Քաղաքացիները լքում են Արամ Խաչատրյան համերգասրահը, քանի որ ներկա է Աննա Հակոբյանը Գիտի՞ Հայաստանի վարչապետը, որ նրանք անգամ քննարկում են, որ եթե Հայաստանը գումար չկարողանա տալ, ապա պահանջելու են հողեր և այլ ակտիվներ. Իգոր Ստրելկով Ալիևը պարում է Նիկոլին նվաստացնող և հեգնող Noldu Pashinyan երգի տակ. Տեսանյութ
25
«Ձանձրալի է, աղջիկնե՛ր». Պուտինի պատասխանը՝ իրեն վերագրվող ունեցվացքի մասին հարցին «Նիկոլը մեռել է». Միքայել Մինասյան Այսօրվա իշխանություններն ամեն ինչ արեցին, որ պատերազմ լինի. Սեյրան Օհանյան. Տեսանյութ Թուրքերը Մառնեուլում ջարդուխուրդ են արել Հայաստան եկող 30-ից ավելի բեռնատար Ո՞րն է այժմ ձեր առաջ դրված հաջորդ հակահայկական նպատակը. Արա Աբրահամյանը դիմել է Փաշինյանին Նիկոլ Փաշինյանը «մինի-ԱԳՆ» է ստեղծում, որը ղեկավարելու է Արսեն Խառատյանը Գեղամ Նազարյանը հիմնադրել է «Ճշմարտությունն սերունդների համար» նախաձեռնությունը Մնում է՝ Արարատ Միրզոյանը գնա Թուրքիա, իսկ Նիկոլը՝ Բաքու Վարանդայի՝ Ֆիզուլիի շրջանից և Հադրութի Տումի գյուղի տարածքից հայտնաբերվել է ևս 2 աճյուն. Արցախի ԱԻՊԾ ԳՇ սառը հաշվարկի հիման վրա կատարված վերլուծությունը համաձայնեցված էր ինձ հետ․ Դ․ Տոնոյանը՝ պատերազմի 4-րդ օրը այն դադարեցնելու անհրաժեշտության մասին ԳՇ պետի զեկույցի մասին Պատերազմ Արցխում
Մենք պետք է թելադրենք, ոչ թե ժամանակը վատնենք Նիկոլի հիմարությունները հերքելու վրա. Գեղամ Նազարյան. Տեսանյութ Քաղաքացիները լքում են Արամ Խաչատրյան համերգասրահը, քանի որ ներկա է Աննա Հակոբյանը 5 դեսպան է նշանակվելու. նրանց անունները հայտնի են Բարև, Նիկոլ: Ասում են՝ զրահաբաճկոն ես հագնում, ո՞նց է, հարմա՞ր է Այ հայրենավաճառներ, երկիրը սարգել եք «թուլեքի թագավորություն» «Ձանձրալի է, աղջիկնե՛ր». Պուտինի պատասխանը՝ իրեն վերագրվող ունեցվացքի մասին հարցին Երբ ձեւակերպենք գործողությունների պլանը, չի դիմանա ոչ մի ապիկար իշխանություն. Կոմանդոսը ուղերձ է հղել. Տեսանյութ «Նիկոլը մեռել է». Միքայել Մինասյան Նիկոլին «երազանքները» սպասարկող ԶԼՄ֊ն Պուտինին հեռացնում է պաշտոնից. Լուսանկար Ցավս այն է,որ դավաճանների ընտանիքը մեզ ուղեկցում է ամենուր. Լուսանկար Հայոց ցեղասպանությունը ճանաչելու հարցը ձախողելու և թրքանպաստ այլ գործունեություններ առաջ տանելու համար այլ թեկնածու դժվար էր գտնել, քան իր մեջ թրքասիրություն ամփոփած տիկին Մակունցը Ադրբեջանցիները մեզ ստիպում են հրաժարվել Վրաստանով ճանապարհից, որպեսզի հիմնավորեն «ադրբեջանական միջանցքի» գոյությունն ու «առավելությունը» Ես քեզ՝ մանդատ, դու ինձ՝ ավտո. Politik.am Զինծառայողների ապահովագրության հիմնադրամը չպետք է ունենա այլ, այդ թվում՝ վարչական ծախսեր․ Մեսրոպ Մանուկյան Դիսկուրսը և մեր հիմնական պրոբլեմը Հայրենիքի բարիքներից ամենաշատը օգտվել և օգտվում է Սամվել Ալեքսանյանը Եթե Հայաստանը պատրաստ չէր 5-րդ սերնդի պատերազմին ապա ինչու՞ խաղացիր մարդկանց հույզերի հետ Հայաստանի իշխանությունը բացահայտ վախի ու տագնապի մեջ է 5.000 լույս տղերքի Բայրաքթարների տակ մոռթվելու ուղարկած էս