Ինչպես կարելի է այս տականքի հետ գնալ ընտրությունների, եթե այս տականքը ամեն գնով հասնելու է նրան, որ ունենա լեգիտիմ իշխանություն

Ես զարմանում եմ ու գնալով ավելի ու ավելի եմ զարմանում,որ այս դավաճան իշխանությունը մնում է դեռ կառչած իրենց աթոռներից ու փորձում օրակարգ թելադրել։ Միշտ լսել եմ ու տեսել մի թեզ, թե իբր հող հանձնողին կհանձնենք հողին, բայց այսուհետև այն մարդկսնց, ում անձանբ եմ ճանաչում, չեմ թողնելու դա ասել ու եթե փորձեն սեղանի շուրջ խմեն ազգի, մեր բանակի ու սպաների կենացը, թե իբր մենք հաղթանակած ազգ ենք,ես խոստանում եմ այդ մարդու գլխին շուռ տալ կենացի բաժակը։

 

Ինչպես կարելի է այս տականքի հետ գնալ ընտրությունների, եթե այս տականքը ամեն գնով հասնելու է նրան, որ ունենա լեգիտիմ իշխանություն։ Ես դիմում եմ իմ ընդդիմադիր, պայքարի ընկերներին՝ ավելի լավ է շարունակել պայքարը, քան այս պարագայում տեղի ունենան արտահերթ ընտրություններ։

 

Սակայն ամեն ինչից ես կանգնելու եմ իմ կուսակցությամ ղեկավարի,կուսակիցների կողքին և ամեն կերպ աջակցեմ նրանց։ Ես լավ եմ հասկանում,որ սա ոչ միայն ներքին այլ նաև արտաքին քաղաքականության հետ կապ ունի, ավելի հստակ՝ տարածաշրջանի հետ կապված ռուս֊թուրքական «բազար» է։

 

Հ.Գ. Ամիսներ առաջ մի ձևաչափի շուրջ ես գրառում էի արել, թե ինչպես կարելի է պայքարել այս ապիկար իշխանության դեմ, բայց ավելի շատ հալածվեցի ընդդիմադիր թևի կողմից,քան այս դավաճան իշխանության։ Ես նշել էի փողոցային պայքարի տեսակը։Ինձ մոտ այնպիսի տպավորություն է, որ ընդդիմությունը ընդդիմության մեջ ընդդիմություն է ստեղծել։ Ծիծաղելի է,բայց պետք է ասել, որ մենք մաքուր, սպիտակ կետի վրա ավելի սպիտակ կետ ենք փնտրում,որը գոյություն չունի։

 

Կա՛մ մենք լինենք միասնական, հաղթենք ու ազգովի երգենք «Սպանենք թուրքին ես ու ախպերս», կա՛մ այս դավաճան իշխանությունը մեզ կտանի նրան, որ մենք թուրքի հետ «ախպերանանք»: