հաստատ ռուսաստանյանից ցածր չի լինի։ Երկարաժամկետ հեռանկարում, իհարկե, կարելի է ամրապնդել հարաբերությունները Մերձավոր Արևելքի երկրների հետ՝ մատակարարումները դիվերսիֆիկացնելու համար, բայց դա ենթադրում է համապատասխան ենթակառուցվածքների ստեղծում, ինչը և՛ ժամանակ է պահանջում, և՛ գումար։ Սա հատկապես բարդ է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների կործանարար գործողությունների համատեքստում, որոնք ուխտադրուժ ագրեսիա են իրականացրել անկախ պետության՝ Իրանի Իսլամական Հանրապետության նկատմամբ»,- ասել է նա։
Աղբյուր՝ News.am