Մի սիրահարվիր ինձ նման մարդկանց. Լյուսի Հայրապետյան

Ես քեզ ցույց կտամ կյանքը, ազատությունը, սերը, ջերմն ու պինդը ու հետո կգնամ աննկատ՝ առանց երկար մտածելու...

Ես քեզ կհամբուրեմ բոլոր հնարավոր վայրերում, բոլոր գեղեցիկ անկյուններում...

Ես քեզ կկործանեմ բոլոր հնարավոր ձևերով...

Ես քեզ կամաչացնեմ, կխենթացնեմ, կկոտրեմ սկզբունքներդ, կպոկեմ կոմպլեքսներդ, կվերացնեմ ստերդ ու ստելդ այդքան հաճախ՝ այդ անիմաստ ստելդ...

Ես քեզ ցույց կտամ կնոջ այնքան քեզ հակառակ ու այնքան քեզ անհրաժեշտ տեսակը, բայց կմատնանշեմ քո այնքան թույլ ու զուրկ լինելը՝ ընտրելու ու պահելու ընտրածդ:

Դու երբեք չես կարողանա հեռանալ հավերժ, որովհետև շուրթերդ, քիթդ ու ձեռքերդ միշտ կհիշեն ինձ...

ու մերը

Մի սիրահարվիր ինձ պես կանանց:

Ես գնում եմ, երբ ինձ չեն պահում՝ պինդ ու հաստատուն:

Ինձ պեսերը քեզ պետք չեն:

Քեզ մնացողներն են պետք՝ անինքնասեր ու հնազանդ:

Ես հնազանդ չեմ, ես տնօրինողն եմ իմ կյանքի, պատասխանատուն եմ որոշումներիս...

Մենք մաթեմատիկան տարբեր կողմերից ենք սովորել:

Ես գումարելն եմ սիրում, բազմապատկելը, կրկնապատկելը, իսկ դու... հանում-բաժանում-արդյունքում ոչ մի ծանրակշիռ բան...

Քո գլուխկոտրուկից ես հոգնել եմ, դրա համար էլ գնում եմ, սիրելիս...

Գնում եմ փնտրեմ նոր ափ ու նոր հեղեղ, իսկ դու փորձիր հասկանալ վերջապես, թե ինչու է հոգուդ փոթորիկն ու ջրհեղեղը կրում իմ անունը...