Նիկոլ Փաշինյանի վերջին հույսը մնացել են այս «ժամկետանց քաղաքական բոմժերը»

Փաշինյանը հայտնվել է ծանր իրավիճակում եւ այս առումով Պետրոս Ղազարյանին վստահել է բարդ առաքելություն եւ բարդ  գործառույթ՝ պեղել տարբեր «քաղաքական բոմժերի», որպեսզի նրանց աղմուկի ֆոնին մի փոքր խլացվեն երկրում առկա բողոքի ձայները, որոնք ամեն օր դառնում են ավելի ուժեղ ու ուղղված է Փաշինյանի դեմ:

Եվ քանի դեռ Փաշինյանի վիճակն ավելի է վատանում, առավել պահանջված է լինում «քյառթու քաղաքական բոմժերի» որոնումը, ովքեր կորցնելով իրենց ամոթի զգացումը, պատրաստ են ամենացածր ու ստոր մեթոդներով աջակցել Նիկոլ Փաշինյանին: Պետրոս Ղազարյանի երեկվա հյուրը նման «քաղաքական բոմժերից» մեկն էր: Ինչ-որ Հակոբ Ասլանյան: Ով, ինչպես պարզվեց, «Իմ քայլը» խորհրդարանական խմբակցության անդամ է:

Իր սպիտակ մազերից չամաչելով՝ այս սրիկան երեկ հոխորտում էր Նիկոլի ընդդիմադիրների վրա՝ նշելով, որ վերջին պատերազմի ժամանակ մենք չենք պարտվել, ավելին՝ փորձելով լինել «ավելի Փաշինյան, քան ինքը Փաշինյանն է», նա ասաց, որ այս պատերազմում հենց Նիկոլ Փաշինյանը ամենից փոքր մեղքի չափն ունի:

Նա նորից միացրեց «հին սկավառակը», որ Հայաստանում 26 տարի շարունակ թալանից բացի այլ բան չէր եղել, և որ հենց դրա պատճառով է, որ մենք նման արդյունք ենք ստացել:

Այս սրիկան ​​նույնիսկ համարձակվեց հայտարարել, որ 1994-ին մենք ոչ թե հաղթեցինք, այլ պարզապես հայտարարվեց հրադադար, իսկ անցած 26 տարիներին իշխանությունները խաբեցին մարդկանց և ասացին, որ «մենք առաջին պատերազմում հաղթել ենք»: Նույնիսկ Էրդողանն ու Ալիեւը կցանկանային ունենալ նման գործակալ Հայաստանում, այն էլ Ազգային ժողովում:

Այնուամենայնիվ, այս սրիկային թվում է, որ նա կարող է ապահովել իր երեխաների ու թոռների բարեկեցությունը թուրքերի արյունոտ 5 միլիարդի հաշվին և մեր 5 հազար զոհերի արյան վրա:

Սակայն, այս ծերունի սրիկան ​​իր երեկվա կատարմամբ խաչ քաշեց ինչպես իր երեխաների, այնպես էլ թոռների ապագայի վրա, քանի որ մենք հասկանում ենք, թե ինչպես են այսօր վճարվում Հայաստանում թուրք գործակալներին, բայց մենք թույլ չենք տա նրանց վճարվել իրենց ծառայությունների համար մեր 5 հազար մահացած երեխաների հաշվին, ի հաշիվ այն բանի, որ 15 հազար մարդ հաշմանդամ է դարձել:

Ոչ ոք չի մոռացվելու, անկախ նրանց սեռից և տարիքից և ոչինչ չի մոռացվելու..

Դավիթ Մկրտչյան