անձը դեռ խոսում ա, հարցազրույց ա տվել նիկոլը չարիք չի, չարիքը նիկոլին սատարողներն են. իսկ նիկոլապաշտ զոհվածների հարազատներին չգիտես էլ ինչ ասես Telegram ալիքների ադրբեջանցի օգտատերերը Նիկոլ Փաշինյանին աջակցելու մեծ արշավ են սկսել Հայաստանի քաղաքական օրակարգի առաջնային հարցերը պետք է լինեն հողատուի հեռացումն իշխանությունից եւ գերիների վերադարձը Ագենտուրային հանում ե՞ն, հետքերը՝ վերացնո՞ւմ Սոցիալական աջակցության ի՞նչ տարբերակներ կան պատերազմի հետևանքով տեղահանված մեր հայրենակիցների համար. ՄԻՊ-ը ուղեցույց է հրապարակել Արյունարբու սուլթան Աբդուլ Համիդի որդուն օգնության ձեռք մեկնած բեյրութաբնակ հայը Ադրբեջանը 21 հայի նկատմամբ հետախուզում է հայտարարել Թուրքիայում հայ համայնքի երիտասարդները հանդիպել են Էրդողանի գրասենյակի ղեկավարի հետ Մառնեուլիում մեր ավտոբուսների վրա ադրբեջանցիների հարձակման հարցով Թագուհի Թովմասյանը դիմել է ԱԳ նախարարին Այս տարի Սուրբ Սարգսի տոնը հունվարի 30-ին է ՀՀ տարածքում հունվարի 25-ից ջերմաստիճանն աստիճանաբար կբարձրանա գիշերը՝ 13-15, ցերեկը՝ 5-7 աստիճանով Եվս մեկ անգամ առաջարկում եմ վարչապետին հեռախոսազրույց նախաձեռնել նախագահ Բայդենի հետ Ասում եք՝ ապաշրջափակու՞մ. «Новый облик региона»? Գարնանային արձակուրդներ կունենան միայն առաջին և երկրորդ դասարացիները. Ժաննա Անդրեասյան Կարդում ես պաշտպանության նախկին նախարարի հարցազրույցը, այնպես է խոսում, կարծես հաղթանակած բանակի հրամանատար լինի Այսօր Արցախի հերոս Կարեն Ջավալյանի՝ Քյոխի 50-ամյակն է Էդմոն Մարուքյանի ակցիան՝ ԵԽԽՎ նիստից առաջ. Տեսանյութ Հունվարի 26-ին, Շարժման վարչապետի թեկնածու Վազգեն Մանուկյանը կայցելի Արարատ քաղաք Այսօրվա իշխանություններն ամեն ինչ արեցին, որ պատերազմ լինի. Սեյրան Օհանյան. Տեսանյութ Իրանի ԱԳ նախարարն ասել է, որ Իրանն ուրախ է, որ Ադրբեջանն ազատագրել է իր տարածքները. Մի նեղացեք, մի քննադատեք, մի վիրավորեք Իրանին Թուրքերը Մառնեուլում ջարդուխուրդ են արել Հայաստան եկող 30-ից ավելի բեռնատար Արփիին նշանակել դեսպան «Гондурас»-ում Ղազախստանում - 56 աստիճանի պայմաններում կենդանիները սառել են. Տեսանյութ Այսօր Արցախի ավելի քան 7 հազար երեխաներ դեռեւս կրթվում են Հայաստանի դպրոցներում Հունվարի 24-ի տվյալներով՝ հայտնաբերվել է ընդհանուր 1283 աճյուն․ ԱԻՊԾ-ն ամփոփում է շաբաթը Ո՞րն է այժմ ձեր առաջ դրված հաջորդ հակահայկական նպատակը. Արա Աբրահամյանը դիմել է Փաշինյանին Նիկոլ Փաշինյանը «մինի-ԱԳՆ» է ստեղծում, որը ղեկավարելու է Արսեն Խառատյանը Ծպտուն չհանեց, զոհերի արյունն ու իր «շեֆի» հողատվությունը մոռացավ, որովհետև պետք է նշանակվի Ուկրաինայում ՀՀ դեսպան Ինչո՞ւ ադրբեջանական որևէ թիրախ «Իսկանդերով» չի խոցվել, այլ խոցվել է միայն Շուշին. Միհրան Հակոբյան. Տեսանյութ Գիտի՞ Հայաստանի վարչապետը, որ նրանք անգամ քննարկում են, որ եթե Հայաստանը գումար չկարողանա տալ, ապա պահանջելու են հողեր և այլ ակտիվներ. Իգոր Ստրելկով Նա լավ կադր է եւ կարող է լինել լավ դեսպան. Արփի Դավոյանը՝ Մակունցի հնարավոր նշանակման մասին

