Երեխան ստրեսսի մեջ չէ ի սկզբանե, որպեսզի նրան հակաստրեսս խաղալիքներ տալ

ՀԱՐԳԵԼԻ ԾՆՈՂՆԵՐ

 

Առաջին հայացքից անվնաս, թրենդային, մեծ պահանջարկ ունեցող ու բավականին լավ գովազդված գունագեղ այս խաղալիքների վրա, որոնք հանդիպում են ամեն քայլափոխին և անդադար գովազդվում են, ինչը նպաստում է, որ երեխաները լանորեն իրազեկվեն վերջիններիս գոյության մասին ու խնդրեն ծնողներին ևս գնել իրենց համար։ Ծնողները առանց խորը ուսումնասիրություններ կատարելու, սովորաբար գնում են դրանք, քանզի գնային առումով էլ մատչելի են ու բավականին լավ զբաղեցնում են երեխային։

 

ԻՆՉՈ՞ՒՄՆ Է ԿԱՅԱՆՈՒՄ ԽՆԴԻՐԸ և Ի՞ՆՉՆ Է ՄՏԱՀՈԳՈՂ:

 

Սկսենք անվանումից, որն արդեն պետք է կասկածներ հարուցեր։ Այս խաղալիքները կոչվում են ՀԱԿԱՍՏՐԵՍՍ խաղալիքներ (антистрессовые игрушки), ենթադրամբար դրանք հանգստացնում են նյարդերը, հանում են նյարդային լարվածությունը (POP IT, սպիներներ, լիզուններ, օղակներ, կնոպկաներ, տարբեր ձայներ հանող խաղալիքներ)։ Այս խաղալիքները նախկինում նշանակվել են նյարդաբանական հիվանդություններ ունեցող մարդկանց։ Մշտական միատոն գործողություններ են կատարում և դա բթացնում է նյարդային ազդակները։ Նման որևէ խնդիր չունեցող երեխային տալով այդ խաղալիքները՝ ծնողը արհեստականորեն միջամտում է վերջինիս հոգե-հուզական զարգացման ընթացքին՝ ներմուծելով մի իր (տվյալ դեպքում խաղալիք), որի միջոցով է միայն երեխան կարողանալու հանգստացնել իրեն։ Իսկ այդ պարագայում չի սովորելու իր հույզերը ինքնուրույն կառավարել և ավելի մեծ տարիքում փնտրելու է տարիքին համապատասխան հանգստացնող միջոցներ (ալկոհոլ, թղթախաղ, թմրանյութ, ծխախոտ)։

 

Երեխան ստրեսսի մեջ չէ ի սկզբանե, որպեսզի նրան հակաստրեսս խաղալիքներ տալ, զբաղեցրեք նրա ժամանակը ձեր ներկայությամբ ու սիրով, թողեք արտահայտի իր հույզերը: Լացելը, զայրանալը նույնպես մարդկային հույզեր են ու տեղ ունեն լինելու, դրանք ճնշելով տարբեր կողմնակի բթացնող միջոցներով, չեք նպաստում վերջիններիս անհետացմանը, այլ պարզապես խոչընդոտում եք հուզական դրսևորումների ճիշտ զարգացմանը: