Ոսկու գնի սրընթաց թանկացումը՝ որպես համաշխարհային պատերազմի սկզբի նախերգա՞նք

Երեկ ոսկու մեկ ունցիայի գինն արդեն գերազանցեց 3800 դոլարի սահմանագիծը:

Ասել, որ սա սենսացիա է, նշանակում է՝ ոչինչ չասել:

Հիշեցնենք, որ ընդամենը մեկ ամիս առաջ, արձանագրվեց ոսկու գնի սենսացիոն աճ. մեկ ունցիայի գինը գերազանցեց 3500 դոլարի սահմանագիծը:

Մենք այն ժամանակ կանխատեսում էինք, որ երկրորդ նման աճը կարող էր արձանագրվել սեպտեմբերի 20-ից հետո, երբ ամերիկյան Դաշնային Պահուստային Համակարգը (ԴՊՀ)-ը պիտի հայտարարեր իր տոկոսադրույքի իջեցման մասին:

Հենց այդպես էլ եղավ, սեպտեմբերի 21-ին, ոսկու մեկ ունցիայի արժեքը գերազանցեց արդեն 3700 դոլարի սահմանը:

Գրեթե բոլոր փորձագետները կանխատեսում էին, որ ոսկու գնի հաջորդ աճը, ամենայն հավանականությամբ, կարձանագրվի հոկտեմբերին, երբ ամերիկյան Դաշնային Պահուստային Համակարգը (ԴՊՀ)-ը կրկին իջեցնի իր տոկոսադրույքը:

Սակայն, դեռ հոկտեմբերին չհասած, ոսկու գինը նորից կտրուկ աճ արձանագրեց. երեկ այն գերազանցեց արդեն 3800 դոլարի սահմանագիծը:

Այս առիթով արդեն փորձագետները սկսեցին խոսել այն մասին, որ այս աճի պատճառն արդեն աշխարաքաղաքական բնույթ ունի;

Գերմանական Die Zeit-ի ֆինանսական վերլուծաբան Մարկ Շիրիցը այն կարծիքին է, որ ոսկու գնի այս անգամվա թանկացումն ավելի շատ կապված է նոր մեծ  պատերազմի հավանականության հետ:

Ըստ նրա՝ իրականում ոսկին, հանդարտ պայմաններում,  հետաքրքիր ներդրում չէ։

Վերլուծաբանի կարծիքով,   կարելի է  վարձակալել տուն, շահաբաժիններ ստանալ բաժնետոմսերից և տոկոսներ ստանալ պարտատոմսերից: Նրանք, ովքեր գնում են անշարժ գույք կամ ներդրումներ են կատարում ֆոնդային շուկայում, օգտվում են տնտեսական աճից, աճող բարգավաճումից, աշխատավարձերի բարձրացումից և շահույթից: Մի խոսքով՝ քաղաքակրթության առաջընթացից: Բայց ոսկու ձուլակտորը պարզապես ոսկու ձուլակտոր է, անկախ նրանից, թե ինչ է պատահում: Այն եկամուտ չի ստեղծում:

Վերլուծաբանը, իր միտքը հիմնավորել է փաստերով: Օրինակ, Նյու Յորքի համալսարանը պահպանում է տվյալների բազա, որը հետևում է հիմնական ֆինանսական ակտիվների գների տատանումներին՝ 1928 թվականից ի վեր։ Այն ժամանակ ոսկու մեջ 100 դոլար ներդրում կատարելը այսօր  կբերեր 12,649 դոլարի համարժեք եկամուտ՝ անտեսելով գնաճի պատճառով գնողունակության կորուստը (դոլարը կապված էր ոսկու գնի հետ 1945-ից 1971 թվականներին)։ Մեկը, ով ներդրում է կատարել  խոշոր ամերիկյան ընկերությունների բաժնետոմսերում, այսօր կստանար 982.817 դոլար՝ ներառյալ դիվիդենտները։

Մի քանի տարի առաջ տնտեսագետների մի խումբ՝ Մորից Շուլարիկի գլխավորությամբ, ով այժմ Կիլի համաշխարհային տնտեսության ինստիտուտի տնօրենն է, հրապարակեց «Ամեն ինչի եկամտաբերության մակարդակը» վերնագրով ուսումնասիրություն։ Այնտեղ նրանք վերլուծել են ֆինանսական ակտիվների դինամիկան խոշոր արևմտյան տնտեսություններում՝ 1870-ից 2015 թվականներին։

Արդյունքը՝ երկարաժամկետ հեռանկարում տարեկան ամենաբարձր եկամտաբերությունը, կրկին՝ առանց գնաճի ճշգրտման, կարելի է ստանալ անշարժ գույքից (11.6%), որին հաջորդում են բաժնետոմսերը (10.75%) և պարտատոմսերը (6.1%): Ոսկին այս ցանկում նույնիսկ չի հայտնվում:

Փորձագետը դրա արդյունքում հետևյալ եզրակացությունն է հայտնում. քաղաքակիրթ աշխարհում ոսկին տեղ չունի ներդրողի պորտֆելում։ Ճիշտ այնպես, ինչպես Bitcoin-ը, արծաթը կամ այլ այսպես կոչված ճգնաժամային արժույթները, որոնք ներքին եկամտաբերություն չունեն։

Իսկ դա նշանակում է, եզրակացնում է վերլուծաբանը, որ այսօր մարդկությունը իր զարգացման այս փուլում գտնվում է ոչ քաղաքակիրթ որոշումների կայացման շեմին:

Հենց դրա պատճառով էլ ոսկու գինը թռնում է վերև երկրաչափական պրոգրեսիայով:

Այդ տեսանկյունից, նշում է փորձագետնը, կամ աշխարհը կանգնած է նոր մեծ պատերազմի շեմին, կամ ԵՄ-ն պիտի կազմաքանդվի, կամ էլ՝ ԱՄՆ-ի հետ պիտի կատարվի մի ինչ-որ վատ բան:

Իսկ թե որ վտանգի առջև է կանգնած  մարդկությունը, վերլուծաբանը առաջարկում է սպասել, և մոտ ժամանակներս այս նոր ճգնաժամը արդեն տեսանելի կդառնա բոլորի համար:

Արտակ Հակոբյան
Zham.am