Չկա պատերազմ, որից հնարավոր չի չխուսափել, հակառակի պնդումը քաղաքական անզորությունն ու անգործությունն արդարացնող կեղծ ու վտանգավոր կանխավարկած է․ Վարդան Օսկանյան

NEWS.am-ը ստացել է Հայաստանի նախկին արտգործնախարար Վարդան Օսկանյանի հոդվածը, որը ներկայացնում ենք ամբողջությամբ.

Արցախի շուրջ տեղի ունեցող իրադարձությունների մասին հնչող մեկնաբանությունները անթիվ-անհամար են։ Դրանք հիմնականում հարցը ներկայացնում են գերտերությունների պայքարի կամ առնվազն տարածաշրջանային ուժերի մրցակցության կոնտեքստում։

Չեմ ուզում անտեսել կամ արհամարհել այս դիտանկյունը, բայց կատարվածի շուրջ իմ մեկնաբանության համար ուզում եմ հարցը դիտարկել ավելի առարկայական հարթության մեջ։

Քաղաքագիտության և փիլիսոփայության մեջ կա մի օրենք, որը կոչվում է «Պարզագույնի օրենք» (Law of Parsimony): Այն պնդում է, որ երևույթների ու իրադարձությունների ամենապարզ բացատրությունն ընդհանրապես ամենաճիշտն է։

1994-ի զինադադարից հետո Ադրբեջանի համար անշուշտ բաղձալի նպատակը՝ կորսված տարածքները վերադարձնելն էր։ Դրան հասնելու համար նա ուներ երկու ճանապարհ՝ բանակցությունների միջոցով (դիվանագիտություն) կամ ռազմական ճանապարհով (պատերազմ)։

Ես կարող եմ առավել վստահ խոսել միայն իմ նախարարության շրջանի մասին (1998-2008), երբ մեզ համար այս երկու խնդիրներն ակնհայտ էին։ Նախագահ Քոչարյանը մեր դիվանագիտության առաջ շատ հստակ խնդիր էր դրել՝ երբեք թույլ չտալ, որ բանակցություններում ստեղծվի երկարատև վակուում։ Այդ տասը տարիների ընթացքում սեղանի վրա միշտ եղել է մեծ հաշվով՝ հօգուտ մեզ աշխատող փաստաթուղթ։

Այդ տարիներին երեք փաստաթուղթ է ներկայացվել համանախագահների կողմից։ Այդ բոլոր փաստաթղթերի խթանողը, և նույնիսկ կարող եմ ասել սկզբնական նախաձեռնողը, եղել է հայկական կողմը։ Առաջինը եղել է Պրիմակովի առաջարկած Ընդհանուր պետության փաստաթուղթը, երկորդը՝ Քի Վեսթի փաստաթուղթը և, վերջապես, չորս տարի տևած Պրագյան գործընթացի արդյունքում մշակված՝ Մադրիդյան փաստաթուղթը։

Այս փաստաթղթերի գոյությունը և դրանց շուրջ բանակցությունները, հակառակ քննադատների պնդումներին, ինքնանպատակ չեն եղել։ Այսինքն՝ չի եղել բանակցություն՝ հանուն բանակցության։ Խնդիր է դրված եղել միշտ ունենալ բանակցային այնպիսի մի փաստաթուղթ, որ իրադարձությունների որևէ զարգացման դեպքում դրա ստորագրումը ընդունելի լինի հայկական կողմի համար։

Այդ փաստաթղթերից որևէ մեկում երբեք չի եղել՝ «տարածքներ խաղաղության դիմաց» բանաձև։ Փոխզիջումային տարբերակում երբեք չի քննարկվել Շուշիի կամ նախկին ԼՂԻՄ-ի որևէ տարածքի զիջում։ Բոլոր փաստաթղթերը պարունակել են դրույթներ Լեռնային Ղարաբաղի՝ ոչ Ադրբեջանի կազմում կարգավիճակի մասին։

Ես նաև գիտեմ՝ առաջադրանք էր դրվել պաշտպանության նախարարության առաջ, որ որևէ կերպ չխախտվի շփման գծում դիրքային հավասարակշռությունը, ռազմատեխնիկական համաչափությունը, ինչպես նաև բանակի պատրաստվածության մակարդակը։

Այդ տասը տարիների խաղաղության, տնտեսական զարգացման գրավականները սրանք են եղել։

Չեմ կարող վստահությամբ մեկնաբանել հաջորդ տասը տարիները, որովհետև տեղեկացված չեմ եղել և որևէ շփում չեմ ունեցել օրվա իշխանությունների հետ։ Բայց հետևելով իրադարձություններին՝ կարող եմ ասել, որ վերջին տարիներին բանակցությունների մասով եթե ոչ դեպի փակուղի, ապա լճացման նախանշաններ սկսել էին ի հայտ գալ։ Նույնը կարելի է ասել ռազմական հավասարակշռության խախտման մասին, որի նախանշանները երևացին 2016-ի քառօրյա պատերազմի ընթացքում, երբ Արցախի օդում առաջին անգամ անօդաչու սարքեր հայտնվեցին։ 

