Հուլիսի 5-ին Հայաստանը նշում է Սահմանադրության օրը

1991 թվականին՝ Հայաստանի Հանրապետության անկախության վերականգնումից հետո, առաջնային դարձավ ազգային սահմանադրության ընդունումը։

1995 թ. հուլիսի 5-ին համաժողովրդական հանրաքվեով (հետագայում հանրաքվեներով (2005, 2015) ենթարկվելով փոփոխությունների) ընդունվեց Սահմանդրությունը, իսկ հուլիսի 5-ը դարձավ պետական տոն՝ Սահմանադրության օր։

Սահմանադրությունն ամրագրեց Հայաստանի Հանրապետության բնույթը․ այն ինքնիշխան, ժողովրդավարական, իրավական և սոցիալական պետութուն է։ Հռչակվեցին մարդու և քաղաքացու հիմնական իրավունքներն ու ազատությունները, սահմանվեց հանրապետության կառավարման ձևը՝ հիմնված օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունների տարանջատման սկզբունքի վրա։

«Հայ ժողովուրդը, հիմք ընդունելով Հայաստանի անկախության մասին հռչակագրում հաստատագրված հայոց պետականության հիմնարար սկզբունքները եւ համազգային նպատակները, իրականացրած ինքնիշխան պետության վերականգնման իր ազատասեր նախնիների սուրբ պատգամը, նվիրված հայրենիքի հզորացմանը եւ բարգավաճմանը, ապահովելու համար սերունդների ազատությունը, ընդհանուր բարեկեցությունը, քաղաքացիական համերաշխությունը, հավաստելով հավատարմությունը համամարդկային արժեքներին, ընդունում է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությունը»,-այս տողերով է սկսվում ՀՀ Սահմանադրությունը:

Սահմանադրության երկրորդ հոդվածում ամրագրված է․ «Հայաստանի Հանրապետությունում իշխանությունը պատկանում է ժողովրդին: Ժողովուրդն իր իշխանությունն իրականացնում է ազատ ընտրությունների, հանրաքվեների, ինչպես նաև Սահմանադրությամբ նախատեսված պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների ու պաշտոնատար անձանց միջոցով։ Իշխանության յուրացումը որևէ կազմակերպության կամ անհատի կողմից հանցագործություն է»։