Փաշինյանն էլի տրիբունայում էր, Հայաստանը, բնականաբար, էլի պարտվեց՝ ջախջախիչ հաշվով

Երևանում 0-3 հաշվով պարտությունից հետո, Ազգերի լիգայի խաղարկության B/C դիվիզիոնների անցումային փլեյ-օֆֆ-ի պատասխան խաղում Հայաստանի հավաքականը Թբիլիսիում հանդիպեց Վրաստանի թիմին, ավելի ճիշտ՝ մարզական առումով վրաերթի ենթարկվեց վրացական թիմի կողմից: 
Նվաստացուցիչ, խայտառակ պարտություն, որը չունի ոչ մի արդարացում: 
Ի դեպ, Փաշինյանը, նրա պաշտպանության նախարարն ու նրանց հովանավորյալ ՀՖՖ նախագահն էլի տրիբունայում էին: Չնայած, արդեն միայն Փաշինյանի ֆիզիկական ներկայությունը բավարար էր, հասկանալու համար, որ ոչ մի լավ բան չի սպասվում: 
Վրացիները խաղի առաջին 30 րոպեներին, 10-ը րոպեն մեկ գոլ էին խփում: Առաջին խաղակեսը ավարտվեց 5-0 հաշվով: 
Երկրորդի սկզբում Սևիկյանը գեղեցիկ շրջադարձ հարվածով գրավեց Մամարդաշվիլու դարպասը՝ 5-1, բայց վրացիները այնուամենայնիվ, 6-րդն էլ խփեցին: 
Ընդհանուր. Վրաստանը հաղթեց 9-1 հաշվով: 

Դե ինչ, Փաշինյանն ու ՔՊ-ն կարող են հպարտանալ, նրանք շատ են սիրում, երբ Հայաստանը պարտվում է, իրենք էլ՝ պարտությամբ հպարտացողներ են, չէ՞:

Նույն Փաշինյանի խեղաթյուրված ուո խեղաթյուրող ընկալմամբ, այ, հենց նման նվաստացուցիչ պարտություններից հետո, Հայաստանի ֆուտբոլի հավաքականը վերջապես ինքնիշխանություն է ձեռք բերում: 

Իսկ առհասարակ, օրինաչափ է. չի կարող ամեն ինչ վատ լինել, իսկ ֆուտբոլի հավաքականը «հրաշքներ գործի»:
Կարելի է գրեթե չկասկածել, որ ՀՖՖ նախագահ Մելիքբեկյանը ոչ միայն հրաժարական չի տա, այլև Փաշինյանի կողմից բարձր պարգևների կարժանանա: Հնարավոր է, անգամ՝ սպորտի փոխնախարար նշանակեն: Չէ՞ որ սա «իրական Հայաստանն» է, նույն ինքը՝  հակառակ կողմի վրա շուռ տված երկիրը...
Ա.Հ. 
Zham.am