2018-ից հետո, եթե ՆԻկոլ Փաշինյանը եւ նրա կառավարությունը լայնախոհություն ու իմաստություն ունենային երկրի համար կարեւորագույն հարցի շուրջ խորհրդակցություններ անցկացնելու, անպայման նրանց ուշադրությունը կհրավիրեի այդ երկու ուղղություններով (բանակցություններ և ռազմական հավասարակշռություն) իմ նկատած տեղաշարժերին եւ հնարավոր անելիքներին։ Իմ հիմնական հորդորը վարչապետին կլիներ այն, որ հաշվի առնելով իր ունեցած լեգիտիմությունը, ժողովրդի՝ Հայաստանի, Արցախի ու Սփյուռքի աջակցությունը, ինքը պատմական մեծ հնարավորություն ուներ հիմնվելով առկա փաստաթղթերի վրա՝ հասնել Արցախի խնդրի հայանպաստ լուծմանը։ Ես նաեւ կավելացնեի, որ լեգիտիմությունից բացի անհրաժեշտ նախապայման է հասարակության համախմբումը։

Բայց իրադարձությունները զարգացան բոլորովին այլ ուղղությամբ։ Ստեղծվեցին բաժանարար գծեր, բանակցությունները մղվեցին խորը փակուղի և, ինչպես այս պատերազմը ցույց տվեց, տեղի ունեցավ ռազմական հավասարակշռության էական խախտում։

Բանակցային պրոցեսը նուրբ գործ է, որ պահանջում է անընդհատ աշխատանք և ստեղծագործական միտք։ Հայաստանի դիրքը հակամարտությունում և պատերազմից խուսափելու հրամայականը ենթադրում էին լինել նախաձեռնող, պրոակտիվ։ Պահանջվում էր, շարունակ մնալ բանակցությունների առաջատարի դիրքում։

Փաշինյանի այն միտքը որ «եթե մեզ բերեն լավ փաստաթուղթ, ես ձեզ հետ կքննարկեմ» ինձ համար զարմանալի էր: Նման բան կարող է ասել միայն այն մարդը, ով իշխանություն դառնալով, չի հասկացել բանակցային գործընթացի ո՛չ էությունը և ո՛չ էլ իր դերն այդ գործընթացում։

Լավ փաստաթուղթ ոչ ոք սկուտեղի վրա չի մատուցում։ Դրա համար պետք է անընդհատ ջանք գործադրել և բանակցությունների թելը չկտրել։ «Լավ փաստաղթի» սպասելով Հայաստանը ստացավ պատերազմ և նվաստացնող փաստաթուղթ։

Չկա պատերազմ, որից հնարավոր չի չխուսափել։ Հակառակի պնդումը քաղաքական անզորությունն ու անգործությունն արդարացնող կեղծ ու վտանգավոր կանխավարկած է։ Եթե կան ի սկզբանե անխուսափելի պատերազմներ, ուրեմն դիվանագիտությունը և արտաքին քաղաքականությունը, որպես դիսցիպլինա գոյություն չունեն։ Եթե սկսվել է պատերազմ, որից մենք կուզեինք խուսափել, ուրեմն Հայաստանի ղեկավարությունը  սխալվել է պարզ քաղաքական հաշվարկներում և ձախողվել է բանակցային գործընթացում։

Այս ամենն ասում եմ ցավով, ցասումով, բայց նաև մի կարևոր նպատակով։ Այսօր դեռ կարելի է ինչ-որ բան փոխել։ Դիվանագիտությունը անվերջ հնարավորությունների հարթակ է։ Նույնիսկ ամենաանհույս իրավիճակներում հնարավոր է ինչ-որ բան շտկել, սրբագրել։ Բայց դա վստահաբար չեն կարող անել ներկա իշխանությունները, որոնց՝ դիվանագիտության, արտաքին քաղաքականության, ռազմագիտության ու տնտեսության մասին մակերեսային պատկերացումները հանգեցրել են այս ճգնաժամային հանգրվանին։ Եթե կա երկիրը էլ ավելի մեծ արհավիրքից փրկելու գոնե աղոտ ցանկություն, դա առաջին հերթին պետք է գիտակցեն հենց իրենք և հեռանան։

Քաղաքականությունը դաժան է ու նման ձախողումներ չի հանդուրժում։

Հետևեք մեզ Telegram-ում
Հետևեք մեզ YouTube-ում
Websiite by Sargssyan