Հրադադարից երկու ժամ առաջ, Շուռնուխի մատույցներում արկի հարվածից զոհվեց Ռազմիկը
Դիտել նաև
Հայաստանում Եկեղեցին և հոգևորականները հալածվում են, ո’չ ենք ասում այդ անարդարությանը. Արամ Ա
«Ի հեճուկս քաղաքական հետապնդումներին և կալանքներին՝ Մայր Աթոռը պաշտպանված է հասարակության կողմից»․ Արամ Վարդևանյան
Պառակտումի փորձերին մենք պետք է հավաքաբար ասենք՝ ոչ. Արամ Ա
ՔՊ-ականներն իրենց սրտի քահանայի համար «կլիենտուրա» են ապահովում
Տեր Արամը հարցաքննվել է
«Մախմուրյան Ռազմիկը Արարատի մարզի Լանջազատ գյուղից էր։ 2020 թվականին օգոստոսին էր զորակոչվել բանակ։ Վայքում էր ծառայում։ Վարորդ էր։
1 ամսվա ծառայող էր Ռազմիկը, երբ սկսվեց պատերազմը։ Հոկտեմբերի 2-ից Արցախում էր։ Փոքրամարմին այս տղան այնպես հմուտ էր վարում մի քանի տոննայանոց Ուռալները, գիշերները լուսարձակներն անջատած զենք տեղափոխում, որ ասես ողջ կյանքն այդ գործն էր արել։
44 օրվա ընթացքում եղավ Ջրականի (Ջաբրայիլ) թեժ մարտերում, այնուհետև` Գորիսում, ապա՝ Կապանում։ Կռվեց մինչև վերջ, մի քանի անգամ խոցվեց մեքենան։
Մեկ տարի առաջ այս օրը՝ նոյեմբերի 9-ին, հրադադարից երկու ժամ առաջ, Շուռնուխի մատույցներում արկի հարվածից զոհվեց Ռազմիկը...
Պատերազմի առաջին օրերից կամավոր ռազմաճակատ էր մեկնել նաև Ռազմիկի հայրը՝ Արսենը, ով 44 օր քաջաբար կռվեց թշնամու դեմ և վերադարձավ միայն որդու վիրավորվելու մասին լուրը լսելուց հետո, բայց ավաղ, որդին արդեն անմահացել էր...
Հավերժ փառք քեզ, քաջ տղա։ Խունկ ու խոնարհում հիշատակիդ»։
Արամ Գևորգյանի ֆեյսբուքյան էջից

